Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1769740

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 2 października 2014 r.
II GSK 2139/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Dariusz Dudra.

Sędziowie: NSA Jan Bała (spr.), del. WSA Lidia Ciechomska-Florek.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej O. G. K. - Spółki z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1304/14 w sprawie ze skargi O. G. K. - Spółki z o.o. w G. na informację Ministra Gospodarki z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej

1)

oddala skargę kasacyjną;

2)

zasądza od O. G. K. - Spółki z o.o. w G. na rzecz Ministra Gospodarki 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z 7 lipca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1304/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę O. G. K. Spółki z o.o. w G. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z (...) maja 2014 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Pismem z (...) lipca 2013 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości powiadomiła skarżącą, że złożony przez nią wniosek zawiera uchybienia formalne w zakresie kryterium nr 6, czyli kwalifikowalność wnioskodawcy w ramach działania. Na skutek złożonego protestu Ministerstwo Gospodarki uznało protest za słuszny i wskazało, że wniosek powinien podlegać dalszej ocenie pod warunkiem uzupełnienia przez wnioskodawcę uchybień dostrzeżonych wcześniej przez PARP, które podlegały uzupełnieniu. Wnioskodawca uzupełnił usuwalne braki wniosku w wyznaczonym przez PARP terminie.

Pismem z (...) lutego 2014 r. PARP poinformowała, że zgodnie z zatwierdzoną przez Instytucję Zarządzającą listą rankingową projekt spełnił wszystkie kryteria obligatoryjne, jednak z powodu uzyskanej liczby punktów z oceny merytorycznej fakultatywnej został uszeregowany na liście rankingowej na miejscu niepozwalającym na rekomendowanie go do dofinansowania z powodu ograniczonej alokacji środków wsparcia przeznaczonej na konkurs.

PARP wskazał, iż projekt wnioskodawców uzyskał następujące ilości punktów za poszczególne kryteria merytoryczne fakultatywne:

- za kryterium nr 1 - Wnioskodawca zapewnia odpowiedni procentowy udział wydatków na wejścia kapitałowe; - wniosek otrzymał 15/20 punktów, ponieważ wnioskodawca zapewnia 92,46% udział wydatków na wejścia kapitałowe. Tym samym zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach przyznano 15 punktów;

- za kryteria nr 2 i 3, tj. - Wnioskodawca zapewnia własne środki finansowe w wydatkach kwalifikowalnych i wnioskodawca zapewnia udział podmiotu prywatnego w roli koinwestora na etapie wejścia kapitałowego, wniosek otrzymał maksymalną ilość punktów (10);

- za kryterium nr 4 - Wnioskodawca zapewnia wsparcie w ramach preinkubacji dla projektów z obszarów specjalizacji - wniosek otrzymał 20/25 punktów, ponieważ pomimo zaznaczenia gotowości preinkubacji pomysłów z wszystkich wyszczególnionych obszarów specjalizacji, nie przedstawiono eksperta z dziedziny Ochrona Środowiska/OZE;

- za kryterium nr 5 - Wnioskodawca posiada doświadczenie w dokonywaniu wejść kapitałowych - wniosek otrzymał 0/10 punktów, ponieważ wnioskodawca nie posiada doświadczenia w dokonywaniu wejść kapitałowych;

- za kryterium nr 6 - Wnioskodawca ma siedzibę i koncentruje swoją działalność w województwie, w którym projekty w ramach działania 3.1 są realizowane przez określoną liczbę beneficjentów - wniosek otrzymał 5/10 punktów, ponieważ w województwie pomorskim znajduje się siedziba dwóch Beneficjentów działania 3.1 POIG;

- za kryterium nr 7 - Wnioskodawca realizuje projekt z partnerem będącym F. V. C. lub siecią A. B. - wniosek otrzymał 0/5 punków, ponieważ wnioskodawca nie wskazał, że realizuje projekt z partnerem będącym F. V. C. lub siecią A. B.;

- za kryterium nr 8 - Wnioskodawca prowadzi preferowany charakter działalności - wniosek otrzymał 5/10 punków, ponieważ wnioskodawca, to podmiot działający na rzecz innowacyjności niewymieniony we wskazanych publikacjach.

Pismem z (...) maja 2014 r. Minister Gospodarki nie uwzględnił wniesionego protestu.

Minister odnosząc się do niespełnienia kryterium nr 1, stwierdził, iż wnioskodawca wskazał w punkcie 22 kategorię "nabycie udziałów lub akcji w spółce powstałej w wyniku preinkubacji", przypisując jej wydatki w wysokości 10.162.000,00 zł, co stanowi 92,46% wartości przeznaczonej na wejścia kapitałowe. Natomiast w punkcie 23 ppkt 3 przy kategorii wydatków "nabycie udziałów lub akcji w spółce powstałej w wyniku preinkubacji" wnioskodawca wskazał cyt.: "Wnioskodawca przewiduje zainwestowanie we wszystkie projekty łącznie kwoty 10,45 mln zł. Po pokryciu wydatków związanych z przygotowaniem analiz przez ekspertów (288 tys. zł) pozostaje do zainwestowania w gotówce kwota 10,162 mln zł". Organ stwierdził, że z powyższego wynika, iż na udział wydatków na wejścia kapitałowe wnioskodawca przewidział 10.162.000,00 zł, czyli wartość przeznaczoną na wejścia kapitałowe, wskazaną w punkcie 20 wniosku, na poziomie 92,46%.

