Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2170086

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 22 listopada 2016 r.
II FSK 1837/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Lubiński.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku C. Z. o sprostowanie sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1837/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2401/13 w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lipca 2013 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1837/14 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2401/13 w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lipca 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., w punkcie pierwszym uchylił zaskarżony wyrok w całości i oddalił skargę, w punkcie drugim zasądził od C. Z. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie kwotę 550 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W piśmie z dnia 24 października 2016 r. Skarżąca wniosła o "korektę oczywistej pomyłki stanowiącej sprzeczność treści sentencji z uzasadnieniem ujętym ostatnią stroną". Wskazała, że ostatnia strona uzasadnienia zawiera sformułowanie: "skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie", co pozostaje w sprzeczności z treścią sentencji.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Należy stwierdzić, że skarga i skarga kasacyjna nie są to pojęcia tożsame.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Skarga kasacyjna przysługuje zaś od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (por. art. 173 § 1 p.p.s.a.).

Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że wniesiona przez C. Z. w niniejszej sprawie skarga była środkiem zaskarżenia od decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W wyniku wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2401/13, którym uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie na rzecz C. Z. kwotę 100 zł złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrok ten został zaś zaskarżony skargą kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W wyniku wniesienia skargi kasacyjnej zapadł ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 1837/14.

Skoro w wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, a skarga kasacyjna jest zasadna, to na podstawie art. 188 p.p.s.a., orzekł o uchyleniu wyroku Sądu pierwszej instancji i oddaleniu skargi.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.