Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 783792

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 23 marca 2011 r.
II FSK 489/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D. K. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 września 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 1173/09 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 października 2009 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. postanawia:

oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

W sprawie o sygn. akt II FSK 489/11, zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, skarżąca D. K., złożyła pismem z 9 marca 2011 r. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 października 2009 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadniając wniosek, skarżąca podała, że "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku skarżącej i jej sytuacji osobistej.". Wyjaśniła, że dnia 1 marca 2011 r. otrzymała z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawiadomienie o wszczęciu dokonywania potrąceń z przysługującego jej świadczenia emerytalnego. Wyżej wymienione świadczenie stanowi jedyne źródło utrzymania skarżącej, nie posiada ona żadnych oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Jedyny majątek skarżącej stanowi 47-metrowe mieszkanie. Prowadzona egzekucja, może spowodować przerwanie przez skarżącą leczenia kardiologicznego i neurologicznego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, Poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) ustanawia ogólną regułę, zgodnie z którą wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, których legalność jest kontrolowana przez sąd administracyjny. Jednym z odstępstw od tej zasady jest art. 61 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849).

W niniejszej sprawie podatniczka nie uprawdopodobniła możliwość zaistnienia przesłanek wskazanych w ww. przepisie. W uzasadnieniu wniosku nie wskazano, na czym konkretnie miałoby polegać grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo ogólne powołanie się na trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, która może pogorszyć się na skutek egzekucji zobowiązania podatkowe, nie może być uznane za wystarczające uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o zaistnieniu przesłanek, na podstawie których Sąd mógłby uwzględnić wniosek. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów źródłowych, które obrazowałyby szczegółowo sytuację majątkową skarżącej. Dokumentów takich orzekający w niniejszej sprawie NSA nie znalazł także w aktach sprawy. Skarżąca powołała się jedynie na wszczęcie egzekucji należności pieniężnych ze świadczenia emerytalnego. Zajęta kwota pieniężna w razie uznania niezasadności wydanej decyzji będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia.

Przesłanki przyznania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zostały przez skarżącą wykazane w stopniu dostatecznym, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.