Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2721447

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 17 września 2019 r.
II GZ 170/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Czarnik.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 17 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T B na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt II SAB/Rz 98/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T B na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt II SAB/Rz 98/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie T B w sprawie ze skargi T B na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

T B zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez: jego podpisanie, nadesłanie 1 odpisu podpisanego zażalenia, podanie numeru PESEL. W wezwaniu zostało wskazane, że jego niewykonanie spowoduje odrzucenie zażalenia.

W wykonaniu zarządzenia skarżący przysłał 1 egzemplarz niepodpisanego zażalenia.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zażalenie skarżącego zawierało braki formalne, w związku z czym skarżący został wezwany do ich usunięcia (karty 54-56). Jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało odebrane przez skarżącego w dniu 16 lipca 2019 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta akt sądowych nr 58). W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał 1 egzemplarz niepodpisanego zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają z art. 46, art. 47 oraz 215 § 1 p.p.s.a. Treść art. 194 § 3 p.p.s.a. stanowi pełną regulację wymogów formalnych zażalenia, zaś wszystkie braki zażalenia, o ile uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu, mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. Nieusunięcie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie spowoduje jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wniesione w niniejszej sprawie podlegało odrzuceniu przez WSA z powodu jego braków formalnych, których strona nie usunęła. Skoro WSA w Rzeszowie mimo przedstawionych powyżej przyczyn, nie odrzucił zażalenia, nadając mu dalszy bieg i kierując do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to stosownie do art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., obowiązek ten spoczywa na obecnym etapie postępowania na sądzie kasacyjnym. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.