Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2696662

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 9 stycznia 2019 r.
II FSK 3669/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3183/17 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3183/17, P. S. (dalej: skarżąca, strona) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazała, że nie posiada środków pieniężnych, a jej jedynym majątkiem jest mieszkanie. Dodała, że egzekucja kwoty wynikającej z decyzji, tj. 59.319 zł spowoduje nieodwracalny skutek jakim jest utrata mieszkania.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Na wstępie należy wskazać, w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jednak wyłącznie wtedy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać więc konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która - co należy jeszcze raz podkreślić - jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. Nie może budzić wątpliwości, że analizowany art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie w sytuacji, w której obiektywnie, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności istotnych w sprawie, właśnie z powodu wykonania decyzji może dojść do zaistnienia zdarzeń w nim opisanych.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca nie wykazała, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jej wniosku poza ogólnikowymi stwierdzeniami o braku środków pieniężnych i obawą utraty mieszkania z powodu egzekucji administracyjnej nie zawarto żadnych konkretnych informacji pozwalających Sądowi ocenić, czy rzeczywiście skarżąca spełnia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro wstrzymanie wykonania decyzji następuje wyłącznie na wniosek strony, to do strony należy obowiązek wykazania, że okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. zachodzą. Tymczasem skarżąca formułując swój wniosek w żaden sposób nie nawiązała do konkretnych informacji obrazujących jej sytuację finansową i materialną, a także wpływu wykonania decyzji na tę sytuację.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił wniosek jako bezzasadny oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.