Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211710

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 10 maja 1999 r.
II CKN 431/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN J. Suchecki (spraw.).

Sędziowie SN: H. Pietrzkowski, L. Walentynowicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 10 maja 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Tadeusza F. przeciwko Zygmuntowi F. o zapłatę i z powództwa wzajemnego Zygmunta F. przeciwko Tadeuszowi F. na skutek kasacji powoda i pozwanego wzajemnego od postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 4 grudnia 1997 r., postanawia:

oddalić kasację.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zapłatę 3.500 zł i uwzględnił powództwo wzajemne o zapłatę 5.000 zł, odrzucając następnie apelację powoda (pozwanego wzajemnego) jako wniesioną z uchybieniem terminu. Zażalenie na odrzucenie apelacji Sąd Wojewódzki oddalił, uznając prawidłowość ustaleń Sądu pierwszej instancji co do uchybienia terminu z art. 369 § 1 k.p.c.

Postanowienie Sądu Wojewódzkiego powód zaskarżył kasacją wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie art. 134 § 1 i 369 § 1 k.p.c., (oczywiście omyłkowo powołano art. 371 § 1 k.p.c.), przez przyjęcie iż termin złożenia apelacji upływał w dniu 16 sierpnia 1997 r., który to dzień był wolną od pracy sobotą i to następującą po dniu świątecznym - piętnastym sierpnia.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

daty doręczenia wyroku Sądu Rejonowego z uzasadnieniem (2 sierpnia 1997) i nadania w urzędzie pocztowym apelacji od tego wyroku (18 sierpnia 1997 r.) są w sprawie bezsporne. Niewątpliwie więc ostatni dzień terminu z art. 369 § 1 k.p.c. przypadał na dzień 16 sierpnia będący tzw. wolną sobotą. Niemniej jednak "wolne soboty" nie są uznane za dni ustawowo wolne od pracy w myśl art. 115 k.c., gdyż są to dni, które mogą tylko być dodatkowymi dniami wolnymi od pracy, lecz nie na podstawie ustawy ale na podstawie regulaminów pracy, układów zbiorowych lub innych norm nie mających charakteru ustawy. Taka wykładnia art. 115 k.c. i art. 165 § 1 k.p.c. zawarta jest w szczególności w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1997 r. I CZ 144/97 (OSN 6/1998, poz. 95) i podziela ją Sąd Najwyższy rozpoznający sprawę niniejszą.

W tej sytuacji apelacja powoda została złożona z naruszeniem terminu z art. 369 § 1 k.p.c., gdyż przepis art. 115 k.c. - stosownie do przytoczonej wykładni prawa nie miał zastosowania. Nie uchybiało też normie art. 134 § 1 k.p.c. doręczenie wyroku Sądu Rejonowego w dniu 2 VIII 1997 r.

Z powyższych względów - uznając, że kasacja nie ma usprawiedliwionych podstaw - z mocy art. 39312 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.