Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 11 października 2007 r.
II GZ 164/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Zielińska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "E. N." Spółka z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 841/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "E. N." Spółka z o.o. w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego RADIO ESKA NORD (...) postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 27 lipca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 841/07 odrzucił wniosek "E. N." Spółki z o.o. w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia (...) grudnia 2006 r., nr (...) w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego R. E. N. (...).

W uzasadnieniu Sąd wskazał m.in., że WSA w W. postanowieniem 18 czerwca 2007 r. odrzucił skargę "E. N." Spółki z o.o. w G. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia (...) grudnia 2006 r., nr (...) w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego R. E. N. (...) z powodu nieuiszczenia w ustawowym terminie przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego skarżącą, wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.000 złotych. Niniejsze postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lipca 2007 r.

W dniu 6 lipca 2007 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik zakwestionował okoliczność powołana się przez Sąd w doręczonym postanowieniu na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 mocą którego z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązywania § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), mówiący iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie.

Rozpatrując wniosek Sąd wskazał, że zgodnie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. - spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zdaniem Sądu jedynym powodem odrzucenia skargi, co jasno wynika z uzasadnienia postanowienia z dnia 18 czerwca 2007 r. było nieuiszczenie w terminie przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.000 złotych. Sąd wskazał, że powyższa konstatacja jest niezwykle istotna, bowiem w kontekście wykładni systemowej przepisów pozwala przyjąć, iż w omawianej sprawie skarga została wniesiona w terminie.

Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, że wniosek pełnomocnika Spółki z dnia 6 lipca 2007 r. o przywrócenie terminu do dokonania czynności, jaką jest wniesienie skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia (...) grudnia 2006 r., nr (...), w sytuacji gdy de facto nie doszło w tym zakresie do uchybienia terminowi, należało uznać za niedopuszczalny co skutkowało jego odrzuceniem.

Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznawania WSA w W.

W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z twierdzeniem Sądu, że w sprawie nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi lecz jedynie nieuiszczenia w ustawowym terminie przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu sądowego od skargi, i przedstawiła obszerną i wielowątkową argumentacją na poparcie swoich racji.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu jest pismem w postępowaniu sądowym, a zatem powinien spełniać wymagania stawiane takim pismom, które zostały szczegółowo określone w art. 46 p.p.s.a.

W szczególności art. 46 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. stanowi, że pismo powinno zawierać oznaczenie jego rodzaju oraz jego osnowę. Poprzez oznaczenie rodzaju pisma należy rozumieć wskazanie czy pismo jest wnioskiem, oświadczeniem bądź innego rodzaju pismem dopuszczalnym w postępowaniu sądowym. Z kolei poprzez jego osnowę należy rozumieć uzasadnienie ze wskazaniem żądania strony jeżeli takowe istnieje.

Zaznaczyć trzeba, że przy ocenie skierowanego do Sądu pisma należy badać jego treść, a nie kierować się jego tytułem bądź zakresem żądania zawartym w jego treści bądź w tytule. Wniesione do Sądu pismo w zależności od jego treści będzie kwalifikowane jako wadliwie zatytułowane pismo procesowe strony postępowania sądowoadministracyjnego, co w żaden sposób nie przesądza o jego wadliwości skutkującej niemożnością jego merytorycznego rozpoznania. Dokonywanie oceny musi zatem odbywać się z uwzględnieniem postanowień wymienionego art. 46 p.p.s.a., zaś wynik oceny (kwalifikacji) warunkuje dalsze czynności Sądu związane z nadaniem pismu odpowiedniego biegu. Dodać także należy, że jeśli na podstawie treści złożonego pisma Sąd nie może ustalić należycie jego przedmiotu, szczególnie w sytuacji gdy pomiędzy tytułem pisma, zakresem żądania i uzasadnieniem istnieje swoistego rodzaju sprzeczność, Sąd może wezwać wnoszącego pismo (wniosek) do złożenia wyjaśnienia lub uzupełnienia pisma, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (art. 49 p.p.s.a.).

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania zażalenia wniesionego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w jego uzasadnieniu przedstawił argumentację, która w istocie sprowadzała się do wyjaśnienia braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący kwalifikuje łącznie wymagania formalne jakie musi spełniać skarga aby mogła być skutecznie wniesiona, a przede wszystkim, jego zdaniem, nie można mówić o terminowym wniesieniu skargi w sytuacji nieterminowego uiszczenia wpisu od niej. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił także szczegółowo swoje argumenty zmierzające do zakwestionowania praktyki sądów administracyjnych w zakresie odrzucania skarg po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. w sprawie o sygn. akt SK 11/05 orzekającego o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) z art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji RP, podnosząc związane z tym kwestie nie w kontekście § 5 ust. 2, lecz § 5 ust. 1, nakazującego wskazanie "sygnatury akt sądowych". Zakwestionował również prawidłowość wskazanej przez Sąd w postanowieniu o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu stałego w kwocie 1.000 zł podstawy prawnej, tj. § 2 ust. 2 pkt 11 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podnosząc, że właściwą w tej sprawie podstawę stanowi § 2 ust. 5.

Należy stwierdzić, że odrzucenie pisma - w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu - jako rozstrzygnięcie formalne, skutkuje zniweczeniem postępowania wszczętego odrzuconym pismem, a w konsekwencji brakiem jego merytorycznego rozpoznania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt daleko posunięty formalizm, którego skutkiem jest odrzucenie wniosku bez jego rozpoznania, w sytuacji sprzeczności kilku jego elementów jest nie do zaakceptowania.

Celem wymienionych na wstępie uwag było wskazanie możliwości jakimi dysponuje Sąd w sytuacji niedookreślenia żądania zawartego we wniosku, bądź sprzecznego z uzasadnieniem żądania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie. Pomiędzy zakresem żądania skarżącego a uzasadnieniem wniosku istnieje sprzeczność, której Sąd I instancji nie wyjaśnił. Sprzeczność ta przejawia się w szczególności w tytule pisma. Skarżący zatytułował swoje pismo "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi", zaś z jego uzasadnienia wynika, że skarżący w istocie domaga się "przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu". Rozstrzygnięcie kwestii zakresu żądania skarżącego było zatem elementem koniecznym dla nadania prawidłowego biegu jego pismu, zaś sam brak reakcji Sądu na ewidentną sprzeczność żądania z jego uzasadnieniem i formalne rozstrzygnięcie, tj. odrzucenie wniosku skarżącego, w tej sytuacji było co najmniej przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. w związku a art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.