Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2606942

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 23 listopada 2018 r.
II FSK 3841/17
Transakcja wymiany udziałów.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Rudowski.

Sędziowie NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Andrzej Jagiełło (spr.).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1696/16 w sprawie ze skargi k.m. na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 3 marca 2016 r. nr DD9.8220.2.19.2016.KCT w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych

1) oddala skargę kasacyjną,

2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz k.m.

kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt: III SA/Wa 1696/16, uchylił zaskarżoną przez k.m. (skarżący, wnioskodawca) zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów (organ) z dnia 3 marca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wymiany udziałów oraz zasądził zwrot kosztów postępowania. 2.1 W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, organ zaskarżył to orzeczenie w całości. Zarzucił mu: Na podstawie art. 173 § 1 i § 2 i art. 177 § 1 w związku z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.,) - dalej: p.p.s.a. oraz na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 24 ust. 8a i 8c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.) - dalej u.p.d.o.f., w związku z art. 2 lit. e) i art. 8 ust. 1 Dyrektywy Rady 2009/133/WE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (Dz.U.UE.L2009.310.34) - zwanej dalej "Dyrektywą 2009/133/WE" polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd, że neutralna podatkowo wymiana udziałów uregulowana w przepisach art. 24 ust. 8a-8c u.p.d.o.f., ma również miejsce w przypadku nabycia, udziałów (akcji) od wspólników innej spółki udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli w wyniku nabycia od tych wspólników spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały (akcje) są nabywane, skutkiem czego było uchylenie przez Sąd zmiany interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2016 r., podczas gdy prawidłowo interpretowane przepisy prowadzą do wniosku, że neutralna podatkowo wymiana udziałów ma zastosowanie w przypadku nabycia udziałów (akcji) od wspólnika innej spółki udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli w wyniku nabycia od tego wspólnika (a nie wspólników) spółka nabywająca uzyska bezwzględną większość praw głosu w spółce, której udziały (akcje) są nabywane. Ocena skutków podatkowych wymiany udziałów w związku ze spełnieniem przesłanek, w tym uzyskanie bezwzględnej większości praw głosu w spółce, której udziały (akcje) są nabywane, dokonywana jest w odniesieniu do danego wspólnika.

W dalszej kolejności organ zaskarżonemu wyrokowi zarzucił, na podstawie 174 pkt 2 p.p.s.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania:

- art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a p.p.s.a., polegające na uchyleniu zmiany interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 3 marca 2016 r., podczas gdy Sąd dokonując prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie oraz art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm.) - dalej: O.p., powinien był oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Przy tak postawionych zarzutach organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub uwzględnienie skargi kasacyjnej i oddalenie skargi. Ponadto wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. 2.2 Skarżący w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 3.1 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych zarzutów. Zarzuty zgłoszone we wniesionym środku zaskarżenia ogniskują się wokół problemu właściwej interpretacji art. 24 ust. 8a i ust. 8c u.p.d.o.f. Rozpoznawane są na tle stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację: Skarżący będący osobą fizyczną, jest polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Skarżący, na dzień składania wniosku jest wspólnikiem spółki z siedzibą w Polsce ("Spółka A"), będącej polskim rezydentem podatkowym. Skarżący planuje wnieść do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej: "Spółka B"), której będzie udziałowcem, wkład niepieniężny w postaci posiadanych przez niego akcji w Spółce A, który w całości przekazany będzie na podwyższenie kapitału zakładowego Spółki B. Skarżący w zamian za aport otrzyma udziały w Spółce B wyemitowane w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki B o łącznej wartości nominalnej równej wartości rynkowej akcji w Spółce A wniesionych przez Skarżącego. Skarżący nie otrzyma przy tym od Spółki B żadnej (w tym częściowej) zapłaty w gotówce. Oprócz skarżącego, wniesienia akcji Spółki A w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki B mają także dokonać inni wspólnicy spółki A, w zamian za udziały spółki B o łącznej wartości nominalnej równej wartości rynkowej wniesionych przez nich akcji w Spółce A. W efekcie planowanego aportu, skarżący obejmie nowe udziały w Spółce B. Natomiast Spółka B nabędzie od skarżącego i innych wspólników Spółki A dające bezwzględną większość praw głosu w Spółce A. Wszystkie transakcje zbycia akcji w Spółce A (tj. dokonane przez skarżącego oraz innych akcjonariuszy Spółki A) zostaną dokonane w czasie 6 miesięcy począwszy od dnia pierwszej transakcji. Skarżący w związku z wniesieniem aportu (akcji w Spółce A) nie otrzyma od Spółki B żadnej zapłaty w gotówce. Zdaniem organu, w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, powstanie po stronie skarżącego przychód z kapitałów pieniężnych, bowiem efekt w postaci neutralnej podatkowo wymiany udziałów (akcji) dotyczy wyłącznie osoby wnoszącej większościowy pakiet udziałów (akcji), ponieważ wypełnia ona przesłanki wynikające z powołanych powyżej przepisów. Natomiast skarżący nie posiadający większości udziałów (akcji) nie wypełnia dyspozycji zawartej w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. Organ stanął na stanowisku, że posiadane przez skarżącego akcje nie są w stanie zapewnić spółce nabywającej udziały, uzyskanie bezwzględnej większości praw głosów w spółce, której udziały (akcje) są nabywane.