Minister zwrócił uwagę, iż wydatki na preinkubację stanowią odrębne kategorie wydatków przewidziane rozporządzeniem. Podkreślił, że wnioskodawca rozgraniczył całkowitą wartość, jaką zamierza zainwestować we wszystkie projekty od wartości, którą faktycznie zainwestuje w spółki po odliczeniu kosztów związanych z przygotowaniem analiz przez ekspertów. Z tego względu uznał, że wartością jaką należy uwzględnić przy dokonywaniu oceny w ramach kryterium "Wnioskodawca zapewnia odpowiedni procentowy udział wydatków na wejścia kapitałowe" jest wartość 92,46%, co pozwala przyznać 15 punktów w ramach kryterium.

Odnosząc się do niespełnienia kryterium nr 4 organ wskazał, że ocena dokonana została na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz załącznikach będących jego integralną częścią. Podkreślił, że we wniosku (punkt 10) wskazano, iż M. P. jest ekspertem ds. analizy ekonomiczno-finansowej z wykształceniem cyt.: "stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu chemii", przy czym wskazane w punkcie 10 wniosku doświadczenie wskazuje, że ww. ekspert jest specjalistą w dziedzinie ekonomiczno-finansowej. Podniósł, że w załączonym do wniosku CV M. P. stwierdzono, iż jest on ekspertem ds. oceny efektywności projektów inwestycyjnych oraz finansowania przedsiębiorstw, który ukończył Uniwersytet G., otrzymując dyplom ukończenia studiów na wydziale Ekonomicznym, Handel Zagraniczny.

Natomiast z CV M. P. dołączonym do protestu wynika, iż ww. ekspert zajmować ma w projekcie funkcję eksperta ds. OZE oraz że ukończył Uniwersytet G., otrzymując dyplom ukończenia studiów na wydziale Ekonomicznym, Handel Zagraniczny. W tym samym CV wnioskodawca wskazuje na doświadczenie ww. eksperta w zakresie m.in. ochrony środowiska.

Minister zauważył, iż w piśmie z dnia (...) maja 2013 r., na które się powołuje w proteście wnioskodawca, odwołano się jedynie do omyłki pisarskiej w punkcie 10 wniosku i wyjaśniono, cyt.: "Pan M. P. nie jest doktorem habilitowanym chemii, z wykształcenia jest ekonomistą; nie jest on również ekspertem ds. analizy ekonomiczno-finansowej, ale w zakresie OZE". Dodał, że przedmiotowe pismo zostało przesłane do IW po zamknięciu naboru wniosków w ramach działania 3.1, co więcej wnioskodawca nie dołączył do ww. pisma CV M. P.

Minister nie podzielił stanowiska organu dotyczącego kryterium 7.

Organ podkreślił, iż w Przewodniku wskazano, iż przyznaje się 5 punktów, jeśli wnioskodawca realizuje projekt z partnerem będącym Funduszem V. C. lub organizacją zarządzającą siecią A. B. oraz zamieszczono listę sieci A. B.

Zwrócił uwagę, iż wnioskodawca w punkcie 8 wniosku pn. Inne podmioty biorące udział w realizacji projektu zaznaczył opcję "Nie dotyczy", a konieczne było podanie partnera. Minister stwierdził, iż wnioskodawca nie dopełnił wymagań wskazanych Instrukcją. Zaznaczając w punkcie 8 wniosku opcję "Nie dotyczy", tym samym nie wskazał wymaganych informacji o partnerach. Wnioskodawca potwierdził więc, że nie przewiduje w projekcie udziału partnerów.

Organ uznał argument wnioskodawcy odnoszący się do pisowni słowa "partner" oraz użycia słowa "współpraca" za nieistotny w przedmiocie sprawy.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów protestu minister podniósł, iż ocena merytoryczna dokonana została zgodnie z dokumentacją konkursową, tj. w szczególności z Przewodnikiem oraz Instrukcją zatwierdzonymi, a następnie opublikowanymi na stronie PARP w kwietniu 2013 r.

Odnosząc się do zarzutu wnioskodawcy dotyczącego dokonywanych zmian w Regulaminie konkursu w trakcie jego trwania, organ wskazał, iż zmiana w § 8 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu nie miała wpływu na brak zakwalifikowania do wsparcia przedmiotowego projektu. Uzyskanie 70 punktów w ocenie merytorycznej fakultatywnej predysponowałoby projekt do rekomendacji do dofinansowania. Projekt wnioskodawcy uzyskał jednak 65 punktów, co skutkowało brakiem rekomendacji do dofinansowania z powodu ograniczonej alokacji środków wsparcia przeznaczonej na konkurs.

Odnosząc się do zarzutu niejasności zasad ustalania kwoty alokacji środków na konkurs organ wskazał, że alokacja na dane działanie określona jest w Szczegółowym Opisie Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Wartość alokacji przeznaczonej na daną rundę określana jest przez instytucje zaangażowane we wdrażanie danego działania oraz podawana jest w ogłoszeniu o konkursie.

Odnosząc się do zarzutu wnioskodawcy, iż na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania zakwalifikowano projekty, które nie spełnią kryteriów obligatoryjnych formalnych lub merytorycznych lub takie, które uzyskały mniej punktów oceny merytorycznej fakultatywnej, organ wskazał, iż na liście rankingowej znalazły się wszystkie projekty, które spełniły kryteria merytoryczne obligatoryjne, zaś rekomendowane do wsparcia zostały te projekty, które w ocenie fakultatywnej uzyskały najwięcej punktów, w tym przypadku minimum 70 punktów, czyli tyle ile można było objąć wsparciem przy dostępnej alokacji.

