Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211692

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 10 maja 1999 r.
II CKN 350/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN J. Suchecki (spraw.).

Sędziowie SN: H. Pietrzkowski, L. Walentynowicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 10 maja 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Władysława S. przeciwko Mariannie S. o rozwód na skutek kasacji powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 27 listopada 1997 r., postanawia:

odrzucić kasację.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Wojewódzki orzekł rozwiązanie przez rozwód małżeństwa stron z ich winy obopólnej, a Sąd drugiej instancji oddalił apelację powoda.

Wyrok Sądu Apelacyjnego powód zaskarżył kasacją wnosząc o jego zmianę i uchylenie wyroku Sądu Wojewódzkiego "w ten sposób, że Sąd odwoławczy utrzymuje w mocy wyrok zaoczny Sądu Wojewódzkiego z dnia 28 lutego 1996 r. rozwiązujący małżeństwo stron z winy pozwanej z zasądzeniem alimentów na rzecz powoda".

Kasacja zarzuca naruszenie przepisów postępowania przez dokonanie ustaleń sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym, lecz nie wskazuje w sposób konkretny jakie przepisy zostały naruszone.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wykładnia art. 3931, 3933, 39311 i 3938 jest już ugruntowana w orzecznictwie. Tak np. w postanowieniu z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97 (OSN 8/1997, poz. 114) Sąd Najwyższy stwierdził, że dla zachowania formy kasacji nie jest wystarczające ograniczenie się do powołania przepisu art. 3931 pkt 2 k.p.c. (w kasacji oczywiście omyłkowo wskazano "art. 391/1 pkt 2 k.p.c."), ale konieczne jest także wskazanie które przepisy, oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy zostały naruszone. W przeciwnym razie ocena zasadności kasacji nie jest w ogóle możliwa, samo zaś pismo pozostaje tylko namiastką środka odwoławczego.

Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97 (OSN 6-7/97, poz. 96) stwierdzając także, że brak konkretnego przytoczenia podstaw kasacyjnych jest brakiem nieusuwalnym, wykraczającym poza pojęcie braku formalnego pisma procesowego.

Z tych względów kasacja jako nie spełniająca wymagań przewidzianych w art. 3933 k.p.c. jest niedopuszczalna i ulega odrzuceniu z mocy art. 3938 w związku z art. 3935 k.p.c., jak orzeczono w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.