Powyższego stanowiska nie podzielił Sąd pierwszej instancji w toku przeprowadzonej kontroli zaskarżonej zmiany interpretacji pod kątem zgodności z prawem. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że dokonana od 1 stycznia 2015 r. zmiana brzmienia ww. przepisów - jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej z 29 sierpnia 2014 r. - została wprowadzona celem dookreślenia zakresu podmiotowego zwolnienia oraz wskazania, że spełnienie warunków dotyczących transakcji wymiany udziałów można oceniać przez pryzmat grupy wspólników, o ile transakcje wymiany udziałów, które doprowadziły do spełnienia warunków do korzystania ze zwolnienia, nastąpiły w okresie 6 miesięcy poprzedzających uzyskanie bezwzględnej większości praw głosów w spółce, której udziały (akcje) są nabywane. Sąd podzielił zarzut skargi naruszenia przepisów art. 24 ust. 8a i 8c u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszym składzie w pełni aprobuje ocenę legalności zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej, dokonaną w zaskarżonym wyroku. Stanowisko interpretacyjne przyjęte przez sąd jest koherentne z ugruntowaną już linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie spornej kwestii. Przykładowo w wyroku z 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2148/16, czy z dnia 27 września 2018 r., sygn. akt: II FSK 2446/16, NSA wskazał, że "art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. ma na celu zapewnienie neutralności podatkowej w przypadku restrukturyzacji spółek i umożliwienie uzyskania przez jedną z nich (nabywającą) pozycji dominującej. Istotna jest zatem realizacja celu zakładanego przez ustawodawcę, to jest albo uzyskanie przez spółkę nabywającą większości głosów w spółce, której akcje lub udziały są przenoszone przez jej udziałowców (akcjonariuszy), albo wzmocnienie jej pozycji dominującej poprzez zwiększenie ilości posiadanych udziałów (akcji), a tym samym zwiększenie jej konkurencyjności czy możliwości pozyskania nowych środków na rozwój działalności". W pisemnych motywach powołanego powyżej wyroku zaznaczono, że "przepisy Dyrektywy 2009/133/WE, a w konsekwencji i regulacje zawarte w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f., mają gwarantować neutralność podatkową, co ma ułatwiać spółce nabywającej udziały (akcje) od udziałowców innej spółki koncentrację praw głosu (a więc z reguły i kapitału) w tej innej spółce, a równocześnie umożliwiać podwyższanie własnego kapitału zakładowego poprzez wydawanie nowych udziałów (emisję akcji), obejmowanych (nabywanych) przez dotychczasowych udziałowców tej innej spółki. Przy wykładni tych przepisów należy więc mieć na uwadze te właśnie cele przyświecające nowej regulacji prawnej. Jeżeli zatem spółka nabywająca osiąga te cele poprzez wymianę własnych udziałów (akcji) na udziały wspólników innej spółki i, równocześnie uzyskując w tej innej spółce większość praw głosu albo posiadając już taką większość, zwiększa ilość udziałów w tej innej spółce, wtedy "do przychodów nie zalicza się wartości udziałów (akcji) przekazanych udziałowcom (akcjonariuszom) tej innej spółki oraz wartości udziałów (akcji) nabytych przez spółkę" - przy spełnieniu dodatkowych warunków wymienionych w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. niemających znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. (...) Zarówno zatem wykładnia literalna, jak i celowościowa art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. wskazuje na dopuszczenie przez ustawodawcę sytuacji, gdy uzyskanie przez spółkę nabywającą większość głosów w innej spółce, jest wynikiem jednoczesnego działania kilku osób - udziałowców (akcjonariuszy) innej spółki".

