Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2570506

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 30 października 2018 r.
II CNP 33/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Władysław Pawlak.

Sentencja

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2018 r., skargi J. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., dokonanego pod numerem pozycji dziennika (...) w księdze wieczystej pod nr (...) w sprawie z wniosku J. M. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., Miasta P., Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. - jako następcy prawnego (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., S. P., P. B. oraz M. B.,

1. odrzuca skargę;

2. zasądza od skarżącego J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł, tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskodawca J. M. wniósł w dniu 30 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., Dz. Kw (...) do księgi wieczystej

(...) hipoteki łącznej, obciążającej również nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej (...).

W uzasadnieniu wyjaśnił, że dwuletni termin do wniesienia skargi liczy od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (...).

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. (k. 15; art. 165 § 2 k.p.c.), co oznacza, że nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r. poz. 5, z późn. zm.), która weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2018 r. (art. 136). Przepis art. 133 § 3 tej ustawy dotyczy tych spraw wszczętych i niezakończonych przed jej wejściem w życie, dla których właściwa była Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 5192 k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie. Skoro skarga wnioskodawcy dotyczyła wpisu Sądu Rejonowego do księgi wieczystej, to dla kwestii liczenia terminu do jej wniesienia nie miała znaczenia data wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) w sprawie I ACa (...), którego przedmiotem było żądanie zapłaty występującego w roli powoda wnioskodawcy przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P. i Miastu P. należności zabezpieczonej skarżonym wpisem hipoteki łącznej, które zostało oddalone w związku z przyjęciem przez Sądy obu instancji, iż hipoteka zabezpieczająca wierzytelność wygasła z mocy prawa.

Ubocznie należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż z uwagi na charakter terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 168 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07, OSNC - ZD 2008/3/61, z dnia 7 kwietnia 2010 r., II BU 15/09, z dnia 10 marca 2011 r., II BU 8/10, nie publ.).

Z tych przyczyn skargę wnioskodawcy należało odrzucić na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., a o kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 42412 k.p.c., art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c., a ich wysokość została ustalona w oparciu o przepisy art. 99 k.p.c. w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 2261, z późn. zm.) i § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Dz. U. z 2015 r. poz. 1800, z późn. zm. w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. z 2016 r. poz. 1668).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.