Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211691

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 12 maja 1999 r.
II CKN 327/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN B. Czech (spr.).

Sędziowie SN: K. Kołakowski, L. Walentynowicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 12 maja 1999 r. na rozprawie, sprawy z wniosku Józefa i Danieli małżonków K., z udziałem Gertrudy Ś. i in., o uwłaszczenie, na skutek kasacji uczestników postępowania Genowefy Ś., Karola W. i Stanisława K. od postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 25 listopada 1997 r., postanawia:

oddalić kasację

Uzasadnienie faktyczne

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy postanowieniem z 18 III 1997 r., stwierdził, że wnioskodawcy Józef K. oraz Daniela K. z dniem 4 XI 1991 r. nabyli z mocy prawa do wspólności ustawowej małżeńskiej prawo własności nieruchomości składającej się z pgr L.kat 1325 obręb B. o powierzchni 1086 m2, położonej w B., stanowiącej część działki nr 186/3 wpisanym do KW nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy (art. 1 ust. 1 ustawy z 26.X.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, Dz. U. Nr 27, poz. 250 ze zm.).

Apelację uczestników postępowania (...) oddalił Sąd Wojewódzki w Tarnowie postanowieniem z 25.XI.1997 r.

Uczestnicy postępowania (...) w kasacji od powyższego postanowienia Sądu Wojewódzkiego, zarzucając naruszenie art. 1 ust. 1 ustawy z 26.X.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, Dz. U. Nr, wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania, "bądź oddalenie wniosku".

Wnioskodawcy wnieśli o oddalenie lub odrzucenie kasacji.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ocenę zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego dokonuje Sąd Najwyższy na podstawie stanu faktycznego, na którym oparto zaskarżone orzeczenie, jeżeli brak zarzutów z art. 3931 pkt 2 k.p.c., lub gdy okazały się one nieusprawiedliwione (por. wyroki SN z 7.III.1997 r., II CKN 18/97, OSNC 1997, z. 8, poz. 112 i z 26.III.1997 r., II CKN 60/97, OSNC 1997, z. 9, poz. 128).

Skarżący zarzucili jedynie naruszenie prawa materialnego. Zatem do oceny tego zarzutu miarodajny jest stan faktyczny przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia w zaskarżonym postanowieniu. Sąd Wojewódzki przyjął za ustalone, że posiadanie przedmiotowej nieruchomości przez wnioskodawców miało charakter samoistny.

Skarżący w uzasadnieniu kasacji wywodzą, że akty władania nieruchomością przez wnioskodawców wyglądały inaczej niż przyjął to Sąd w zaskarżonym postanowieniu, że poczynione ustalenia są sprzeczne z innymi dowodami, oraz że Sąd rozpoznając sprawę po raz drugi nie wykonał wskazań zawartych w poprzednim orzeczeniu Sądu II instancji. Zarzuty te nie mieszczą się w powołanej podstawie kasacyjnej naruszenia prawa materialnego, lecz dotyczą ewentualnych uchybień przepisom postępowania, których skarżący w kasacji nie wymienili. Powołanie podstawy kasacyjnej z art. 3931 pkt 2 k.p.c. polega zaś na wskazaniu konkretnego przepisu postępowania naruszonego - zdaniem skarżącego - przez sąd II instancji oraz wykazanie na czym to naruszenie polega i że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (zob. np. postanowienia SN z 11.III.1997 r., III CKN 13/97 (OSNC 1997, z. 8, poz. 114), z 10.II.1997 r., I CKN 57/96 (OSNC 1997, z. 6-7, poz. 82), z 10.I.1997 r., II CKN 21/96 (OSNC 1997, z. 5, poz. 61), z 26.III.1997 r., II CKN 63/97 (OSNC 1997, z. 9, poz. 129), z 7.II.1997 r., II UKN 72/96 (OSNAP 1997, Nr 19, poz. 379), z 16.X.1997 r. II CKN 404/97 (OSNC 1998, z. 4, poz. 59), z 6.XI.1996 r., II UKN 12/96 (OSNAP 1997, Nr 10, poz. 173), z 20.XI.1996 r., I PKN 22/96 (OSNAP 1997, Nr 5, poz. 74) oraz wyrok SN z 6.II.1997 r., I PKN 68/96 (OSNAP 1977, Nr 18, poz. 339)). Kasacja nie czyni zadość temu wymaganiu i dlatego należało przyjąć, że powołuje ona jedynie podstawę kasacyjną naruszenia prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 cyt. ustawy z 1971 r., a skoro Sąd ustalił, że posiadanie wnioskodawców miało charakter samoistny, przeto nie naruszył tego przepisu.

Skoro zatem podstawa kasacji okazała się nieusprawiedliwiona, a brak nieważności postępowania uwzględnianej z urzędu, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39312 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.