II FSK 1900/18 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2508824

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018 r. II FSK 1900/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1462/17 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 lipca 2017 r., nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 24 stycznia 2018 r. oddalił skargę J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w G. o odpowiedzialności skarżącego jako prezesa zarządu Przedsiębiorstwa D. "(...)" Spółka z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w G. za jej zaległości w podatku od towarów i usług wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie pociągnie dla niego daleko niekorzystne skutki oraz narazi go na niebezpieczeństwo zagrożenia utrzymania własnego oraz rodziny. Egzekucja tak znacznej kwoty obejmie wszystkie składniki majątku oraz dochody, co uniemożliwi mu bieżące funkcjonowanie i zaspakajanie podstawowych potrzeb życiowych. Wskazał, że jest zatrudniony w oparciu o umowę pracę zawartą na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w wysokości 7.000 zł brutto plus premie uznaniowe, a obecnie potrącenia z tytułu dokonanego zajęcia tego wynagrodzenia wynoszą miesięcznie 1.706,84 zł. Zawarł umowę leasingu samochodu, a niemożność ponoszenia kosztów z nią związanych może skutkować jej rozwiązaniem, a w konsekwencji doprowadzić do utraty stanowiska pracy, kontaktów zawodowych oraz w dalszej perspektywie wyeliminowanie z rynku pracy. Zasady doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, iż skutki te mogą być niemożliwe do odwrócenia. Ponadto przewlekle choruje i jest pod stałą opieką neurologiczną. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na szczególne uwzględnienie ze względu na wielość i charakter zarzutów, podniesionych w skardze.

Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wnioskujący dołączył kserokopię dokumentów: umowę o pracę, dane z CEiDG, PIT-36L za 2017 r., PIT-37 za 2017 r., umowę najmu lokalu, umowę ustanawiającą małżeńską rozdzielność majątkową z dnia 26 lipca 2012 r., umowę leasingu, zaświadczenie pracodawcy o potrąceniach z tytułu nierozlicznonych przez skarżącego, a pobranych zaliczek na wynagrodzenie oraz historię choroby.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z 13 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) nie zostały przez skarżącego uprawdopodobnione, ponieważ nie zaprezentował on stosownej argumentacji na okoliczność wystąpienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji, ale także nie przedstawił żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji spowoduje wymieniony powyżej skutek. Tymczasem obowiązkiem wnioskodawcy było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia od powyższej oceny na etapie postępowania kasacyjnego, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. Wprawdzie w aktualnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji złożono szereg kserokopii dokumentów mających w ocenie skarżącego pozwolić na zweryfikowanie jego sytuacji majątkowej, niemniej - poza ogólnym stwierdzeniem, że wykonanie decyzji zagrozi jego egzystencji - nie wykazał ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji, na swoją sytuację majątkową, czy w ogóle bytową.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez ewentualny późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Co więcej, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Można jedynie dodać, że samodzielnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie stanowi relatywnie wysoka kwota określonego nią zobowiązania w stosunku do deklarowanych przez skarżącego przychodów.

Mając zatem powyższe na uwadze należy zauważyć, że w złożonym wniosku nie wskazano w ogóle na czym miałoby polegać wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji względem skarżącego. Powołanie się przez skarżącego na oczywistość wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego, nie spełnia określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki, warunkującej możliwość wstrzymania wykonania decyzji. Samo wskazanie na ewentualną niemożliwość ponoszenia kosztów związanych z umową leasingu, w skutek czego mogłoby dojść do utraty pracy przez skarżącego, kontaktów zawodowych oraz wyeliminowania z rynku pracy nie wypełniają przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Również wskazanie na stan zdrowia, rozdzielność majątkową z żoną, wynajem lokalu oraz obecne juz potrącenia z tytułu dokonanego zajęcia wynagrodzenia z umowy o pracę w żaden sposób nie uzasadniają wymaganego przez art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Niewątpliwie przymusowa realizacja obowiązku wykonania decyzji, której obawia się skarżący, ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej skarżącego. Wywieranie negatywnych skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy jednak zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.

Całkowicie nietrafne są natomiast argumenty skarżącego odwołujące się do wielości i charakteru zarzutów podniesionych w skardze (zapewne kasacyjnej), co w jego ocenia uzasadnia przyjęcie, iż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż dojdzie do uchylenia decyzji organów podatkowych. Wymaga podkreślenia, że wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją procesową i nie ma nic wspólnego z merytoryczną kontrolą zaskarżonych decyzji, gdyż służy jedynie tymczasowemu zabezpieczeniu interesów strony w postępowaniu sądowoadministarcyjnym, aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie wykazał okoliczności świadczących o wystąpieniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia wykonaniem decyzji znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.