II FSK 3555/18, Przesłanki uznania nowego dowodu za istotny. - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3187666

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2021 r. II FSK 3555/18 Przesłanki uznania nowego dowodu za istotny.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grzęda (spr.).

Sędziowie NSA: Maciej Jaśniewicz, del. Zbigniew Romała.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "C." sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 636/18 w sprawie ze skargi "C." sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 marca 2018 r. nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r.

1) oddala skargę kasacyjną,

2) zasądza od "C." sp.

z o.o. z siedzibą w C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 636/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "C." sp. z o.o. z siedzibą w C.na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 30 marca 2018 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku wniesionej przez "C." sp. z o.o., pełnomocnik spółki podniósł zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj.:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") przez stwierdzenie naruszenia art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm., dalej "O.p.") i uznanie, że "dowody na jakie powołuje się skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania nie istniały w dniu wydania decyzji lub też jeśli nawet istniały to nie mogą być podstawą wznowienia postępowania oraz, że okoliczności, na jakie powołuje się strona w dokumentach przedstawionych we wniosku o wznowienie postępowania nie są istotne",

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. "przez stwierdzenie naruszenia art. 201 ust. 2 OrdPO poprzez uznanie, ż organ w postepowaniu wznowieniowym nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego w sprawie oraz nie uwzględnił wniosku skarżącej o przesłuchanie Pana D. K.",

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. "przez stwierdzenie naruszenia art. 181 OrdPO poprzez wskazanie w wyroku przez Sąd, iż organ nie naruszył przepisów postępowania nie uwzględniając wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodów z dokumentów zebranych w toku postępowania karnego toczącego się wobec Pana D. K.".

Ponadto autor skargi kasacyjnej wskazał na naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 7 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 4g, art. 16 ust. 1 pkt 57, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm., dalej "u.p.d.o.p.").

Wskazując na powyższe podstawy spółka wniosła o uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz wydanie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania, w tym zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna dlatego została oddalona.

Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Z przepisu tego wynika, że aby można było mówić o spełnieniu tej przesłanki wznowienia postępowania podatkowego, łącznie muszą wystąpić następujące okoliczności: ujawnione zostały nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody są istotne dla sprawy; nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniały w dniu wydania decyzji, której dotyczy postępowanie wznowieniowe lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję.

W ocenie skarżącej spółki podstawę do wznowienia postępowania stanowią następujące dokumenty: decyzja Naczelnika M. Urzędu Skarbowego w K. z 7 sierpnia 2015 r., protokół przesłuchania w charakterze świadka D. K. z 25 września 2014 r. oraz oświadczenie D. K. z 10 października 2017 r. Powyższe materiały dowodowe mają wskazywać, że spółka E. świadczyła na rzecz skarżącej usługi budowlane.

Odnosząc się do tych dowodów należy, w ślad za Sądem pierwszej instancji i organem wskazać, że dwa pierwsze z nich mają charakter nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej, nie spełniają jednak warunków istotności dla sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu pierwszej instancji i organu, że decyzja Naczelnika M. Urzędu Skarbowego w K. z 7 sierpnia 2015 r. dotyczyła innego podmiotu (tj. R.), innego podatku (tj. podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2009 r.). Ponadto opisano w niej transakcję, w której strona nie uczestniczyła. Słusznie Sąd pierwszej instancji wskazał, za organem podatkowym, że o wykonaniu usług na rzecz skarżącej nie może świadczyć fakt, że E. w tym samym czasie wykonywała usługi dla firmy R.

Z kolei D. K. 25 września 2014 został przesłuchany na okoliczność wystawienia przez E. faktury VAT z 1 lipca 2009 r. na kwotę 3.581,97 zł, dokumentującej "malowanie pomieszczeń zgodnie ze zleceniem" na rzecz P. M. M. T. z siedzibą w S. Protokół ten dotyczył innego podmiotu, innego podatku i roku podatkowego (tj. podatku od towarów i usług za 2009 r.) i opisywał transakcję, w której spółka nie uczestniczyła. W konsekwencji trafnie Sąd pierwszej instancji i organ odwoławczy wskazał, że nie można uznać za istotny dla przedmiotowej sprawy tego dokumentu. Fakt, że E. dokonała zakupu płyt betonowych na rzecz R. czy wykonywała usługi remontowe na rzecz P. M. nie stanowi istotnej przesłanki do zmiany treści decyzji w zakresie wykonywania przez tę spółkę usług na rzecz strony.

Wbrew odmiennym wywodom skargi kasacyjnej, prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że oświadczenie D. K. z 10 października 2017 r. nie spełnia warunku istnienia dowodu w dniu wydania decyzji ostatecznej tj. 30 maja 2016 r.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 201 ust. 2 O.p. przez nieprzeprowadzenie w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego w sprawie oraz nieuwzględnienie wniosku skarżącej w zakresie przesłuchania D. K., uznać należy że jest on całkowicie bezzasadny. Trafnie Sąd pierwszej instancji zauważył, że przepis art. 201 O.p. reguluje zawieszenie postępowania podatkowego. Przepis ten nie zawiera ust. 2, jego jednostkami redakcyjnymi są paragrafy i punkty w nich zawarte. Brak jest zatem możliwości odniesienia się w tym zakresie do stawianego zarzutu.

Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących naruszenia przez Sąd, którego orzeczenie zaskarżono przepisów prawa materialnego stwierdzić należy po ich rozpoznaniu, że są one całkowicie bezzasadne. Słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, że konsekwencją stwierdzenia braku przesłanek do wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. jest brak naruszenia przepisów prawa materialnego. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, w którym nie rozpatruje się po raz kolejny sprawy merytorycznie, tak jak robi się to w toku zwykłego postępowania instancyjnego. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie obliguje organu podatkowego do rozpatrzenia sprawy na nowo. Zakres rozpoznania sprawy determinuje przesłanka wznowienia. Instytucja wznowienia postępowania podatkowego ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi było dotknięte wadami procesowymi, enumeratywnie wskazanymi w art. 240 § 1 O.p. Powyższa instytucja nie może być wykorzystywana do ponownej pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, bowiem nie jest to kontynuacja postępowania zwykłego, a odrębne postępowanie nadzwyczajne. Toczy się ono tylko w zakresie oceny, czy zachodzą przesłanki określone w art. 240 § 1 O.p. i w takim też zakresie rozstrzygnięcie organu podatkowego podlega kontroli sądowej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie z art. 209 w zw. z art. 204 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.