Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2846517

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 26 lutego 2020 r.
II FSK 2704/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. W. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego sprawy ze skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 265/19 w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 grudnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie zaliczenia wpłaty z tytułu zwaloryzowanego odszkodowania postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 8 maja 2019 r. (I SA/Kr 265/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie zaliczenia wpłaty z tytułu zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość na poczet kosztów upomnienia, należności głównej i odsetek z tytułu nienależnie wypłaconego odszkodowania. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący - wniósł między innymi - o rozważenie możliwości zawieszenie postępowania kasacyjnego na podstawie art. 125 p.p.s.a. do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2019 r. (IV SA/Wa 2472/18), uchylającego decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody (...), odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) nakazującej zwrot odszkodowania, argumentując, że jeżeli rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (I OSK 1304/19) zostanie utrzymane w mocy, to postanowienie, którego dotyczy niniejsze postępowanie, stanie się bezprzedmiotowe.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wprawdzie skarżący we wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego nie wskazał paragrafu art. 125 p.p.s.a., który określałby podstawę prawną tego wniosku (przepis dzieli się na paragrafy i punkty), ale z kontekstu jego uzasadnienia wynika, że istotę wniosku stanowi § 1 pkt 1, zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania na podstawie tej przesłanki ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który ocenia, czy celowe jest wstrzymanie biegu rozpoznawanej sprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2013 r., II OZ 366/13). Zawieszenie postępowania jest celowe jedynie w przypadku zaistnienia miedzy dwoma postępowaniami takiej relacji, w której rozstrzygnięcie sprawy, w której postępowanie ulega zawieszeniu, zależy od wyniku drugiego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 listopada 2008 r. (II FPS 4/08) uznał, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Zagadnienie wstępne występuje tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem w odrębnym postępowaniu kwestii prawnej, która może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w postępowaniu, które ulega zawieszeniu. Sytuacja taka nie powstaje, gdy oczekiwane rozstrzygnięcie nie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź, czy wyrok. zaskarżony skargą kasacyjną, odpowiada prawu.

Ten ostatni przypadek występuje w rozpoznawanej sprawie, gdyż podnoszone przez skarżącego okoliczności w postaci ewentualnego stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej zwrot odszkodowania nie mogą zostać uznane za wywierające choćby potencjalny wpływ na prawidłowość zaliczenia zwrotu odszkodowania, a więc na akt o charakterze formalnym, deklaratoryjnym. Może się bowiem okazać, że postanowienie o zaliczeniu wpłaty skarżącego jest zgodne z prawem, mimo, że odpadnie przyczyna dokonania tego zwrotu, albo, że postanowienie o zaliczeniu wpłaty jest sprzeczne z prawem, mimo, że obowiązek zwrotu odszkodowania nie zostanie podważony. Okoliczność, że obie sprawy łączy osoba skarżącego i okoliczności faktyczne w postaci obowiązku zwrotu odszkodowania, nie stanowi jednak o wystąpieniu między nimi związku, do którego odnosi się art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 p.p.s.a. wniosek skarżącego oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.