Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1772089

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 24 lutego 2015 r.
II FSK 2466/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Płusa.

Sędziowie: NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), WSA (del.) Bogusław Woźniak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 155/13 w sprawie ze skargi R. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 17 grudnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2006 r.

1)

oddala skargę kasacyjną,

2)

zasądza od R. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

1. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r. o sygn. I SA/Łd 155/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. W. (dalej: skarżący lub podatnik) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (dalej: Dyrektor IS) z dnia 17 grudnia 2012 r. o nr (...) w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania podatkowego w zakresie zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych za 2006 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed organami podatkowymi (przedstawiony przez WSA w Łodzi):

2.1. Przedstawiając w uzasadnieniu wyroku przebieg postępowania WSA w Łodzi podał, że w toku kontroli i postępowania podatkowego stwierdzono, że podatnik nie wykazał przychodu ze sprzedaży towarów nabytych od kontrahentów z Francji na podstawie 9 faktur. W toku kontroli i postępowania podatkowego podatnik nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających przeprowadzenie powyższych transakcji. Wezwany do osobistego stawiennictwa celem złożenia wyjaśnień w sprawie, podatnik stawił się w dniu 11 kwietnia 2012 r. wraz z pełnomocnikiem i odmówił złożenia wyjaśnień.

2.2. Postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. o nr (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. zawiesił z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych podatnika za 2006 r.

2.3. W odwołaniu od ww. decyzji podatnik zarzucił naruszenie: (a) art. 201 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.; dalej: o.p.), poprzez bezpodstawne zawieszenie postępowania, gdyż organ pierwszej instancji wystąpił do organów Francji o informacje, które nie mieszczą się w zakresie regulacji powołanej umowy międzynarodowej; (b) art. 217 § 1 pkt 4 o.p., poprzez niewskazanie przepisów będących podstawą wystąpienia do organów Francji; (c) art. 217 § 2 o.p., poprzez niewyjaśnienie stronie, na jakiej podstawie i z wnioskiem jakiej treści organ wystąpił do władz Francji o informacje w sprawie nabyć podatnika oraz z jakim dniem nastąpiło zawieszenie postępowania.

2.4. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r. o nr (...) Dyrektor IS utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor IS wskazał na art. 201 § 1 pkt 6 o.p., zgodnie z którym organ podatkowy zawiesza postępowanie w razie wystąpienia na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Zdaniem Dyrektora IS, organ pierwszej instancji trafnie uznał, że kwestia różnic w obrotach wewnątrzwspólnotowych zawartych w informacjach VIES i dokumentach okazanych do kontroli nie jest wyjaśniona, natomiast informacje potwierdzające czy owe transakcje miały miejsce i czy podatnik nabył towary, które zostały zadeklarowane przez kontrahentów z Francji, są niezbędne do określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym w postępowaniu prowadzonym wobec podatnika. Dyrektor IS stwierdził, że czynności podejmowane przez organ pierwszej instancji, w związku z którymi doszło do zawieszenia przedmiotowego postępowania, zmierzają w konsekwencji do ustalenia stanu faktycznego sprawy, który pozwoli ustalić prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego.

Dyrektor IS podał, że pierwszy wniosek do administracji podatkowej Francji został przekazany w dniu 19 lipca 2012 r., natomiast w dniu 20 sierpnia 2012 r. przekazano kolejnych 13 wniosków w sprawie kontrahentów. Formularze powyższych wniosków wskazywały następujące podstawy prawne: (a) dyrektywę Rady 1977/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz Państw Członkowskich w obszarze podatków bezpośrednich oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych (Dz.U.UE.L77.336.15); (b) art. 26 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. Z 1977 r. Nr 1 poz. 5 - dalej: umowa polsko-francuska); (c) art. 5 Konwencji Rady Europy OECD z dnia 25 stycznia 1988 r. o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych (Dz. U. Nr 141, poz. 913: dalej: konwencja) - zgodnie z art. 5 konwencji, na żądanie państwa wnioskującego, państwo proszone przekaże wszelkie informacje, których mowa w art. 4 konwencji; z kolei art. 4 stanowi, że strony będą wymieniać między sobą informacje, szczególnie te, które mają związek z wymiarem i poborem podatków, ściąganiem, egzekucją roszczeń podatkowych.

