II GSK 3994/17 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2520750

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2018 r. II GSK 3994/17

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku E. M. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2018 r. sygn. akt II GSK 3994/17 oddalającego skargę kasacyjną E. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2017 r. sygn. akt VI SAB/Wa 43/17 w zakresie odrzucenia skargi E. M. na bezczynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie bezczynności organu postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2018 r. sygn. akt II GSK 3994/17.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) maja 2018 r. radca prawny G. W. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wykładnię i wyjaśnienie treści uzasadnienia co do treści orzeczenia z dnia 14 lutego 2018 r. wydanego w sprawie o sygnaturze akt II GSK 3994/17.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Potrzeba dokonania wykładni wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejednoznaczny lub jest dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wykładnia ma bowiem na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku bądź też co do innych skutków tego orzeczenia. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. W żadnym razie wykładnia nie może prowadzić do formułowania przez Sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia. Nie jest dopuszczalne także dokonanie wykładni orzeczenia na podstawie art. 158 p.p.s.a., przez uzupełnienie zawartej w nim argumentacji, mającej uzasadniać podjęte rozstrzygnięcie, czy podjęcie polemiki ze stroną postępowania w odniesieniu do zawartej w orzeczeniu treści (por. postanowienia NSA z dnia: 5 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1279/17, 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 1084/17). Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych należy uznać domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona stanowiskiem Sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (por. postanowienia NSA z dnia: 20 maja 2011 r., sygn. akt I FZ 104/11, 23 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1224/10).

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni orzeczenia z dnia 14 lutego 2018 r. ponieważ zarówno jego sentencja, jak i uzasadnienie, nie budzą wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano przedmiot sprawy oraz sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawę prawną, jak również motywy jakimi kierował się Sąd zajmując stanowisko w rozpoznawanej sprawie.

Przedstawiona we wniosku argumentacja stanowi w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem Sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. Strona poprzez wniosek o wykładnię orzeczenia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z wydanego w sprawie orzeczenia, nie tyle domagając się wyjaśnienia wątpliwości co do jego treści, co kwestionując trafność i zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia.

Zaznaczyć zaś należy, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znalazły przepisy z przed nowelizacji postępowania administracyjnego z dnia 19 maja 2015 r., tym samym treść przepisów mających zastosowanie w sprawie przewiduje wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 158 związku z art. 193 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.