WSA w W. oddalił skargę spółki.

Sąd stwierdził, że przystępując do konkursu i składając wniosek w ramach działania 3.1, skarżąca miała zatem świadomość jakie dokumenty obowiązują w jego ramach i co będzie przedmiotem oceny wniosku, znała także reguły obowiązujące przy jego wypełnieniu zgodnie z Instrukcją jego wypełniania.

W istocie rzeczy doszło więc formalnie (w związku z wykonaniem obowiązku przez IZ treści art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r.) do zmiany treści dokumentu programowego stanowiącego element systemu realizacji programu operacyjnego, z tym że "zmiana" ta, zdaniem Sądu, nie może być traktowana jako dokonana na niekorzyść wnioskodawcy, o czym jest mowa w treści art. 28 ust. 6 ustawy o polityce rozwoju. W ocenie Sądu, w sytuacji zawarcia w dokumentach programowych (innych niż SZOP) treści zatwierdzonych uprzednio przez Komitet Monitorujący zgodnie z art. 65 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 kryteriów, które są wcześniej przedstawiane mu przez Instytucję Zarządzającą (co wynika jak wskazano wyżej z treści art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o polityce rozwoju), które były znane i wskazane potencjalnym beneficjentom, dokonanie ich ogłoszenia w sposób określony ustawą oraz wskazanie daty ich obowiązywania od (...) czerwca 2013 r., czyli na początkowym etapie obowiązywania konkursu, powoduje, że trudno uznać, ażeby ich treść jako podstawa oceny złożonych (z uwzględnieniem tej treści) wniosków, była zaskakująca dla beneficjentów i godząca w ich prawa. Wszyscy wnioskodawcy przystępujący do konkursu znali jego zasady wynikające z ogłoszonych dokumentów i ich sytuacja jako potencjalnych beneficjentów była taka sama. Jedyną różnicę między nimi stwarzała treść ich wniosków i to w jaki sposób przedstawili w nich swój projekt.

Ponadto WSA uznał, że skoro zasady oceny projektów zawarte w załączniku 4.6 SZOP - Kryteria wyboru finansowanych operacji zatwierdzone przez Komitet Monitorujący w zmienionej, znanej potencjalnym beneficjentom przystępującym do konkursu, zgodnie z ogłoszeniem obowiązywały od (...) czerwca 2013 r., to stanowiły one prawną podstawę oceny wniosków, zatem nie można twierdzić, że doszło do naruszenia treści art. 26 ust. 2, 28 ust. 3 ustawy o polityce rozwoju w zw. z § 4 ust. 2 Regulaminu jak również ze względów wskazanych powyżej, nie doszło do naruszenia treści art. 35 ust. 3 pkt 1, art. 35 ust. 7 pkt 1 ustawy.

Faktem jest również, że w trakcie konkursu (sierpień 2013 r.), zmieniona została treść § 8 i § 9 Regulaminu, przy czym zmiana § 9 w zakresie Procedury odwoławczej wiązała się ze zmianą od 28 czerwca 2013 r. ustawy o polityce rozwoju. Różnica w treści wspomnianego przepisu, zdaniem skarżącego, po jego zmianie jest taka, że po zakończeniu oceny wszystkich wniosków przywróconych do oceny w wyniku pozytywnie rozpatrzonego protestu PARP sporządzał protokół końcowy wraz z Listą rankingową, co wskazywać by mogło, że dopiero wówczas możliwe było zawieranie umów o dofinansowanie, zaś po jego zmianie nie ma tego zapisu, co zdaniem skarżącego stawia go w niekorzystnej sytuacji, zatem zmiana Regulaminu w powyższym zakresie stanowi naruszenie treści art. 28 ust. 6, art. 29 ust. 4 w zw. z § 10 Regulaminu, jako że dokonana zmiana nie stanowiła jedynie doprecyzowania jego treści.

W ocenie Sądu zarzut ten nie jest słuszny. Przed zmianą § 8 sporządzenie końcowego protokołu i sporządzenie Listy rankingowej dotyczyło zakończenia procedury odwoławczej dotyczącej sytuacji wnioskodawców w zakresie spełnienia kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, zaś o miejscu na tej liście też decydowała punktacja z oceny merytorycznej fakultatywnej i kryteria rozstrzygające. Należy więc zgodzić się w tej mierze z Instytucją Pośredniczącą, że dokonanie zmiany treści tego przepisu nie zmieniło wbrew pozorom sytuacji wnioskodawców, w tym skarżącego, ponieważ jak wynika z treści § 7 ust. 12 Regulaminu, którego treść nie uległa zmianie, "Wsparcie uzyskują projekty pozytywnie ocenione, do wyczerpania alokacji na dany nabór". O kolejności projektów na liście rankingowej, które spełniły wszystkie kryteria merytoryczne obligatoryjne decyduje liczba punktów z oceny merytorycznej fakultatywnej. W przypadku takiej samej ilości punktów zdobytej przez więcej niż jeden projekt zastosowanie będzie miało kryterium rozstrzygające I stopnia. W sytuacji, gdy kryterium I stopnia dla projektów z taką samą ilością punktów z oceny merytorycznej fakultatywnej w dalszym ciągu nie przyniesie rozstrzygnięcia, zastosowanie będzie miało kryterium rozstrzygające II stopnia. Szczegółowe informacje dotyczące formalnych i merytorycznych kryteriów oceny Projektów znajdują się w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013", który znajduje się na stronach PARP www.parp.gov.pl. Przewodnik jest dokumentem pomocniczym dla wnioskodawców i może podlegać zmianom w trakcie realizacji Działania."

