Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1447204

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 4 marca 2014 r.
II GSK 2028/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Robotowska.

Sędziowie NSA: Hanna Kamińska (spr.), Magdalena Bosakirska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 172/12 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 172/12, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), oddalił skargę A. B. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i modernizacji Rolnictwa w W. z (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości.

Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:

A. B. (dalej: skarżący) w dniu 7 maja 2010 r. złożył do Kierownika Biura Powiatowego wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 r. Wniosek producenta obejmował Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne, warianty 2.3, 2.9, deklarowana powierzchnia realizacji wariantów w roku składania wniosku - 1,80 ha, przy całkowitej powierzchni gospodarstwa 2,39 ha oraz Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1, deklarowana powierzchnia realizacji wariantu w roku składania wniosku 1,05 ha.

W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku przez skarżącego na rok 2010, w związku z tym wezwano skarżącego do złożenia wyjaśnień odnośnie stwierdzonych niespójności. W odpowiedzi A. B. złożył do Biura Powiatowego ARiMR w dniu 6 września 2011 r. oświadczenie o podtrzymaniu deklaracji dotyczącej trwałych użytków zielonych.

Decyzją z dnia (...) września 2011 r. nr (...) Kierownik Biura Powiatowego przyznał wnioskodawcy płatności na rok 2010 w pomniejszonej wysokości. Jak uzasadnił organ pierwszej instancji, kwota płatności rolnośrodowiskowej została przyznana do powierzchni stwierdzonej, pomniejszonej o sankcje wynikające z art. 58 akapit 1 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 (Dz. U. L316 str. 65 z 2 grudnia 2009 r.). Pomniejszenie płatności nastąpiło wyłącznie dla Wariantu 2.9 - uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności). Ustalenia powyższych nieprawidłowości organ dokonał w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta.

W przypadku działki rolnej A z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 0,13 ha organ wykluczył na podstawie wykonanych pomiarów 0,01 ha, natomiast w przypadku działki rolnej B z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 0,30 ha organ wykluczył 0,03 ha. Łączna powierzchnia zmniejszeń dla Wariantu 2.9 wskazanych działek wyniosła 0,04 ha, co stanowiło 5,33%.

Jak podkreślił organ, jeśli różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę - w przypadku skarżącego wynosi 184, 80 zł.

Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia (...) listopada 2010 r. nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podtrzymując w całości stanowisko organu pierwszej instancji. Odnosząc się do zastrzeżeń skarżącego o nie uwzględnieniu powierzchni trwałych użytków zielonych, organ wskazał, iż płatność rolnośrodowiskowa w tym zakresie została przyznana do całej powierzchni zadeklarowanej we wniosku. Ponadto wskazał, że organ przeprowadził kontrolę, o której mowa w art. 20 rozporządzenie Komisji (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. i która polega na weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy przy użyciu narzędzi informatycznych.

Dokonując oceny stanu faktycznego w niniejszej sprawie, a w szczególności powierzchni uprawnionej do płatności na działce ewidencyjnej 599 organ drugiej instancji przychylił się do ustaleń dokonanych przez organ pierwszej instancji stwierdzając, że powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza dla tej działki jest równa 0,00 ha. Weryfikując ustalenie organu pierwszej instancji, organ odwoławczy stwierdził, iż powierzchnię wspomnianej działki ewidencyjnej zajmuje teren nie kwalifikujący się do płatności, nie użytkowany rolniczo, częściowo zabudowany. W ocenie organu odwoławczego powierzchnia uprawniona do przyznania płatności obszarowych na działce ewidencyjnej nr 599 została ustalona prawidłowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi A. B., skargę tę oddalił. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji obszar stwierdzony, uprawniony do przyznania płatności organ ustalił dokonując pomiarów tej powierzchni w oparciu o system informacji geograficznej, o której mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE)nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz.UE.L.2009.30.16) dalej: rozporządzenie nr 73/2009. Rolą tego systemu jest stwierdzenie czy dana działka zadeklarowana do płatności istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej (lub działkach ewidencyjnych) nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Dostępna w systemie ZSZiK ortofotomapa cyfrowa - to mapa opracowana na podstawie zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity, przetworzonych do postaci metrycznej zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi przy wykonywaniu prac z dziedziny geodezji i kartografii.

Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 73/2009, państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne prowadzone są w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Nie ma obowiązku informowania rolnika o zamiarze przeprowadzenia kontroli administracyjnej. Taka kontrola w niniejszej sprawie została przeprowadzona w dniu 8 września 2011 r. i w jej wyniku stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności na działce ewidencyjnej 599 wynosi 0,00 ha, co spowodowało pomniejszenie powierzchni uprawnionej do płatności dla działek rolnych A i B, w częściach położonych na działce ewidencyjnej 599, odpowiednio o 0,01 i 0,03 ha. To z kolei doprowadziło do tego, iż procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną działek rolnych kwalifikowaną a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 5,33%, wobec czego organ był zmuszony dla wariantu 2.9 pomniejszyć płatności.

Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 z późn. zm., dalej: ustawa o wspieraniu), skarżący nie zgłaszał w postępowaniu administracyjnym żadnych wniosków dowodowych dla poparcia swojej tezy, iż na działce nr ew. 599 jest powierzchnia użytkowana rolniczo, uprawniona do dopłat. Dlatego też, organy słusznie oparły się na materiałach znajdujących się w ZSZiK, stwierdzając iż PEG na tej działce wynosi 0,00 ha.

Skargę kasacyjną wniósł A. B. zaskarżając wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie, rozpoznanie sprawy oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie skargi mimo naruszenia przepisów przez organy pierwszej i drugiej instancji w toku postępowania administracyjnego, tj. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, na których się oparł.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Autor skargi kasacyjnej oparł ją na podstawie wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a.

Podnosząc ten zarzut wskazał, że uzasadnienie decyzji sporządzone przez organy obu instancji nie wskazuje dowodów, na jakich oparto rozstrzygnięcie, ani też nie wyjaśnia na podstawie jakich dowodów nie uznano twierdzeń wnioskodawcy dotyczących powierzchni uprawnionej do płatności na działce ewidencyjnej nr 599. Samo stwierdzenie faktów, że teren ten nie jest użytkowany rolniczo, bez wskazania podstawy ich ustalenia jest ewidentnym naruszeniem przepisów postępowania. Zdaniem autora skargi kasacyjnej uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem ograniczyło stronie skarżącej możliwość zaskarżenia decyzji, którego skuteczność zależy od odpowiedniego zakwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych na podstawie oceny materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do tak zredagowanego zarzutu naruszenia przepisów postępowania stwierdza, że jest on całkowicie chybiony.

Zgodnie z treścią art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (...).

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Zebrany w sprawie materiał dowodowy znalazł odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji, w szczególności wymieniono dowód, na którym organ oparł się wydając zaskarżone rozstrzygniecie. W rozpatrywanej sprawie obszar stwierdzony, uprawniony do przyznania płatności rolnośrodowiskowej ustalono dokonując pomiarów tej powierzchni w oparciu o system informacji geograficznej, o której mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. Rolą tego systemu jest stwierdzenie, czy dana działka ewidencyjna (zadeklarowana do płatności) istnieje, czy jest położona na terenach uprawnionych do dopłat i czy powierzchnia lub suma powierzchni działek rolnych położonych na danej działce ewidencyjnej nie przekracza powierzchni uprawnionej do dopłat (PEG). Dostępna w systemie ZSZiK (Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli), ortofotomapa cyfrowa - jest to mapa opracowana na podstawie zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity, przetworzonych do postaci metrycznej zgodnie z przepisami prawa obowiązującego przy wykonywaniu prac z dziedziny geodezji i kartografii. Ortofotomapy cyfrowe pozyskiwane są do systemu ZSZiK w trybie art. 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 73/2009 Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy, używając wymienionych wyżej narzędzi informatycznych. Taka kontrola administracyjna została przeprowadzona w niniejszej sprawie w dniu 8 września 2011 r. i w jej wyniku stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności na działce ewidencyjnej 599 wynosi 0, 00 ha, co spowodowało pomniejszenie powierzchni uprawnionej do płatności dla działek rolnych A i B, w częściach położonych na działce ewidencyjnej 599, odpowiednio 0, 01 i 0, 03 ha. Organ wskazał również, że powierzchnię wspomnianej działki ewidencyjnej zajmuje teren nie kwalifikujący się do płatności, nie użytkowany rolniczo, częściowo zabudowany.

Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które zaprzeczałyby tym ustaleniom. Wprost przeciwnie, w skardze wskazał, że działka ewidencyjna jest działką siedliskową, jest to teren częściowo zabudowany, na którym znajduje się ogródek przydomowy. Taki stan rzeczy wskazuje, że zebrany materiał dowodowy znalazł pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji. Dlatego też Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania, które mogłaby mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza także, że oceniany zarzut został zredagowany z pominięciem wykazania przesłanki "istotnego wpływu na wynik sprawy", gdyż skarżący nie zakwestionował stanu faktycznego przyjętego za podstawę orzekania przez Sąd pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, pozostawiając Sądowi pierwszej instancji przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.