Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211802

Wyrok
Sądu Najwyższego
z dnia 24 maja 1999 r.
II CKN 346/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN G. Bieniek.

Sędziowie SN: M. Wysocka (spraw.), Z. Świeboda.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 24 maja 1999 r. na rozprawie sprawy z powództwa Banku S. Spółki Akcyjnej - Domu Maklerskiego przeciwko Henrykowi S. o zapłatę na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 23 grudnia 1997 r., oddala kasację.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Wojewódzki zmienił częściowo wyrok Sądu Rejonowego z dnia 16 września 1997 r., którym w całości oddalono powództwo Banku S. S.A. - Domu Maklerskiego przeciwko Henrykowi S. o zapłatę 9.316,32 zł ten sposób, iż zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 20 zł z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałej części; apelację dalej idącą oddalono. Sąd Wojewódzki przyjął, za Sądem pierwszej instancji, że o ile nawet doszłoby po stronie pozwanego do bezpodstawnego wzbogacenia - aczkolwiek brak jest dostatecznych podstaw do takiego ustalenia - to i tak nie byłby on zobowiązany do zwrotu korzyści, gdyż nie jest wzbogacony, a nie można mu przypisać powinności liczenia się z obowiązkiem zwrotu spornej obecnie kwoty.

W kasacji od wyroku Sądu Wojewódzkiego powód zarzucił "sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału, a przez to naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 405 i 409 k.c. poprzez przyjęcie, że pozwany nie został bezpodstawnie wzbogacony i co się z tym wiąże nie powinien liczyć się z obowiązkiem żądanej przez powoda kwoty". W konkluzji skarżący wnosi o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa w całości ewentualnie o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy jednemu z nich do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja oparta została na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 405 i art. 409 k.c. Naruszenie prawa materialnego polegać może na błędnej jego wykładni, czyli niewłaściwym zrozumieniu treści lub znaczenia normy prawnej albo na niewłaściwym jego zastosowaniu, czyli wadliwym przyporządkowaniu ustalonej podstawy faktycznej dyspozycji określonej normy prawno - materialnej. Właściwe powołanie pierwszej podstawy kasacyjnej (art. 3931 pkt 1 k.p.c.) wymaga nie tylko wymienienia przepisu prawa materialnego, którego naruszenie zarzuca się, ale także skonkretyzowania zarzucanej formy naruszenia oraz uzasadnienia tak sformułowanego zarzutu. Kasacja powoda tak rozumianym wymaganiom powołania podstawy naruszenia prawa materialnego nie czyni zadość, spośród wymienionych wymogów odpowiada bowiem tylko jednemu - wymienia przepisy kodeksu cywilnego, które - według skarżącego - ulec miały naruszeniu; nie wskazuje natomiast postaci naruszenia ani nie zawiera wywodu uzasadniającego tezę o tym naruszeniu. Co więcej, uzasadnienie powołanej podstawy jest do niej nieodpowiednie, nieadekwatne, gdyż naruszenie prawa materialnego nie może nastąpić "przez" sprzeczność ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego sprawy. Takie sformułowanie kasacji jest świadectwem pomieszania podstaw z pkt 1 i pkt 2 art. 3931 k.p.c. Podstawa naruszenia prawa materialnego nie może być prawidłowo uzasadniana poprzez zarzuty odnoszące się wyłącznie do przesłanek faktycznych orzeczenia. Prawidłowość podstawy faktycznej może być kwestionowana jedynie w ramach podstawy naruszenia przepisów postępowania (art. 3931 pkt 2 k.p.c.), co z kolei wymaga wskazania konkretnych przepisów postępowania, które ulec miały naruszeniu, uzasadnienia tego zarzutu oraz wykazania istotnego wpływu uchybień na wynik sprawy. Kasacja pozwanego tej podstawy jednak nie wskazuje. W swej treści, w sposób nie odpowiadający żadnej z wymienionych zasad, kasacja odnosi się polemicznie do oceny dowodów stanowiących podstawę ustaleń Sądu i przedstawia własną wersję stanu faktycznego sprawy; nie mogłaby ona zatem odnieść skutku nawet wówczas, gdyby skarżący opierał kasację także na art. 3931 pkt 2 k.p.c.

W każdym razie kasacja powoda w ogóle nie zawiera uzasadnienia na czym polegać miało zarzucane naruszenie prawa materialnego (czyli uzasadnienia jedynej powołanej podstawy kasacyjnej), prezentuje natomiast w sposób niedopuszczalny, a zatem i nieskuteczny polemikę skarżącego z podstawą faktyczną orzeczenia. Kasacja taka podlegać musiała oddaleniu jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, stosownie do art. 39312 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.