Wskazane umowy międzynarodowe zostały ratyfikowane przez Polskę i mieszczą się w katalogu umów wymienionych w art. 201 § 1 pkt 6 o.p. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia organ podatkowy pierwszej instancji nie otrzymał odpowiedzi na ww. wnioski. Dyrektor IS stwierdził, że podatnik ma prawo uczestniczenia w przeprowadzonych dowodach o ile wskazują na to przepisy Ordynacji podatkowej. Jednak wystąpienie do innego organu podatkowego czy administracji podatkowej innego kraju nie wymaga zgody podatnika oraz nie zobowiązuje do informowania go o takim działaniu w celu pozyskania dowodu. Dyrektor IS wskazał, że prawidłowość takiego działania potwierdził WSA w Łodzi w wyroku z dnia 7 sierpnia 2012 r., I SA/Łd 677/12, dotyczący sprawy podatnika za 2005 r.

3. Stanowiska stron w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi:

3.1. W skardze od ww. decyzji do WSA w Łodzi skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie następujących przepisów Ordynacji podatkowej: (1) art. 201 § 1 pkt 6, poprzez bezpodstawne zawieszenie postępowania na podstawie umowy polsko-francuskiej, która określa zasady i wzajemne postępowanie Umawiających się Państw w sytuacji uzyskiwania przez podmioty prawa tych Państw dochodów na terenie obu Państw, co do sposobu opodatkowania tych dochodów przez każde z Umawiających się państw, co nie ma znaczenia dla prowadzonego postępowania, gdyż skarżący nie osiągał żadnego dochodu na terenie Francji, a z kontekstu zapytania wynika, że dotyczy ono nabyć w ramach wspólnego systemu rozliczania VAT, co nie jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ i powoduje przekroczenie zakresu umocowania wynikającego z postanowienia o wszczęciu postępowania; (2) art. 217 § 1 pkt 4, poprzez niewskazanie i niewyjaśnienie stronie podstawy zawieszenia postępowania podatkowego; (3) art. 121 § 1 w związku z art. 217 § 2, poprzez niewyjaśnienie stronie na jakiej podstawie i z wnioskiem jakiej treści organ wystąpił do władz Francji o informacje w sprawie nabyć skarżącego; dlaczego informacje, o które wystąpił organ są niezbędne w sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in., że wskazanie art. 201 § 1 pkt 6, § 2, § 3 oraz art. 217 o.p. jako podstawy do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania jest niewystarczające, gdyż nie zostały wskazane przepisy, na podstawie których wystąpiono z zapytaniem do władz Francji. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że podstawą wystosowania wniosków był art. 26 umowy polsko-francuskiej, jednak (zdaniem skarżącego) jest to nieprawidłowa podstawa wystosowania wniosków do władz Francji. Informacje, o których uzyskanie wystąpił organ, konieczne są do ustalenia czy transakcje zakupu zostały faktycznie dokonane, a konkretnie czy będący stroną umowy obywatel (firma) Francji zaewidencjonował ewentualną sprzedaż na rzecz skarżącego, czy rozliczył tą sprzedaż itd. Tymczasem art. 26 umowy polsko-francuskiej wyraźnie ogranicza wzajemne udzielanie sobie informacji do takich, które niezbędne są do wykonania postanowień umowy. Wystąpienie o informację w rozpatrywanej sprawie w żaden sposób nie wiąże się z kwestią unikania podwójnego opodatkowania. Zapytanie do władz Francji nie dotyczy bowiem kwestii regulowanych przez umowę o podwójnym opodatkowaniu. Organ pierwszej instancji nie wskazał także od kiedy nastąpiło zawieszenie niniejszego postępowania. Skarżący zarzucił, że organy nie wykazały związku przyczynowego pomiędzy wystąpieniem do władz podatkowych Francji, a niezbędnością wnioskowanych informacji dla ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania, co musi być spełnione aby mogło nastąpić zawieszenie postępowania.

Na zakończenie skarżący stwierdził, że jego zdaniem art. 70a o.p., powołany przez organ pierwszej instancji, ma zastosowanie tylko w sytuacji gdy możliwość ustalenia lub określenia zobowiązania podatkowego wynika z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Organ nie wskazał jednak jakie zastosowanie ma umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania do prowadzonego postępowania podatkowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Przepis ten został więc przywołany bezpodstawnie.

