Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 21 czerwca 2007 r.
II GSK 88/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grabowski.

Sędziowie NSA: Urszula Raczkiewicz, Tadeusz Cysek (spr.).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 1716/06 w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 10 kwietnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie faktyczne

Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 6 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1716/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi A. J. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 10 kwietnia 2006 r., nr (...) w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od 3 kwartału 1999 r. do 4 kwartału 2000 r., oraz odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od 1 kwartału 1996 r. do 2 kwartału 1999 r. - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od 1 kwartału 1996 r. do 2 kwartału 1999 r., w pozostałym zakresie oddalił skargę i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w części w jakiej została uchylona.

Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że organ administracji orzekając w sprawie błędnie ocenił zebrany materiał dowodowy, zaś wydanie decyzji nie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym. Organ nie ocenił prawidłowo zebranego materiału dowodowego i pozostawał w błędnym przekonaniu, że skarżąca nie spełnia warunków koniecznych do pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku. Tym samym, zdaniem Sądu, nie rozważył właściwie wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na wybór możliwości rozstrzygnięcia w zakresie udzielenia bądź odmowy udzielenia ulgi.

Na marginesie WSA wskazał, że uchylenie decyzji nastąpiło wyłącznie z przyczyn proceduralnych i nie oznacza, że wniosek skarżącej uznano za zasadny bądź niezasadny. Kwestia ta stanie się przedmiotem ponownej oceny w postępowaniu odwoławczym.

W piśmie nazwanym "kasacją" skarżąca reprezentowana przez adwokata wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz przekazanie sprawy za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do uzupełniającego postępowania w oznaczonym zakresie. Wyrokowi zarzuciła "naruszenie przepisów prawa materialnego o charakterze ius cogens, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w K. W. przez niewydajnie decyzji administracyjnej na piśmie w postępowaniu o udzielenie ulgi w formie składu ratalnego, pomimo że ustawa przewiduje, że układ ratalny powinien pozostać poprzedzony i następnie oparty na decyzji administracyjnej na piśmie, która powinna ustalać plan realizacji układu ratalnego w czasie, powinna zostać oparta o ustawę, która przewiduje pomoc państwa w formie właściwej ulgi dla strony zawierającej układ, powinna zostać doręczona skarżącej wraz z pouczeniem o przysługujących środkach prawnych."

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -dalej: p.p.s.a. - skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (regulują je art. 46 i 47 p.p.s.a.) oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Wymagania, co do skargi kasacyjnej wskazane w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz" stanowią tzw. elementy konstrukcyjne omawianego środka zaskarżenia.

Braki w zakresie elementów konstrukcyjnych nie podlegają sanacji. Nie można ich w szczególności uzupełniać przy zastosowaniu trybu określonego w art. 49 p.p.s.a. Ten tryb dotyczy bowiem wyłącznie wymagań podanych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. (braków formalnych), do których nawiązuje art. 176 tylko w części poprzedzającej słowo "oraz".

W konsekwencji obarczona nieusuwalnymi brakami w zakresie elementów konstrukcyjnych skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt FZ 302/04. Prz. Podat. 2005/2/60, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2004 r. sygn. akt FSK 1/04 Lex nr 158083 i wiele innych).

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została obarczona brakami w zakresie elementów konstrukcyjnych.

W zasadzie w ramach koniecznych elementów konstrukcyjnych wskazano jedynie na oznaczenie zaskarżonego wyroku oraz wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Pominięto zaś w szczególności przytoczenie podstaw kasacyjnych. Dla porządku zaznaczyć wypada, że zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1)

naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2)

naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przytoczenie podstaw kasacyjnych wymaga zatem wskazania jaki konkretnie przepis prawa został naruszony, na czym to naruszenie polegało oraz (gdy chodzi o przepisy postępowania) dlaczego przedmiotowe uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem przedmiotowa skarga kasacyjna pomimo iż określa że zdaniem skarżącej doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego to nie określa żadnego przepisu prawa, który miałby zostać naruszony poprzez wydanie zaskarżonego wyroku. Na marginesie zauważyć można zresztą, że jej wywody nie zostały w ogóle skoncentrowane na krytyce wyniku kontroli zaskarżonej decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 10 kwietnia 2006 r. - w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników - dokonanej przez Sąd I instancji w objętym skargą kasacyjną wyroku.

Ponadto wnioski skargi kasacyjnej, pomimo iż dotyczą uchylenia wyroku Sądu I instancji, to jednak w istocie - co wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej - polegają na domaganiu się dokonania postępowania uzupełniającego w sprawie administracyjnej.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.