Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211807

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 27 maja 1999 r.
II CZ 41/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN B. Czech (spraw.).

Sędziowie SN: M. Sychowicz, H. Wrzeszcz.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 27 maja 1999 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy z powództwa Zygmunta W., przeciwko Krzysztofowi W., o zapłatę, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 22 października 1998 r., postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy wyrokiem zaocznym z 10 III 1998 r., zasadził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.000 zł z odsetkami, a następnie Sąd ten wyrokiem ocznym z 9 VI 1998 r. uchylił wymieniony wyrok zaoczny i powództwo oddalił.

Apelację powoda od powyższego wyroku z 9.VI.1998 r. oddalił Sąd Wojewódzki wyrokiem z 22.X.1998 r.

Powód wniósł kasacje nazwaną błędnie odwołaniem do Sądu Najwyższego, którą odrzucił Sąd Wojewódzki postanowieniem z 7.XII.1998 r.

Powód w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy, oddalając zażalenie miał na uwadze, co następuje:

Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Z mocy art. 393 pkt 1 k.p.c. kasacja nie przysługuje w sprawach o świadczenia, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięć tysięcy złotych. Wymaganie to nie jest w sprawie spełnione albowiem powód dochodzi kwoty 4.000 zł. Nadto przepis art. 3932 § 1 k.p.c. wymaga, by kasacja wniesiona została przez adwokata lub radcę prawnego, jeśli skarżący nie ma kwalifikacji wymienionych w § 2 tego artykułu. Również i te wymagania nie zostały w sprawie spełnione.

Sąd Wojewódzki przyjął zatem trafnie, że każda z wymienionych przyczyn jest wystarczająca do odrzucenia kasacji jako niedopuszczalnej (art. 3935 k.p.c.). W tej sytuacji kwestionowanie przez skarżącego merytorycznej zasadności wyroku Sądu Wojewódzkiego nie może być brane pod uwagę przez Sąd Najwyższy.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 39318, 39319 i 397 § 2 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.