Treść tego przepisu wyraźnie wskazuje na moment, w którym możliwe było sporządzenie Listy rankingowej, a mianowicie w momencie, w którym wszystkie wnioski zostały ocenione pod kątem kryteriów merytorycznych obligatoryjnych i fakultatywnych, a jedynie o miejscu na Liście decydowała ilość punktów wynikająca z oceny merytorycznej fakultatywnej. Wnioskodawca uzyskał takie punkty lecz jedynie 65, w sytuacji gdy konieczne do uzyskania dofinansowania było 70 punktów. Należy przy tym wskazać, że § 10 Regulaminu przewidywał w zdaniu 1, że w trakcie trwania konkursu może podlegać on zmianom z zastrzeżeniem przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a więc jak należy przyjąć przy uwzględnieniu treści art. 28 ust. 6 i art. 29 ust. 4 ustawy, których naruszenie w kontekście zmiany Regulaminu podnosi skarżący. Treść art. 29 ust. 4 ustawy stanowi, że do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie, instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych obowiązków. W ocenie Sądu zmiana Regulaminu we wskazywanym zakresie nie narusza ww. przepisów. Ponadto oceniając zasadność przedmiotowej zmiany nie można abstrahować od faktu, że możliwość zawierania umów o dofinansowanie wygasała z dniem (...) grudnia 2013 r. w związku ze zmianą § 50 obowiązującą od dnia (...) czerwca 2013 r. wynikającą ze zmiany rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. 2012 r. poz. 438) dokonanej rozporządzeniem MRR z 13 czerwca 2013 r. (Dz. U. 2013 poz. 691).

W związku z powyższymi okolicznościami Sąd nie podzielił też poglądu strony co do naruszenia treści wskazywanych w skardze przepisów Konstytucji, uznając, że organy działały na podstawie obowiązujących i właściwych przepisów prawa, uwzględniając specyfikę przedmiotu sprawy i zasad realizacji Działania 3.1 w ramach PO IG, traktując wszystkie podmioty ubiegające się o dofinansowanie w niedyskryminacyjny, równy sposób.

Sąd uznał również w zakresie oceny złożonego przez skarżącą wniosku, że dokonana ona została właściwie, a kwestionowana przez nią punktacja w odniesieniu do spornych kryteriów merytorycznych fakultatywnych została przyznana prawidłowo. Odnosząc się do twierdzeń skarżącej co do zaniżenia punktacji przy dokonaniu oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych należy wskazać, że jeśli chodzi o kryterium nr 1 - Wnioskodawca zapewnia odpowiedni procentowy udział wydatków na wejścia kapitałowe - w ramach którego wnioskodawca otrzymał 15 pkt zamiast 20 pkt, wynika to z faktu, że w ocenie PARP wnioskodawca zapewnia 92,46% udziału wydatków na wejścia kapitałowe, a taka ilość punktów jest przyznawana zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach za udział procentowy na wejścia kapitałowe mieszczący się w zakresie 90% -95%. Wnioskodawca twierdzi, że udział ten wynosi w rzeczywistości 95,08%, co wynika z kwoty w wysokości 10.450.000 zł, którą zamierza zaangażować na objęcie udziałów w 16 nowych spółkach, co wynika z treści pkt 23 ppkt 3 wniosku. Z zapisu w tym pkt wniosku wynika, że "Wnioskodawca przewiduje zainwestowanie we wszystkie projekty łącznie 10,45 mln zł. Po pokryciu wydatków związanych z przygotowaniem analiz przez ekspertów (288 tys. zł) pozostaje do zainwestowania w gotówce kwota 10,162 mln zł. Jednocześnie w ppkt 2 pkt 23 dotyczącym zakupu oprogramowania, licencji oraz innych wartości niematerialnych, wskazuje wydatki (18.000 zł na pojedynczy projekt) związane z przeprowadzeniem analiz i badań dla 16 projektów, do których dokona wejść kapitałowych (co łącznie daje kwotę 288.000 zł) oraz informuje, że wydatki te poniesione na etapie preinkubacji będą wnoszone aportem do inkubowanych spółek. Z kolei w pkt 22 wniosku, który stanowi wskazanie kategorii wydatków planowanych do poniesienia w ramach projektu, wnioskodawca wskazał, że na zakup oprogramowania, licencji oraz innych wartości niematerialnych i prawnych przeznacza 288.000 zł zaś na nabycie udziałów lub akcji w spółce powstałej w wyniku preinkubacji przeznacza 10.162.000 zł, co w zestawieniu z całkowitą kwotą wydatków przeznaczonych na projekt 10.990.692,65 zł daje 92,46% na wejścia kapitałowe.

Wydatki na WNiP są odrębną kategorią wydatków, co wynika z treści rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, a konkretnie z treści § 10 ust. 2 pkt 4 i pkt 18 i co wynika z zapisów Instrukcji dotyczących wypełnienia pkt 22 wniosku. Zaznaczyć przy tym należy, że wydatki na WNiP są wydatkami kwalifikowalnymi i ich przekazanie w formie nieodpłatnej lub w formie aportu spółce, w której podmiot ubiegający się o wsparcie objął akcje lub udziały, stanowi niezbędną przesłankę uzyskania wsparcia przez beneficjenta - co wynika z treści § 9 ust. 2 pkt 4.

