Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1650281

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 11 lutego 2015 r.
II CNP 48/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Anna Kozłowska.

Sentencja

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r. skargi D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 14 lutego 2014 r., wydanego w sprawie z urzędu przy uczestnictwie D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz P. P. i J. S. o ustanowienie w trybie art. 42 k.p.c. kuratora;

odrzuca skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ł. ustanowił dla spółki D. sp. z o.o. z siedzibą w B. kuratora w osobie W. W. celem podjęcia działań zmierzających do powołania rady nadzorczej spółki, a w razie potrzeby do jej likwidacji, w tym do złożenia wniosku do sądu właściwego ze względu na siedzibę spółki o rozwiązanie spółki i ustanowienie likwidatora oraz do reprezentowania w tym postępowaniu. Apelacje uczestników postępowania to jest spółki D. oraz P. P. i J. S. od tego postanowienia Sąd Okręgowy w Ł. oddalił postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r.

Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego wniosła D. sp. z o.o. w B.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako pismo procesowe wszczynające postępowanie, niezależnie od wymagań stawianych pismu procesowemu (art. 4245 § 2 k.p.c.), powinna spełniać wymogi wynikające z art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. Wymagania te mają charakter szczególny, traktowane są jako wymagania konstrukcyjne tej skargi i muszą być spełnianie kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość wszystkim wymaganiom konstrukcyjnym, podlega, w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., odrzuceniu a limine.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga powinna zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Sąd Najwyższy wielokrotnie przy tym wypowiadał się w jaki sposób strona w skardze powinna wykazać niemożliwość zmiany lub uchylenia wyroku w drodze przysługujących jej innych środków prawnych (por. m.in. postanowienia: z dnia 7 listopada 2014 r. IV CNP 27/14, niepubl.; z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia 16 kwietnia 2014 r. IV CNP 65/13, niepubl.; z dnia 16 października 2014 r. I CNP 19/14 niepubl.).

Skarga D. sp. z o.o. w B. w ogóle nie zawiera tego wykazania, a to oznacza jej brak konstrukcyjny skutkujący odrzuceniem.

Z tej też przyczyny, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.