Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3028751

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 9 lipca 2020 r.
II GSK 555/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy ze skargi kasacyjnej H. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Op 485/14 w sprawie ze skargi H. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z 17 czerwca 2015 r. (sygn. akt II GSK 555/15) Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie w sprawie ze złożonej 12 lutego 2015 r. skargi kasacyjnej H. Z. (dalej zwanego "Skarżącym") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 25 listopada 2014 r. (sygn. akt II SA/Op 485/14), którym oddalono skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z (...) lipca 2014 r. (nr (...)) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Przyczyną zawieszenia postępowania była śmierć Skarżącego w dniu (...) kwietnia 2015 r., co ustalono na podstawie urzędowo poświadczonej kopii odpisu skróconego aktu zgonu, nadesłanej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu.

Z akt sprawy wynika, że do dnia 17 czerwca 2020 r. nie stwierdzono przesłanek podjęcia zawieszonego postępowania.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. W piśmiennictwie wskazuje się, że przepis ten umożliwia zakończenie postępowania zawieszonego z powodu śmierci strony w razie niezgłoszenia się jej następców prawnych i braku podstaw do wystąpienia do sądu spadku o ustanowienie kuratora spadku (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, (w:) R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 6. wydanie, Warszawa 2019, s. 665). Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Jak wskazano wyżej, postanowienie o zawieszeniu postępowania kasacyjnego z powodu śmierci Skarżącego zostało w niniejszej sprawie wydane 17 czerwca 2015 r. Przez pięć kolejnych lat postępowanie to nie zostało podjęte. Wobec tego wystąpiła przesłanka umorzenia zawieszonego postępowania określona w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.