Z kolei w wyroku z 24 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 117/14, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na argumenty wynikające z zastosowania wykładni systemowej zewnętrznej, które potwierdzają prawidłowość przyjętych powyżej racji o charakterze językowym i funkcjonalnym. W uzasadnieniu ostatniego z powołanych wyroków wskazano, że "umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje w wyniku zawarcia umowy spółki, w której określa się m.in. wysokość kapitału zakładowego oraz liczbę i wartość poszczególnych udziałów objętych przez każdego ze wspólników (art. 157 § 1 k.s.h.), a w przypadku wkładu niepieniężnego - przedmiot tego wkładu i osobę wspólnika, który taki aport wnosi (art. 158 § 1 k.s.h.). Spółkę tę może zawiązać jedna lub więcej osób (art. 151 § 1 k.s.h.). Z umowy może wynikać możliwość podwyższenia kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, jest też możliwa zmiana umowy spółki w tym zakresie (art. 257 § 1 k.s.h.). Podwyższenie kapitału musi być zgłoszone do rejestru, wynika z niego zatem czas, w jakim dokonano tej czynności (art. 261 § 1 i § 2 k.s.h.). Spółkę akcyjną także może zawiązać jedna lub więcej osób (art. 301 § 1 k.s.h.). W statucie spółki akcyjnej, którego podpisanie jest konieczne dla zawiązania spółki, określa się wartość kapitału zakładowego (art. 306 pkt 1 k.s.h.). W sprawozdaniu, jakie założyciele spółki zobowiązani są sporządzić w przypadku obejmowania akcji w zamian za wkład niepieniężny należy wymienić przedmiot wkładu (art. 311 § 1 pkt 1 k.s.h.). Wkłady te powinny być wniesione przed zarejestrowaniem spółki przynajmniej w jednej czwartej ich wartości nominalnej (art. 309 § 4 k.s.h.). Podwyższenie kapitału zakładowego w spółce akcyjnej wymaga zmiany statutu i podjęcia uchwały, w której wskazuje się m.in. przedmiot wkładu niepieniężnego (art. 431 § 1 i art. 432 § 1 pkt 7 k.s.h.). Można zatem stwierdzić, że utworzenie spółki i podwyższenie kapitału zakładowego to jedna transakcja. Wniesienie wkładu i objęcie udziału (akcji) to kolejna czynność (niekiedy tylko faktyczna), będąca konsekwencją poprzednich, dokonywanych wspólnie i jednocześnie przez udziałowców (akcjonariuszy). Skoro zarówno spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, jak i spółkę akcyjną może utworzyć jedna lub więcej osób, to mimo osiągnięcia celu w postaci uzyskania pozycji spółki dominującej przez spółkę nowopowstałą w wyniku wniesienia do niej aportem udziałów (akcji), przy przyjęciu wykładni organu, tylko wspólnik spółki jednoosobowej nie uzyskałby przychodu w wysokości nominalnej wartości udziałów (akcji) objętych w zamian za wkład niepieniężny, natomiast przychód taki powstałby u każdego z udziałowców (akcjonariuszy), gdyby spółka nabywająca zawiązana była przez więcej niż jedną osobę i żadna z nich samodzielnie nie dysponowałaby pakietem większościowym udziałów (akcji) innej spółki. Podobnie w sytuacji podwyższenia kapitału w spółce nabywającej poprzez wniesienie aportu w postaci udziałów (akcji) innej spółki i uzyskania w jego wyniku większości głosów przez spółkę nabywającą w tej innej spółce, przychód w postaci wartości nominalnej udziałów (akcji) wydanych w zamian za aport nie powstałby w sytuacji, gdyby w spółce nabywającej był tylko jeden udziałowiec (akcjonariusz), a powstałby w sytuacji, gdyby aporty dające łącznie większość głosów zostały wniesione przez wszystkich bądź niektórych udziałowców (akcjonariuszy) spółki nabywającej, z których żaden samodzielnie nie posiadałby większościowego pakietu udziałów (akcji) i tylko w wyniku ich wspólnego działania możliwe byłoby osiągnięcie celu w postaci uzyskania pozycji dominującej przez spółkę nabywającą. Takie zróżnicowanie podatkowych skutków działań mających ten sam cel tylko w zależności od dopuszczalnej w świetle przepisów prawa ilości osób, które zawiązały spółkę, mogłoby zniweczyć cel założony przez ustawodawcę w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. poprzez ograniczenie jego stosowania i prowadzić do niczym nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnopodatkowej wspólników spółek kapitałowych podejmujących tożsame, zgodne z prawem, działania restrukturyzacyjne w zależności od tego, jaki pakiet udziałów (akcji) posiadali".

Biorąc pod uwagę zaprezentowane powyżej racje, Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, że zgłoszone w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów materialnoprawnych, tj. art. 24 ust. 8a i ust. 8c u.p.d.o.f., są chybione, bowiem Sąd pierwszej instancji przeprowadził kontrolę zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej, przyjmując właściwą interpretację powyższych przepisów. W stanie faktycznym wskazanym we wniosku wymiana udziałów ma charakter neutralny podatkowo. Z uwagi na wskazane powyżej argumenty, podnoszone w orzecznictwie sądów administracyjnych, nie sposób podzielić stanowiska organu, że zastosowanie spornego zwolnienia zrelatywizowane jest do pojedynczego wspólnika, w związku z czym powstały przychód należy zakwalifikować do przychodów z kapitałów pieniężnych.

Chybione są również podniesione przez Ministra Finansów zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 146 § 1 p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a p.p.s.a. w związku z art. 153 oraz art. 14e § 1 O.p., które mają charakter pochodny, w stosunku do zarzutów materialnoprawnych. Sąd administracyjny pierwszej instancji dokonał zgodnej z prawem kontroli zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej. Stwierdzając uchybienia kontrolowanego aktu, które zostały w sposób wyczerpujący wyeksponowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 146 § 1 p.p.s.a.

3.2 W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania postanowiono w oparciu o art. 204 pkt 2 oraz art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.