Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 11 kwietnia 2007 r.
II GSK 72/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Bała.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Sz 849/06 w sprawie odrzucenia skargi M. T. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie z dnia 30 sierpnia 2006 r., Nr (...) w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie faktyczne

M. T., działając przez swojego pełnomocnika - radcę prawnego, wniósł w dniu 6 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie z dnia 30 sierpnia 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu Polickiego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 kwietnia 2006 r. o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Sz 849/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił powyższą skargę z uwagi na fakt, iż nie został uiszczony wpis od skargi.

W uzasadnieniu Sąd podał, iż skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, gdyż jest to sprawa z zakresu rolnictwa i leśnictwa (§ 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarga została wniesiona przez radcę prawnego, a zgodnie z treścią art. 221 p.p.s.a. w sprawach dotyczących pism wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.

W skardze kasacyjnej M. T. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący oparł skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, tj. na przesłance wynikającej z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zarzucając naruszenie art. 231 § 1 w zw. z art. 221 p.p.s.a. polegające na błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, iż skarga podlega opłacie stałej i odrzuceniu skargi z uwagi na jego brak, podczas gdy od skarg, których przedmiotem są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy płatny na wezwanie Sądu. Skarżący zarzucił również naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. polegające na niewskazaniu w uzasadnieniu okoliczności, które zdaniem Sądu decydują, iż przedmiotem skargi nie były należności pieniężne w rozumieniu art. 231 p.p.s.a.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podał, iż oczywistą sprawą jest, iż zaskarżona decyzja dotyczyła "płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych", a więc określała wysokość przyznanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pieniężnych środków pomocowych. Podkreślił również, iż skarga była konieczna, gdyż w jego przekonaniu należności pieniężne określone zostały w niższej wysokości niż należna kwota o 95.956,00 zł. którą wskazano jako wartość przedmiotu sporu.

Skarżący podkreślił, iż z niezrozumiałych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie niniejszej konieczne było uiszczenie wpisu stałego,

którego wysokość określono w § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów dla spraw z zakresu rolnictwa i leśnictwa. Sąd I instancji nie wskazał przy tym, z jakich przyczyn uznał, iż przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim tego przepisu przewidziano możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, jednakże przepis ten nie ma zastosowania do pism podlegających opłacie stałej. Postępowanie w sprawie pisma nienależycie opłaconego, podlegającego opłacie stałej zostało uregulowane w art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie art. 231 § 1 w zw. z art. 221 p.p.s.a. podnosząc, iż przedmiotem skargi są należności pieniężne i w związku z tym powinien zostać uiszczony wpis stosunkowy na wezwanie Sądu.

Sąd I instancji zaś w ogóle tej kwestii nie rozważał przyjmując, iż rodzaj sprawy - płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych - wskazuje na to, że chodzi o sprawę z zakresu rolnictwa, od której pobiera się wpis stały.

Te zarzuty skarżącego - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - zasługują na uwzględnienie.

Skarżący bowiem we wniosku z dnia 13 stycznia 2005 r. dochodził płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości 31.625,60 zł, w kolejnym wniosku z dnia 2 sierpnia 2005 r. określił tę należność na kwotę 91.924,80 zł, a w zmienionym wniosku z dnia 15 października 2005 r. wskazał, iż domaga się należności w kwocie 125.660,70 zł.

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie decyzją z dnia 21 kwietnia 2006 r. przyznał skarżącemu płatność w łącznej kwocie 33.225,60 zł, a organ II instancji tę decyzję utrzymał w mocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 95.956 zł, a w uzasadnieniu skargi podnosił, iż organ nie uwzględnił jego zmienionych wniosków, w których określił wysokość płatności.

Z powyższego wynika, że skarżący dochodził określonej należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, o jakiej mowa w § 1 powołanego na wstępie niniejszych rozważań rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., od której pobiera się wpis stosunkowy, a nie nabycia (co do zasady) prawa do uzyskania płatności, w przypadku którego można byłoby ewentualnie mówić o rodzaju sprawy wymienionej w § 2 ust. 3 pkt 6 omawianego rozporządzenia.

Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z tym ostatnim przepisem wpis stały dotyczy skarg nieobjętych wpisem stosunkowym. Stąd też w pierwszej kolejności należało rozważyć, czy w sprawie chodzi o należność pieniężną. Ustalenie, że skarga dotyczy takiej właśnie należności wyklucza możliwość pobierania wpisu stałego związanego wyłącznie z rodzajem spraw.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 185 § 1 i art. 182 § 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.