3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi:

Zdaniem WSA w Łodzi, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przywołując treść przepisów art. 26 ust. 1, art. 2 ust. 2, ust. 3 pkt 1 umowy polsko-francuskiej, WSA w Łodzi stwierdził, że wprawdzie ww. umowa nie będzie miała bezpośredniego zastosowania przy wymiarze zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych skarżącego, jednak wystąpienie do francuskich organów podatkowych z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych mieści się w przedmiocie określonym w jej art. 2 ust. 1 i ust. 3 pkt 1. W ocenie tego Sądu, organy podatkowe mając na względzie stan faktyczny sprawy zasadnie założyły, że wystąpienie do francuskich organów podatkowych o informację nie pozwalało, przed jej uzyskaniem, na dalsze kontynuowanie postępowania, bowiem niezbędna była weryfikacja rozbieżności jakie w sprawie powstały na skutek różnic w obrotach wewnątrzwspólnotowych zawartych w informacjach VIES i dokumentach okazanych do kontroli. Zawieszenie postępowania podatkowego następuje tylko wówczas, gdy informacje, o których udostępnienie do organów innego państwa występuje organ podatkowy, są niezbędne do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. W sprawie niezbędność ta uzasadniona była okolicznościami, które wynikły w toku kontroli i postępowania podatkowego, kiedy strona odmówiła złożenia wyjaśnień dotyczących wymienionych transakcji, a jednocześnie nie przedstawiła żadnych dokumentów, które potwierdzałyby ich dokonanie.

W ocenie WSA w Łodzi, organy podatkowe prawidłowo oceniły, że w stanie faktycznym i prawnym sprawy koniecznym było - a nie tylko możliwym - zawieszenie przedmiotowego postępowania. Z art. 201 § 1 pkt 6 o.p. wynika bowiem jednoznacznie nakaz ("organ podatkowy zawiesza"), a nie możliwość zawieszenie postępowania. Samo wystąpienie o udostępnienie informacji jest więc przesłanką formalną, której zaistnienie w sprawie zobligowało organ do zawieszenia postępowania. Skoro poza sporem pozostaje, że organ pierwszej instancji wystąpił do francuskich organów podatkowych z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych oraz to, że w sprawie istnieją rozbieżne dowody dotyczące transakcji skarżącego z kontrahentami z Francji, koniecznym było zweryfikowanie tych dowodów w oparciu o informacje od obcych organów podatkowych. Prawidłowe ustalenia w tym zakresie były niezbędne do określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym w postępowaniu prowadzonym wobec strony.

Według WSA w Łodzi, wbrew zarzutom skarżącego w zaskarżonym postanowieniu w sposób przekonujący wskazano dlaczego wystąpienie do organów innego państwa o udzielenie informacji jest niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych za rok 2006. Zobowiązanie podatkowe w ww. podatku za rok 2006 przedawnia się z końcem 2012 r. (art. 70 § 1 o.p.). Zawieszenie postępowania podatkowego w 2012 r., spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70a § 1 o.p. Sąd pierwszej instancji podzielił pogląd, że tylko skuteczne wystąpienie do organów innego państwa o uzyskanie niezbędnych informacji powoduje zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Pierwszy wniosek do francuskiej administracji podatkowej został przekazany w dniu 19 lipca 2012 r., natomiast w dniu 20 sierpnia 2012 r. przekazano kolejnych 13 wniosków w sprawie pozostałych kontrahentów. Skuteczne wystąpienie z tymi wnioskami spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2006 r. na podstawie art. 70a o.p., tj. z mocy samego prawa i w zakresie tym nie wynikał obowiązek wydania przez organ jakiegokolwiek rozstrzygnięcia (na przykład postanowienia). Zdaniem WSA w Łodzi, powołanie tego przepisu w zaskarżonym postanowieniu miało wyłącznie charakter informacyjny, gdyż zasadniczym przedmiotem sprawy jest kwestia zasadności zawieszenia postępowania podatkowego. Wbrew twierdzeniom skarżącego w sprawie wydano rozstrzygnięcie zgodne z obowiązującym stanem prawnym, prawidłowo powołano jego podstawy prawne, zaś sposób prowadzenia postępowania przez Dyrektora IS nie naruszał zasad wynikających z Ordynacji podatkowej.

5. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:

5.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Łodzi wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika - doradcę podatkowego), który zaskarżył ten wyrok w całości. Powołując się na niżej wymienione podstawy kasacyjne, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: (I) na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, tj. (1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie skargi w wyniku pominięcia przez WSA w Łodzi naruszenia przepisów postępowania, jakich dopuściły się organy podatkowe, tj.: (a) art. 201 § 3 pkt 6 o.p., poprzez bezpodstawne zastosowanie i zawieszenie postępowania, którego podstawą było wystąpienie przez organ pierwszej instancji do organów Francji o informacje, które nie mieszczą się w zakresie regulacji powołanej umowy między polsko-francuskiej, co nie ma również znaczenia dla prowadzonego postępowania, gdyż skarżący nie osiągał żadnego dochodu na terenie Francji, a z kontekstu zapytania wynika, że dotyczy ono nabyć w ramach wspólnego systemu rozliczania VAT, co nie jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ - powoduje to przekroczenie zakresu umocowania wynikającego z postanowienia o wszczęciu postępowania; (b) art. 70a o.p., poprzez bezpodstawne zastosowanie tego przepisu w związku z bezzasadnym powołaniem się na działanie na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, która w sprawie nie może mieć zastosowania, z przyczyn wskazanych w pkt 1a; (c) art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 70 § 1 o.p., poprzez utrzymanie w mocy przez organ drugiej instancji postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie, pomimo upływu terminu przedawnienia zobowiązania w zakresie zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych za rok 2006 z dniem 31 grudnia 2012 r.; (d) art. 217 § 1 pkt 4 o.p., poprzez niewskazanie i niewyjaśnienie skarżącemu podstawy zawieszenia postępowania podatkowego; (e) art. 217 § 2 o.p., poprzez niewyjaśnienie skarżącemu na jakiej podstawie i z wnioskiem jakiej treści organ wystąpił do władz Francji o informacje w sprawie nabyć skarżącego, dlaczego informacje, o które wystąpił organ są niezbędne w sprawie; (2) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że wystąpienie do władz Francji o udzielenie informacji w zakresie transakcji zakupu dokonanych przez skarżącego na terenie Francji mogło nastąpić w oparciu o art. 26 umowy polsko-francuskiej; poza tym Sąd nie wyjaśnił dlaczego twierdząc, że "umowa polsko-francuska nie będzie miała bezpośredniego zastosowania przy wymiarze zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych skarżącego" uznał, że wystąpienie do władz francuskich na podstawie tej umowy mieści się w przedmiocie tej umowy określonym art. 2 ust. 1 i ust. 3 pkt 1; Sąd nie wyjaśnił także na jakiej podstawie przyjął, że samo wystąpienie o udostępnienie informacji do innego państwa jest przesłanką obowiązkowego zawieszenia postępowania; (3) art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., przez oddalenie skargi, mimo naruszenia przez organy podatkowe przepisów postępowania wskazanych w pkt 1 oraz art. 3 § 1 i 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.; w skrócie: p.u.s.a.), przez nieprawidłową realizację ustawowego obowiązku kontroli legalności postanowienia i niedostrzeżenie przez Sąd w zaskarżonym wyroku naruszenia przez organy podatkowe przepisów wymienionych w punkcie 1; (II) na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, tj.: (1) art. 70a o.p., poprzez bezpodstawne zastosowanie i przyjęcie, że wystąpienie do władz Francji o udzielenie informacji w zakresie transakcji zakupu dokonanych przez skarżącego na terenie Francji prawidłowo nastąpiło w oparciu o art. 26 umowy polsko-francuskiej i mieściło się w zakresie uregulowanym tą umową; (2) art. 70 § 1 o.p., poprzez pominięcie, że z dniem 31 grudnia 2012 r. nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego w sprawie, gdyż nie miały miejsca żadne zdarzenia wpływające na bieg terminu przedawnienia omawianego zobowiązania.

5.2. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor IS (reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego) wniósł o oddalenie tejże skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie prawne

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6.1. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżony wyrok WSA w Łodzi - mimo częściowo błędnego uzasadnienia-odpowiada prawu, zatem skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

6.2. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd skarżącego, że doszłoby do naruszenia przepisu art. 201 § 1 pkt 6 o.p. (w skardze kasacyjnej błędnie wskazano art. 201 § 3 pkt 6 o.p.), a w konsekwencji do bezpodstawnego zastosowania i zawieszenia postępowania, gdyby jedyną podstawą prawną wystąpienia przez organ pierwszej instancji do organów Francji o ww. informacje były przepisy umowy między polsko-francuskiej, a zwłaszcza art. 26 w związku z art. 2 tej umowy. Zaakceptowanie w związku z tym przez WSA w Łodzi jako wystarczającej owej podstawy prawnej narusza wprawdzie powołany w skardze kasacyjnej art. 141 § 4 p.p.s.a., ale nie w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

