II FZ 424/20 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3049155

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2020 r. II FZ 424/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 9 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. z o.o. z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 451/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2020 r., nr (...) w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

1. Postanowieniem z 13 lipca 2020 r. o sygn. I SA/Gd 451/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 21 lutego 2020 r., nr (...), wydaną w przedmiocie podatku od środków transportowych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne - podobnie, jak inne cytowane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych - na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed WSA w Gdańsku.

2.1. Skarżąca wniosła do WSA w Gdańsku skargę na opisaną powyżej decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 maja 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej 29 maja 2020 r. Termin wyznaczony do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 5 czerwca 2020 r.

2.2. Postanowienie WSA w Gdańsku:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w ustawowym terminie.

3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, w którym domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gdańsku. W uzasadnieniu wskazała, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 maja 2020 r. nie zostało jej doręczone. Prezes zarządu skarżącej W. B. wyjaśnił, że nie upoważnił żadnego z pracowników do odbioru korespondencji.

Uzasadnienie prawne

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4.1. Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Według Sądu pierwszej instancji, odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącej 29 maja 2020 r. Termin wyznaczony do usunięcia braków formalnych skargi upłynął natomiast bezskutecznie 5 czerwca 2020 r.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie można przyjąć, że doszło do wadliwego doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej i jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk upoważnionego do odbioru pism pracownika. Odbiór korespondencji przez jeden ze ww. podmiotów rodzi zatem skutek doręczenia. Przy czym pisma dla przedsiębiorców wpisanych do rejestru sądowego doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń (art. 67 § 3 p.p.s.a.). Przyjmuje się, że upoważnienie pracownika osoby prawnej do odbioru korespondencji sądowej adresowanej do tej osoby może być udzielone również w sposób dorozumiany (zob. np. postanowienie SN z 5 sierpnia 1999 r., II CKN 509/99, OSNC 2000, Nr 2, poz. 42; postanowienie NSA z 9 lipca 2009 r., II FSK 1456/08). Upoważnienie do odbioru pism sądowych jest bowiem czynnością, której dokonanie nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a udzielenia takiego upoważnienia można domniemywać na podstawie innych czynności i zachowań, takich jak na przykład wcześniejsze lub późniejsze wielokrotne odbieranie przez daną osobę pism i niekwestionowanie (w innych wypadkach) skuteczności takich doręczeń przez stronę, zakres czynności pracownika, który odebrał korespondencję. Przykładowo, jeżeli pracownik osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej zobowiązał się do odbioru przesyłki, umieszczając przy tym na dowodzie doręczenia odcisk pieczątki danego podmiotu wraz ze swoim podpisem, to z takiego działania również można domniemywać, że jest uprawniony do odbioru korespondencji (zob. np.: B. Dauter. Art. 67. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2019).

W rozpatrywanej sprawie korespondencja z WSA w Gdańsku zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona na adres skarżącej 29 maja 2020 r., a odebrał ją W. B. o czym świadczy jego własnoręczny podpis (karta 15 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z 13 lipca 2020 r. wniósł prezes zarządu skarżącej W.B., do którego załączył odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (wg stanu na dzień 27 lipca 2020 r.), według którego jest on prezesem zarządu skarżącej. W KRS widnieje informacja, że organem uprawnionym do reprezentacji podmiotu jest samodzielnie każdy członek zarządu. Powyższe powoduje, że skoro korespondencję z WSA w Gdańsku odebrał 29 maja 2020 r. jej prezes zarządu, to zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że nastąpiło jej prawidłowe doręczenie, a termin wyznaczony do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 5 czerwca 2020 r. W konsekwencji wobec nieusunięcia braków formalnych skargi zasadnie nastąpiło jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

4.2. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.