Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211816

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 24 czerwca 1999 r.
II CKN 504/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN K. Zawada.

Sędziowie SN: Z. Świeboda, H. Wrzeszcz (spraw.)

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zdzisława G., Andrzeja G. i Michała W. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku Józefa P. przy uczestnictwie Marii P. i in., o stwierdzenie nabycia własności przez posiadacza samoistnego na skutek kasacji skarżących od postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 5 lutego 1998 r., postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie i postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 26 VIII 1997 r.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 26 sierpnia 1997 r. odrzucił apelacje Zdzisława G., Andrzeja G. i Michała W. od postanowienia tego sądu z 9 VI 1997 r. oddalającego skargę o wznowienie postępowania.

Sąd ustalił bowiem, że apelujący złożyli środek odwoławczy po terminie, ponieważ odpis postanowienia z uzasadnieniem otrzymali 4.VIII.1997 r., a środek odwoławczy wnieśli 19.VIII.1997 r.

Zażalenie od tego postanowienia Sąd Wojewódzki oddalił zaskarżonym orzeczeniem podzielając stanowisko Sądu Rejonowego.

Natomiast podniesione w zażaleniu okoliczności, które - według skarżących - spowodowały, że nie dotrzymali oni terminu z art. 369 § 1 k.p.c., a mianowicie to, że orzeczenie odebrała 4.VIII.1997 r. osoba pracująca w sąsiednim biurze i dopiero 5.VIII.1997 r. przekazała je adwokatowi, Sąd uznał za wykraczające poza zakres jego kognicji w tym postępowaniu zażaleniowym.

W kasacji adwokat uczestników postępowania wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 133 § 1 k.p.c. w związku z art. 135, 138 § 1 i 2 oraz art. 139 k.p.c. przez przyjęcie, że do doręczenia pism sądowych adwokatowi wykonującemu zawód adwokata indywidualnie ma zastosowanie art. 133 § 2 k.p.c.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest uzasadniona.

Kwestii doręczenia pism sądowych adwokatowi wykonującemu zawód indywidualnie jest poświęcona - przytoczona przez skarżącego - uchwała Sądu Najwyższego z 22.IV.1994 r., III CZP 53/94 (OSNC 1994/11/214), w której Sąd Najwyższy rozstrzygając przedstawione mu zagadnienie prawne stwierdził, że: "Artykuł 133 § 2 k.p.c. nie ma zastosowania do doręczenia pisma sądowego adwokatowi wykonującemu zawód indywidualnie. Doręczenie takie następuje w trybie art. 133 § 1 k.p.c. z uwzględnieniem przepisów art. 135, 138 § 1 i 2 oraz art. 139 k.p.c.".

Sąd Najwyższy, rozpoznający sprawę, w której zapadło zaskarżone orzeczenie, podziela to stanowisko.

Zatem, biorąc pod uwagę, że pełnomocnik uczestnika postępowania wykonuje zawód adwokata indywidualnie oraz że doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem dnia 4.VIII.1997 r. nastąpiło z naruszeniem wyżej wskazanych przepisów, gdyż pisma sądowego nie odebrał adwokat, lecz osoba pracująca w sąsiednim biurze, rozstrzygnięcia obu sądów należało uznać za błędne, gdyż dotknięte są one tą samą wadą, polegającą na uznaniu doręczenia z 4.VI.1997 r. za prawnie skuteczne.

Z tych względów i na podstawie art. 3938 § 2 i art. 39313 k.p.c. Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądów obu instancji i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w celu nadania biegu apelacji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.