6.2.1. Należy zauważyć, że wśród wskazanych podstaw prawnych ww. zapytania do organów francuskich, na co zwraca zresztą uwagę WSA w Łodzi w stanie faktycznym sprawy, był wymieniony również art. 5 konwencji. Zgodnie natomiast z art. 5 konwencji, na żądanie państwa wnioskującego, państwo proszone przekaże wszelkie informacje, których mowa w art. 4 konwencji; z kolei art. 4 stanowi, że strony będą wymieniać między sobą informacje, szczególnie te, które mają związek z wymiarem i poborem podatków, ściąganiem, egzekucją roszczeń podatkowych. Wskazana konwencja została ratyfikowana przez Polskę i mieści się w katalogu umów wymienionych w art. 201 § 1 pkt 6 o.p. Z tego względu brak jest podstaw do przyjęcia, jak chce skarżący, że doszło do naruszenia pozostałych przepisów postępowania oraz prawa materialnego wymienionych w części wstępnej skargi kasacyjnej. Przede wszystkim nie został naruszony art. 217 § 1 pkt 4 o.p., poprzez niewskazanie i niewyjaśnienie skarżącemu podstawy zawieszenia postępowania podatkowego.

6.2.2. Nie doszło również do naruszenia art. 217 § 2 o.p., poprzez niewyjaśnienie skarżącemu na jakiej podstawie i z wnioskiem jakiej treści organ wystąpił do władz Francji o informacje w sprawie nabyć skarżącego, dlaczego informacje, o które wystąpił organ są niezbędne w sprawie. Niezrozumiałe są przy tym wątpliwości skarżącego, według którego WSA w Łodzi nie wyjaśnił na jakiej podstawie przyjął, że samo wystąpienie o udostępnienie informacji do innego państwa jest przesłanką obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Sąd ten wyraźnie i trafnie bowiem stwierdził, że w jego ocenie organy podatkowe prawidłowo oceniły, iż w stanie faktycznym i prawnym sprawy koniecznym było - a nie tylko możliwym - zawieszenie przedmiotowego postępowania. Przepis art. 201 § 1 pkt 6 o.p. zawiera bowiem jednoznaczny nakaz ("organ podatkowy zawiesza"), a nie możliwość zawieszenia postępowania. Samo wystąpienie o udostępnienie informacji jest więc przesłanką formalną, której zaistnienie w sprawie zobligowało organ do zawieszenia postępowania. W sytuacji zatem, gdy organ pierwszej instancji wystąpił do francuskich organów podatkowych z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych, a także gdy w sprawie istnieją rozbieżne dowody dotyczące transakcji skarżącego z kontrahentami z Francji, koniecznym było zweryfikowanie tych dowodów w oparciu o informacje od obcych organów podatkowych. Prawidłowe ustalenia w tym zakresie WSA w Łodzi wskazał również jako niezbędne do określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2006 r. w postępowaniu prowadzonym wobec skarżącego.

6.2.3. W zaistniałej sytuacji - wbrew poglądowi skarżącego wyrażonemu w skardze kasacyjnej - pozytywnie należy ocenić stanowisko Sądu pierwszej instancji, który zwracając uwagę na skuteczne wystąpienie z ww. wnioskami do francuskiej administracji podatkowej trafnie stwierdził, że spowodowało ono zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2006 r. na podstawie art. 70a o.p. Powołanie tego przepisu w zaskarżonym postanowieniu miało zatem wyłącznie charakter informacyjny, gdyż zasadniczym przedmiotem sprawy jest kwestia zasadności zawieszenia postępowania podatkowego, a postanowienie w tym przedmiocie zostało wydane przed upływem terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 o.p. Ponadto, wydane postanowienie zawierało w swojej treści wskazanie, że organy podatkowe wystąpiły o udzielnie informacji do organu innego państwa.

6.3. Z tych względów na podstawie art. 184 in fine p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - mimo częściowo błędnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku-oddalił skargę kasacyjną organu jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, ponieważ powyżej opisane uchybienie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), a podniesione zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 70a i art. 70 § 1 o.p.) okazały się być chybione. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.