Jeśli chodzi o kryterium nr 4 - Wnioskodawca zapewnił wsparcie w ramach preinkubacji dla projektów z obszarów specjalizacji, za które przyznano 20 pkt na 25 możliwych, wynika to z zapisów Przewodnika po kryteriach, które przewidywały możliwość uzyskania 25 pkt za zapewnienie wsparcia w ramach preinkubacji w 5 obszarach po 5 pkt za obszar, m.in. w obszarze OZE/Ochrona Środowiska. PARP stwierdził, że we wniosku nie przedstawiono eksperta z tej dziedziny. Stanowisko PARP a następnie IP należy uznać za prawidłowe. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej co do tego, że wskazała ona eksperta z obszaru Ochrony Środowiska w osobie M. P., co ma wynikać z dołączonego do protestu jego CV, ponieważ różni się on od danych dotyczących jego osoby wskazanych we wniosku - pkt 10 ppkt 8. We wniosku wskazano na projekty i dziedziny jego działalności, wśród których nie było działań z zakresu OZE, które wskazywałyby na to, że ma on pełnić rolę eksperta w tej dziedzinie. Należy zauważyć, że ocenie podlega wyłącznie wniosek wraz z wymaganymi załącznikami, zatem zmiana danych wniosku w zakresie podlegającym punktacji jest jego modyfikacją, co jest sprzeczne z zapisami § 9 Regulaminu określającego sposób przeprowadzania oceny merytorycznej przez Komisję Konkursową. Treść wniosku w spornym zakresie nie może być uznana za pomyłkę, która może być sprostowana. Pismo z 21 maja 2013 r., na które powołuje się skarżąca w proteście, i które jej zdaniem wyjaśniało tę kwestię, a nie zostało wzięte pod uwagę, zostało przesłane już po naborze wniosków i wskazywało, że M. P., nie jest doktorem habilitowanym chemii ale z wykształcenia jest ekonomistą, co mogłoby być ewentualnie uznane za pomyłkę, natomiast informacja, że jest on ekspertem OZE (jakkolwiek niczym nie poparta), stanowi już informację zmieniającą wniosek, bo dotyczy istotnej kwestii podlegającej punktacji.

Odnosząc się do kryterium nr 7 - Wnioskodawca realizuje projekt z partnerem będącym F. V. C. lub siecią A. B., za który otrzymał on 0 pkt na 5 możliwych, również należy uznać, że wniosek w tym zakresie został oceniony zgodnie z zasadami jego oceny zatem rozstrzygnięcie protestu w tym zakresie było właściwe. Należy stwierdzić, że rację mają organy powołując się na to, że wniosek nie zawiera zapisów świadczących o jego spełnieniu. Należy zaznaczyć, że realizację projektu z innym podmiotem wnioskodawca potwierdza w pkt 8 wniosku, co jednoznacznie wynika z Instrukcji jego wypełniania. Realizując projekt z innym podmiotem będącym partnerem wnioskodawcy, którym może być fundusz V. C. lub zarządzający siecią A. B., czy też innym podmiotem, należy podać dane takiego partnera, przy czym 5 pkt można uzyskać realizując projekt z f. V. C. lub zarządzającym siecią A. B., co wynika z treści Przewodnika, w którym wskazano także zarejestrowane w Polsce sieci A. B. Realizacja projektu z partnerem pozwala na ponoszenie przez niego wydatków związanych z jego realizacją, co jasno wynika z treści Instrukcji w tym zakresie, jak również z treści § 9 ust. 3 rozporządzenia z 20 kwietnia 2012 r. Wnioskodawca w pkt 8 wniosku zakreślił rubrykę nie dotyczy, zatem wyraźnie wskazał, że będzie realizował projekt sam. Nie zmienia tego zapis w pkt 16 wniosku stanowiącym uzasadnienie projektu, w którym wnioskodawca wskazując na swoją przewagę konkurencyjną m.in. stwierdza, że w celu realizacji swoich zamierzeń "powyższych zamierzeń" współtworzy sieć A. B. "F. " oraz klub prywatnego inwestora "O. P. E. C. ", ponieważ zapis ten nie dowodzi realizacji projektu z partnerem w rozumieniu rozporządzenia i wskazywanych wyżej dokumentów programowych, wskazując jedynie na możliwości i doświadczenie wnioskodawcy. Nawiasem mówiąc w dalszej części tego punktu wnioskodawca wprost wskazuje na to, że celem dokonywania wejść kapitałowych powołał specjalny podmiot O. D. I. Spółka z o.o.

Sąd uznał również za niezasadny zarzut dotyczący okoliczności nierównego traktowania wszystkich podmiotów uczestniczących w konkursie (wnioskodawcy) poprzez fakt wybrania projektów rekomendowanych do finansowania, które zdaniem skarżącej, nie spełniały kryteriów merytorycznych obligatoryjnych a nawet formalnych, w związku z czym złożyła ona wniosek dotyczący zażądania przez Sąd wszystkich wniosków z listy rankingowej celem ich kontroli. Sąd uznał wspomniany zarzut za całkowicie nietrafny, a przeprowadzenie dowodu w tym zakresie za zbędne, ponieważ powinnością Sądu jest wyłącznie rozpoznanie sprawy jedynie w zakresie, czy wniosek złożony przez skarżącą został oceniony w zgodzie z prawem, a więc w odniesieniu tylko do procedowania organów w tym zakresie. W tym stanie rzeczy Sąd nie uwzględnił złożonego w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosku dowodowego - jakkolwiek nie dał temu formalnego wyrazu w protokole rozprawy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w W. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zarzuciła naruszenie:

