Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211817

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 11 czerwca 1999 r.
II CZ 51/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN B. Myszka (spr.).

Sędziowie SN: H. Ciepła, H. Pietrzkowski.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Eugeniusza D. przeciwko Mariuszowi R. o uchylenie obowiązku alimentacyjnego, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 1999 r., postanawia:

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 1999 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację powoda od postanowienia tego Sądu z 15 grudnia 1998 r. oddalającego wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Sąd Okręgowy stwierdził, że postanowienie, o którym mowa, nie należy do kategorii orzeczeń kończących postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 392 § 1 k.p.c., wobec czego nie podlega zaskarżeniu w drodze kasacji. Z tej przyczyny wniesiona kasacja, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 3935 k.p.c.). Poza tym, kasacja została wniesiona osobiście przez powoda, a więc z naruszeniem przepisu art. 3932 § 1 k.p.c. przewidującego przymus adwokacki, co - jak stwierdził Sąd Okręgowy - także uzasadnia jej odrzucenie.

W zażaleniu na to postanowienie powód domagał się jego uchylenia, zarzucając, że jest ono obraża jego godności, a także przejawem jego dyskryminacji ze względu na pochodzenie społeczne.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Stosownie do art. 392 § 1 k.p.c. kasacja do Sądu najwyższego przysługuje stronie od wyroku lub postanowienia, wydanych przez sąd drugiej instancji i kończących postępowanie w sprawie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem do kategorii postanowień sądu drugiej instancji "kończących postępowanie w sprawie" należą przy tym tylko takie postanowienia, które kończą sprawę jako pewną całość poddaną pod osąd (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1996 r. I CKN 7/96 (OSNC 1997, z.3, poz. 31). Nie podlegają zatem zaskarżeniu w drodze kasacji postanowienia sądu drugiej instancji rozstrzygające kwestie incydentalne. Do takich zaś należy postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Jak z powyższego wynika, Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem zasadnie odrzucił kasację powoda, jako niedopuszczalną. Wywody o dyskryminacji żalącego są więc jedynie wyrazem jego subiektywnej oceny.

Ubocznie trzeba zauważyć, że naruszenie przepisu art. 3932 § 1 k.p.c., wprowadzającego przymus adwokacki, także uzasadnia odrzucenie kasacji.

Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 oraz art. 39319 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.