Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1564085

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 19 sierpnia 2014 r.
II GSK 1032/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Robotowska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 858/12 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 22 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2012 r. w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej.

W. S. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, zasądzenie kosztów postępowania oraz o wystąpienie przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem, od którego zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy: "Czy § 2 pkt 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 76, poz. 671 z późn. zm.) w zakresie, w jakim nie precyzuje pojęcia ogólnej kwoty połowowej jest zgodny z art. 2 oraz art. 42 ust. 1 Konstytucji?".

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide: wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.

Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu - nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania, sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka-Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11).

W niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie m.in. § 2 pkt 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz. U. Nr 76, poz. 671 z późn. zm.). Wniósł także o skierowanie pytania do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność powyższego przepisu z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji RP.

Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest wiadome, że w dniu 5 czerwca 2013 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek grupy posłów na Sejm VII kadencji o zbadanie zgodności m.in. § 2-5 cyt. rozporządzenia MRiRW z dnia 21 kwietnia 2005 r. z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1 w związku z art. 92 ust. 1 i art. 2 Konstytucji RP oraz art. 7 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka w zw. z art. 9 Konstytucji RP. Wniosek ten został opatrzony sygnaturą K 31/13.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż wynik niniejszego postępowania zależy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny o zgodności zaskarżonych przez skarżącego przepisów z Konstytucją RP.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2012 r., do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 31/13.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.