Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1455720

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 5 sierpnia 2008 r.
II CNP 61/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski.

Sentencja

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2008 r., skargi (...) Banku Spółki Akcyjnej w G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2006 r., sygn. akt I Co (...) wydanego w sprawach egzekucyjnych z wniosku wierzycieli: Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego "P. (...)" Spółki Akcyjnej w Ł., J. F., Banku Spółki Akcyjnej Oddziału III w Ł., Banku (...) Spółki Akcyjnej V Oddziału w Ł. oraz Banku Spółki Akcyjnej w G. prowadzonych przez Komornika Sądowego Rewiru V przy Sądzie Rejonowym w Ł. o sygn. akt: V k.m. (...), V KM (...), V KM (...), V KM (...) i V KM (...) przeciwko dłużnikom: E. B. i S. B. przy udziale nabywcy T. S. o egzekucję z nieruchomości,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Skarga wierzyciela o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2006 r. (sygn. akt I Co (...)) pozbawiona jest jednego z niezbędnych elementów takiej skargi, a mianowicie spełnienia wymogu wymienionego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Strona skarżąca nie wskazała w skardze przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Tymczasem każde z wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. powinno być wyraźnie wyodrębnione i wypełnione (v. postanowienia SN z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Jednoznaczne wskazanie przepisu prawa, z którym - zdaniem strony skarżącej - kwestionowane orzeczenie pozostaje w sprzeczności należy do konstrukcyjnych wymogów tej skargi (v. postanowienie SN z dnia 26 lipca 2006 r., IV CNP 68/06 niepubl.), a jego brak skutkuje obowiązkiem jej odrzucenia.

Wypełnienie zatem obowiązku zakreślonego wymaganiem przewidzianym w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może być zastąpione przez powołanie podstaw skargi i ich uzasadnienia. Wymagania skargi wskazane w art. 4245 § 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele. Ponieważ nie są one tożsame, przeto mające je spełniać elementy skargi nie mogą być ujęte łącznie i powinny być w skardze odrębnie sformułowane i uzasadnione (v. postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 13/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r. I CNP 12/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, niepubl.).

Brak zatem wyraźnego wskazania, w złożonej przez wierzyciela skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, tego przepisu prawa, z którym - w ocenie skarżącego - zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, powoduje odrzucenie skargi (v. postanowienie SN z dnia 16 marca 2006 r. II CNP 15/06, niepubl.).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.