I)

przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy zgodnie z treścią art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 30e ustawy z dnia z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 z późn. zm.; zwanej dalej u.z.p.p.r.), poprzez naruszenie:

1)

art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez jego niezastosowanie oraz art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez jego błędne zastosowanie, skutkujące oddaleniem złożonej przez skarżącą skargi, polegające na bezpodstawnym pominięciu przez Sąd I instancji naruszeń przepisów art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., art. 28 ust. 6 u.z.p.p.r., art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r., art. 35 ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. i art. 35 ust. 7 u.z.p.p.r. w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., § 4 (w tym § 4 ust. 2) i § 10 Regulaminu, jak również reguły interpretacyjnej zawartej w preambule Regulaminu, jakich to w toku tego postępowania dopuścił się organ administracji publicznej formując pismo z (...) maja 2014 r. o nieuwzględnieniu protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie; powyższe miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do błędnego uznania, że skarżąca uzyskała negatywny wynik oceny złożonego przez nią projektu, w efekcie czego dofinansowanie nie zostało skarżącej przyznane, a wniesiona skarga została oddalona,

2)

art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie przez Sąd I instancji w zaskarżonym rozstrzygnięciu za prawidłową dokonaną przez organ administracji publicznej ocenę merytoryczną fakultatywną wniosku skarżącej w zakresie:

a)

kryterium nr 1 - zapewnienie przez wnioskodawcę odpowiedniego procentowego udziału wydatków na wejścia kapitałowe poprzez błędne uznanie, iż skarżąca zamierza przeznaczyć 92,46% wydatków kwalifikowanych na wejścia kapitałowe, w sytuacji gdy ze złożonego przez skarżącą wniosku wynika, iż skarżąca zamierza przeznaczyć 95,08% wydatków kwalifikowanych na wejścia kapitałowe, zatem skarżąca winna otrzymać za spełnienie przedmiotowego kryterium łącznie 20 punktów;

b)

kryterium nr 4 - zapewnienie przez wnioskodawcę wsparcia w ramach projektu preinkubacji dla projektów z obszarów specjalizacji poprzez błędne przyjęcie, iż wnioskodawca nie zapewnia wsparcia we wszystkich zgłoszonych obszarach specjalizacji, w sytuacji gdy przedstawiony przez skarżącą Pana M. P. posiada doświadczenie w zakresie specjalizacji Ochrona Środowiska/ OZE i jest ekspertem w tej dziedzinie, zatem skarżąca winna otrzymać za spełnienie przedmiotowego kryterium łącznie 25 punktów;

c)

kryterium nr 7 - realizowanie projektu z partnerem będącym siecią A. B. poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie wykazała w pkt 16 wniosku, iż realizuje projekt z partnerem będącym Funduszem V. C. lub siecią A. B., w sytuacji gdy skarżąca wskazała, jakoby realizowała przedmiotowy projekt we współpracy z S. A. B. "F. ", będącej partnerem skarżącej, skutkujące oddaleniem złożonej przez skarżącą skargi, w sytuacji gdy szczegółowa ocena merytoryczna obligatoryjna i merytoryczna fakultatywna złożonego wniosku dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny winna prowadzić do konkluzji, iż dokonana przez organ ocena narusza prawo; powyższe miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do błędnego uznania, że skarżąca uzyskała negatywny wynik oceny złożonego przez nią projektu, w efekcie czego dofinansowanie nie zostało skarżącej przyznane, a wniesiona skarga została oddalona,

3)

art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 2 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.; dalej: p.u.s.a.) w zw. z art. 30 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące niedokonaniem kontroli działalności organu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem wydanej przez organ administracji publicznej informacji i przyjęciem za prawidłowy wynik ustaleń dokonany przez Ministra Gospodarki w piśmie z (...) maja 2014 r. o nieuwzględnieniu protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, polegające na niezbadaniu czy organ administracji publicznej naruszył prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a jedynie dokonaniu niezwiązanej z meritum sprawy oceny, iż skarżąca posiadała pełną świadomość co do reguł obowiązujących w zakresie dofinansowania niniejszym projektem; w sytuacji gdy rozstrzygnięcie organu wydane zostało w sposób niezgodny z prawem i z przekroczeniem reguł kompetencji organu administracji publicznej, a Sąd I instancji nie dokonał oceny, czy wprowadzone przez organ postanowienia dotyczące zasad przeprowadzenia konkursu są zgodne z powszechnie obowiązującym porządkiem prawnym; powyższe miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do błędnego uznania, że skarżąca uzyskała negatywny wynik oceny złożonego przez nią projektu, w efekcie czego dofinansowanie nie zostało skarżącej przyznane, a wniesiona skarga została oddalona;

4)

art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i oddalenie wniosku skarżącej o zobowiązanie Ministra Gospodarki do przedłożenia treści wniosków wraz z załącznikami złożonymi przez wszystkie podmioty, których wnioski w ramach niniejszego Konkursu zostały rekomendowane do dofinansowania i przeprowadzenie dowodu z ww. dokumentów na okoliczność naruszenia zasad i warunków Konkursu, w tym przepisów § 9 ust. 1 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 2 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 438 z późn. zm.) poprzez przyznanie dofinansowania podmiotom, które nie spełniają kryteriów formalnych obligatoryjnych lub kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, a także nieprawidłowe przyznanie punktów innym podmiotom w trakcie dokonywania punktów oceny merytorycznej fakultatywnej, w sytuacji gdy przeprowadzenie przedmiotowego dowodu było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowodowałoby nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie; powyższe naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do błędnego uznania, że działanie organu było zgodne z prawem, w efekcie czego skarżąca nie została ujęta na liście rankingowej z uwagi na ograniczoną alokację środków;

