Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211804

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 24 maja 1999 r.
II CZ 39/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN G. Bieniek (spraw.).

Sędziowie SN: M. Wysocka, Z. Świeboda.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 24 maja 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małol. Rafała i Tomasza C. przeciwko Edmundowi C. i o podwyższenie alimentów na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 stycznia 1999 r., postanawia:

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 1999 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację pozwanego Edmunda C. od wyroku tegoż Sądu z dnia 5 listopada 1998 r. Kasację odrzucono z uwagi na to, że w sprawach o podwyższenie alimentów kasacja nie przysługuje, a nadto kasacja nie została wniesiona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Od tego postanowienia pozwany wniósł zażalenie.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Zgodnie z art. 393 pkt 2 k.p.c. kasacja nie przysługuje w sprawach o alimenty, gdy dotyczy wysokości świadczeń. Taki zaś jest przedmiot sporu w niniejszej sprawie. Nadto kasację pozwany sporządził i wniósł osobiście, co pozostaje w sprzeczności z wymogiem określonym w art. 3932 § 1 k.p.c. Z tych względów zażalenie oddalono.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.