Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1398042

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 16 października 2013 r.
II GSK 1959/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej (...) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 631/13 w sprawie ze skargi (...) na postanowienie (...) z dnia (...) maja 2013 r., nr (...) w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na odstępstwo od usytuowania toru bocznicy kolejowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w R. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 631/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. odrzucił skargę (...) na postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r., nr (...) w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na odstępstwo od usytuowania toru bocznicy kolejowej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r. zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 10 maja 2013 r. zaś skarga na to postanowienie została złożyła w siedzibie organu w dniu 11 czerwca 2013 r. Według Sądu I instancji ostatni dzień 30 dniowego terminu do wniesienia skargi przypadł na niedzielę tj. 9 czerwca 2013 r. (dzień ustawowo wolny od pracy), w związku z tym stosownie do art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem ostatnim dniem do wniesienia skutecznie skargi był poniedziałek 10 czerwca 2013 r. Skarga zaś została wniesiona w dniu 11 czerwca 2013 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, dlatego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył (...) wnosząc o uchylenie postanowienia Sądu I instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj.:

1)

art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga na postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r., nr (...) została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i w rezultacie jej odrzucenie, podczas gdy została ona złożona z zachowaniem przepisanego terminu;

2)

art. 58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 40, 45 i 44 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r., nr (...) zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 10 maja 2013 r. w związku z czym upłynął 30-dniowy termin do złożenia skargi, podczas gdy postanowienie to zostało skarżącej skutecznie doręczone w dniu 13 maja 2013 r.;

3)

art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że termin złożenia skargi przypadł na 9 czerwca 2013 r. (niedzielę) i w związku z tym ostatnim dniem terminu do wniesienia skutecznie skargi na postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r., nr (...) był dzień 10 czerwca 2013 r., podczas gdy dniem tym był dzień 12 czerwca 2013 r.

Jak podnosi skarga kasacyjna, Sąd I instancji powołując się w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia na zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia postanowienia Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r. nie wziął pod uwagę faktu, że na potwierdzeniu tym widnieje pieczęć zupełnie innej spółki aniżeli skarżąca mająca być adresatem korespondencji - tj. pieczęć firmowa (...), a potwierdzenie zostało opatrzone podpisem pracownika ww. spółki, który nie jest umocowany przez skarżącą do odbioru jakiejkolwiek korespondencji w jej imieniu.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę jej dopuszczalności. Co do zasady skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni (art. 53 § 1 p.p.s.a.), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 45 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Zatem doręczenie jednemu z podmiotów wymienionych w art. 45 k.p.a. rodzi skutek doręczenia. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że upoważnienie do odbioru korespondencji może być udzielone w sposób dorozumiany. Mianowicie, jeżeli odbiór pisma dokonał pracownik, potwierdzając odbiór przybijając pieczątkę zawierającą oznaczenie danego podmiotu wraz ze swoim podpisem, to z takiego działania można domniemywać, że był uprawniony do odbioru korespondencji (por. postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 1999 r., II CKN 509/99, OSNC 2000, Nr 2, poz. 42; postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009 r., II FSK 1456/08, lex nr 552655). Skutki uchybień pracowników obciążają adresata (por. postanowienie SN z dnia 5 października 1994 r., III ARN 54/04, OSNP 1994 r., Nr 12, poz. 187). Natomiast odebranie korespondencji przez osobę nieuprawnioną jest prawnie bezskuteczne (postanowienie SN z dnia 27 września 1969 r., I CZ 86/69, Palestra 1970 r., Nr 12, poz. 225).

Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na odstępstwo od usytuowania toru bocznicy kolejowej zostało zaadresowane do skarżącej. Postanowienie to zostało odebrane w dniu 10 maja 2013 r. przez (...), która na zwrotnym potwierdzeniu odbioru potwierdziła odbiór tegoż postanowienia pieczęcią na której widnieje nazwisko i imię ww. oraz parafka. Ponadto na potwierdzeniu tym znajdują się dwie pieczęcie o tożsamej treści: (...).

Zatem powyższe wskazuje, że nazwa spółki, w treści pieczęci przystawionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru podpisanej przez (...), nie odpowiada nazwie spółki skarżącej (adresata przesyłki). Natomiast z przedstawionego przez skarżącą wraz ze skargą kasacyjną odpisu KRS (...) wynika, że siedziba skarżącej znajduje się pod tym samym adresem, co siedziba (...).

W związku z tym koniecznym jest podjęcie działań zmierzających do jednoznacznego wyjaśnienia, czy postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia (...) maja 2013 r. zostało doręczona stronie w sposób zgodny z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego, tym bardziej, że jak twierdzi skarżąca (...) jest pracownikiem (...) i nie była umocowana do odbioru korespondencji w imieniu (...). Natomiast z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że w toku postępowania administracyjnego (...) odbierała kilkukrotnie przesyłki w imieniu skarżącej. Zatem na obecnym etapie postępowania nie można jednoznacznie stwierdzić, że przedmiotowa korespondencja została odebrana przez uprawnioną osobę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, Nr 3, poz. 42) wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.