II)

z ostrożności procesowej, na wypadek uznania, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił sposób prowadzenia postępowania przez Ministra Gospodarki, skargę kasacyjną opieram na podstawie określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r., tj. na naruszeniu prawa materialnego, a mianowicie:

1)

§ 10 ust. 2 pkt 4 i pkt 18 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 2 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 438), obowiązującego w terminie przeprowadzania konkursu, poprzez ich błędną wykładnię skutkującą błędnym przyjęciem, że skarżąca zamierza przeznaczyć na wejścia kapitałowe w preinkubowanych spółkach 92,46% udziału w zestawieniu z całkowitą kwotą wydatków przeznaczonych na projekt, podczas gdy prawidłowa wykładania ww. norm winna prowadzić do wniosku, iż skarżąca przewidziała 95,08% udział na wejścia kapitałowe, co skutkowałoby przyznaniem skarżącej maksymalnej ilości punktów za spełnienie kryterium nr 1 - Zapewnienia przez Wnioskodawcę odpowiedniego procentowego udziału wydatków na wejścia kapitałowe i w efekcie pozwoliłoby na uzyskanie wnioskowanego dofinansowania,

2)

naruszenie art. 28 ust. 6 u.z.p.p.r., art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r. i § 10 Regulaminu poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i uznanie przez Sąd I instancji, jakoby zmiany dokonanie przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości - dalej również "PARP" - nie zmieniły na niekorzyść sytuacji skarżącej, nie były niezgodne z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a zmiana ta wynika wyłącznie bezpośrednio ze zmiany rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, dokonanej rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 czerwca 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 691), w sytuacji gdy prawidłowe zastosowanie ww. norm winno prowadzić do wniosku, iż dokonane przez organ zmiany w zakresie zasad zawierania z potencjalnymi beneficjentami umów o dofinansowanie nastąpiły w sposób naruszający prawo, przed rozpoznaniem wszystkich wniosków i wszystkich środków odwoławczych, zmiany te nie miały wyłącznie charakteru doprecyzowującego i określały moment przyznania dofinansowania w ramach przedmiotowego konkursu na niekorzyść skarżącej;

3)

art. 7 i art. 32 Konstytucji RP w zw. z art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r., art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. i § 8 Regulaminu oraz art. 2, 7, art. 87 Konstytucji RP w zw. z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 z dnia 2 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 438 z późn. zm.) w zw. z art. 35 ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. i art. 35 ust. 7 u.z.p.p.r. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i błędne uznanie przez Sąd I Instancji, iż z uwagi na specyfikę przedmiotu sprawy i zasad realizacji POIG, działanie organów nastąpiło na podstawie obowiązujących i właściwych przepisów prawa, w sytuacji gdy prawidłowe zastosowanie ww. norm i szczegółowa ocena zastosowanych przez organ reguł winna prowadzić do wniosku, iż działanie organu naruszyło konstytucyjną zasadę zaufania obywateli wobec państwa i zasadę równości wobec prawa, zasadę praworządności działania organów władzy publicznej i zasadę regulowania sytuacji prawnej obywateli wyłącznie na podstawie aktów prawa powszechnie obowiązującego;

W uzasadnieniu przedstawiono szczegółowe argumenty na poparcie zarzutów.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest pozbawiona uzasadnionych podstaw z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego, a w szczególności naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, są nieusprawiedliwione.

Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej Sąd I instancji nie miał podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdyż ocena projektu dokonana przez obydwa organy w postępowaniu administracyjnym została przeprowadzona prawidłowo, bez naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa. Argumentacja Sądu I instancji na temat tej oceny jest wyczerpująca i przekonywująca.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż strona skarżąca powołując się na szereg naruszeń w zakresie wprowadzenia zmienionych kryteriów oceny projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący i zamieszczonych w załączniku nr 1 Regulaminu konkursu nie wykazała, aby te zmiany miały wpływ na wynik sprawy (ilość przyznanych punktów), naruszyły zasadę przejrzystości i miały negatywny wpływ na rozpatrzenie złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie. Sąd I instancji trafnie przy tym podkreślił, iż zmiany w tym regulaminie były znane stronie skarżącej, która dostosowała się do tych zmian przy wypełnianiu wniosku. Te zmiany obejmowały również pozostałych wnioskodawców (beneficjentów ubiegających się o dofinansowanie), a więc trudno jest mówić o naruszeniu zasady równego traktowania stron. Przyznaje to zresztą w skardze kasacyjnej sama strona skarżąca, stwierdzając m.in., iż (...) pomimo istotnych wątpliwości co do zasad przeprowadzenia niniejszego konkursu skarżąca wypełniła wniosek zgodnie z przyjętymi założeniami. Należy mieć na uwadze, że z uwagi na specyfikę przyznawania dofinansowania w ramach programów operacyjnych, niewypełnienie przez skarżącą wniosku zgodnie z instrukcją lub niezastosowanie się do określonych w niej zasad (niezależnie od tego, czy uznała je za słuszne, wprowadzone zgodnie z prawem) skutkowałoby odrzuceniem jej wniosku z uwagi na powstałe braki formalne (...).

