II FZ 638/17 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2380654

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2017 r. II FZ 638/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Cieloch (spr.).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3026/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3026/15 w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 września 2015 r. nr (...) w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia:

1)

odrzucić zażalenie;

2)

zwrócić M. Z. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (słownie: sto) złotych;

3)

z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3026/15, poprzez zastąpienie w wersie ósmym od dołu błędnie powołanej daty wyroku "31 stycznia 2016 r." prawidłową datą "31 stycznia 2017 r."

Uzasadnienie faktyczne

1. Zaskarżonym postanowieniem z 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3026/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3026/15 w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 22 września 2015 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

2. W uzasadnieniu WSA wskazał, że Skarżący pismem z 14 kwietnia 2017 r. złożył z zachowaniem terminu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyroku z 31 stycznia 2017 r. Sąd pierwszej instancji uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną, bowiem nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej był więc art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym "wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie."

3. W sporządzonym osobiście zażaleniu na to postanowienie Skarżący wniósł o jego zmianę lub uchylenie tego postanowienia, skierowanie jego skargi do ponownego rozpatrzenia lub orzeczenie co do istoty sprawy. W ocenie Skarżącego art. 175 § 1 p.p.s.a. jedynie sugeruje możliwość złożenia skargi kasacyjnej przez profesjonalistę.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 175 p.p.s.a.:

" § 1. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

§ 2a. (6) Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 3. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez:

1)

doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;

2)

rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej."

W świetle art. 194 § 4 p.p.s.a. "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio".

Przez użycie w powyższych przepisach sformułowania "powinna/powinno" - wbrew temu, co Skarżący w treści zażalenia błędnie odczytuje jako jedynie sugestię, że skarga kasacyjna czy zażalenie mogą być sporządzone przez profesjonalistę - należy rozumieć w ten sposób, że środki te muszą być sporządzone przez profesjonalistę. Powinność, o której mowa w tych przepisach, definitywnie oznacza konieczność, obowiązek sporządzenia środków odwoławczych, jakimi są skarga kasacyjna i zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez inne wymienione w art. 175 p.p.s.a. podmioty. W celu zachowania wymaganych ustawą p.p.s.a. wysokich standardów tych pism, są one więc obarczone tzw. przymusem adwokacko-radcowskim.

Należy zaznaczyć też, że ani zasada prawa do sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, ani zasada dwuinstancyjności postępowania sądowego z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP nie są zasadami absolutnymi, bowiem ich realizacja uzależniona jest od spełnienia szeregu wymogów - jak np. terminowość składania pism procesowych, uiszczanie opłat sądowych, czy tak jak w tym przypadku - sporządzenia środka odwoławczego przez adwokata lub radcę prawnego. Cytowany art. 175 p.p.s.a. nie uchybia więc wskazanym gwarancjom konstytucyjnym, a wręcz przeciwnie - pozwala on na pełną realizację tych zasad, bowiem przymus adwokacko-radcowski ma zapewnić stronom postępowania niemającym odpowiedniego przygotowania prawniczego możliwość skutecznego wniesienia sformalizowanych środków odwoławczych sporządzonych na odpowiednim poziomie merytorycznym.

5. Stosownie do art. 180 p.p.s.a. "Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków." Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, co wynika z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Skoro Skarżący - mimo pouczenia o przymusie adwokacko-radcowskim zawartego w odezwie z 8 maja 2017 r. - zażalenie sporządził osobiście, to zażalenie to podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Uchybienie w tym zakresie nie podlega bowiem konwalidacji.

6. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu zażalenia.

O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

O sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej orzeczono zaś na podstawie art. 156 § 1, 2 i 3 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.