Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2014629

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 1 marca 2016 r.
II GZ 166/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1091/14 w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia (...) maja 2014 r., nr (...) w przedmiocie płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 26 października 2015 r. (sygn. akt III SA/Gl 1091/14) w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z (...) maja 2014 r., nr (...) w przedmiocie płatności obszarowych, odrzucił skargę.

Z uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia, wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące okoliczności:

S. W. pismem bez daty, złożonym w organie odwoławczym (...) lipca 2014 r., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie płatności obszarowych.

Zarządzeniem z 19 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.

W terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu złożył wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z 27 listopada 2014 r. Sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pismem z 28 stycznia 2015 r. skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie to doręczono mu 10 lutego 2015 r. Następnie pismem z 12 lutego 2015 r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został oddalony postanowieniem z 6 maja 2015 r., utrzymanym w mocy postanowieniem NSA z 30 czerwca 2015 r. (sygn. akt II GZ 307/15).

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie z (...) maja 2014 r., stwierdzając, że skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi.

Wyjaśnił, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu skutecznie w dniu 10 lutego 2015 r., a wezwanie zostało odebrane. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upłynął 17 lutego 2015 r. Wpis nie został uiszczony.

Skarżący składał dwukrotnie wnioski o prawo pomocy, jednak tylko pierwszy wniosek skutecznie wstrzymał bieg terminu przewidzianego do uiszczenia wpisu. Wniosek, złożony 12 lutego 2015 r., okazał się niezasadny. W związku z tym wpis nie został uiszczony w terminie, w którym upłynął w dniu 17 lutego 2015 r.

Sądu pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwanie nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

S. W. wniósł zażalenie na postanowienie z 26 października 2015 r., stwierdzając jedynie, że uiścił wpis w wysokości 100 złotych. Do zażalenia dołączył kopię dowodu wpłaty z dnia 22 stycznia 2015 r., na którym w rubryce "tytułem" umieszczona została sygnatura "IIIISA GL 1090-14".

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku strona wnosząca pismo zostaje wezwana, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z § 3 omawianego przepisu, skarga od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, a załączony do zażalenia dowód wpłaty dotyczył sprawy o innej sygnaturze, dlatego Sąd pierwszej instancji właściwie odrzucił skargę S. W. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Ponadto należy zauważyć, że zażalenie skarżącego było jedynie lakoniczne i nie wskazywało na naruszenie przepisów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.