Odnośnie zaś prawidłowości wprowadzania tych zmian, to strona skarżąca nie wykazała, aby ich wprowadzenie w trakcie konkursu miało wpływ na wynik sprawy. W szczególności strona skarżąca nie wykazała, aby w wyniku zmiany § 8 Regulaminu jeszcze przed rozstrzygnięciem konkursu mogła zostać zawarta umowa o dofinansowanie tylko z niektórymi podmiotami, których wniosek został rozpatrzony wcześniej, co zmniejszałoby sumę pieniędzy dostępną do podziału pomiędzy inne podmioty. Sąd I instancji trafnie bowiem zauważył, iż dokonane zmiany § 8 Regulaminu nie zmieniły sytuacji wnioskodawców, w tym strony skarżącej, ponieważ nie uległa zmienia treść § 7 ust. 12 Regulaminu, z którego jednoznacznie wynikało, iż sporządzenie listy rankingowej było możliwe, gdy wszystkie wnioski zostały już ocenione pod względem kryteriów merytorycznych obligatoryjnych i fakultatywnych, a jedynie o miejscu na liście decydowała ilość punktów wynikająca z oceny merytorycznej fakultatywnej. Strona skarżąca uzyskała takie punkty, lecz jedynie 65, w sytuacji gdy konieczne do uzyskania dofinansowania było 70 punktów.

Sąd I instancji nie miał przy tym podstaw do przeprowadzenia na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodów " (...) z treści wniosków wraz z załącznikami złożonymi przez wszystkie podmioty, których wnioski w ramach niniejszego konkursu zostały rekomendowane do dofinansowania i przeprowadzenia dowodów z ww. dokumentów (...)", gdyż ocena tych wniosków nie miała wpływu na prawidłowość oceny wniosku złożonego przez stronę skarżącą. Ocena wniosku strony skarżącej była dokonywana niezależnie od oceny wniosków pozostałych wnioskodawców.

Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, Sąd I instancji niewadliwie również ocenił sporne kryteria wniosku i uznał, że organy bez naruszenia prawa przyznały stronie skarżącej stosowną ilość punktów za poszczególne kryteria.

I tak, jeżeli chodzi o kryterium nr 1, to strona skarżąca zapewniła 92,46% udziału wydatków na wejścia kapitałowe, co odpowiada 15 punktom.

Wprawdzie w pkt 23 ppkt 3 wniosku strona skarżąca podała, że przewiduje zainwestowanie we wszystkie projekty łącznie 10.450.000 zł ("wydatki na nabycie udziałów lub akcji w spółce powstałej w wyniku preinkubacji"), co stanowiłoby 95,08% wydatków i odpowiadało 20 pkt, lecz Sąd I instancji trafnie zauważył, że wydatki na WNiP są wydatkami kwalifikowanymi i ich przekazanie w formie nieodpłatnej lub w formie aportu spółce, w której podmiot ubiegający się o wsparcie objął akcje lub udziały, stanowi niezbędną przesłankę uzyskania wsparcia przez beneficjenta - co wynika z treści § 9 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 kwietnia 2012 r.

Tak więc w zakresie pojęcia "wejścia kapitałowego" nie chodziło o to, iż inwestycje w spółki po odliczeniu kosztów związanych z przygotowaniem analiz przez ekspertów nie mogą stanowić "wejścia kapitałowego", lecz okoliczność, iż wydatki te stanowią odrębne kategorie wydatków kwalifikowanych przewidzianych w § 9 ust. 2 pkt 4 oraz w § 10 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego.

Stąd też ujęcie przez stronę skarżącą w dwóch odrębnych punktach (pkt 23 ppkt 5 i pkt 23 ppkt 2) kosztów preinkubacji nie było przypadkowe, a wskazanie w pkt 20 wniosku kwoty przeznaczonej na wejścia kapitałowe nie można było traktować jako oczywistej omyłki pisarskiej.

Jeżeli chodzi o kryterium nr 4, to Sąd I instancji niewadliwie uznał za prawidłowe ustalenia organu, że skarżąca nie zapewniała wsparcia we wszystkich zgłoszonych obszarach specjalizacji. Podane bowiem we wniosku kwalifikacje eksperta M. P. nie uprawniały do przyjęcia, iż jest on ekspertem w zakresie ochrony środowiska, bądź posiada doświadczenie w tym zakresie.

Sąd I instancji trafnie przy tym podkreślił, iż ocenie podlegał sam wniosek, a nie późniejsze informacje, przekazywane przez stronę skarżącą, iż wspomniany ekspert posiada również doświadczenie w zakresie ochrony środowiska.

Z kolei, jeżeli chodzi o kryterium nr 7, to w Przewodniku wskazano, że 5 punktów można uzyskać, jeżeli wnioskodawca realizuje projekt z partnerem będącym F. V. C. lub organizacją zarządzającą siecią A. B. oraz zamieszczono listę sieci A. B.

Tego warunku strona skarżąca nie spełniła, gdyż w pkt 8 wniosku dot. innych podmiotów biorących udział w realizacji projektu zaznaczyła opcję "Nie dotyczy". Skarżąca potwierdziła więc, że nie przewiduje w projekcie udziału partnerów.

Nie można zaś podzielić poglądu, iż tylko z uwagi na to, iż zarówno w Regulaminie przeprowadzenia konkursu, jak i w Przewodniku po kryteriach wyboru użyto słowa "Partner", a nie "partner", to strona skarżąca mogła uznać, iż nie chodzi o partnera, z którym wspólnie realizuje projekt.

Dla sprawy decydujące znaczenie miała okoliczność, czy wnioskodawca realizuje projekt z innym podmiotem wskazanym we wniosku, a nie czy ten podmiot jest oznaczony z małej, czy też z dużej litery.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 tej ostatniej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.