Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54508

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 1 sierpnia 2002 r.
II CKN 1493/00

UZASADNIENIE

Skład orzekający

SSN Bronisław Czech.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowienie zaskarżone kasacją wydane zostało 20 października 2000 r. W związku z tym do postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym im przez ustawę z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 48, poz. 554), która weszła w życie z dniem 1 lipca 2000 r. (zob. art. 5 ust. 2 i art. 6 tej ustawy). W takim brzmieniu przytoczone będą te przepisy niżej.

Do istotnych wymagań kasacji należy obowiązek skarżącego przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.). Ten nowy wymóg wiąże się z tzw. przedsądem, polegającym m.in. na możliwości odmowy przez Sąd Najwyższy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c. w związku z art. 3937 § 1 k.p.c.). Właśnie ze względu na ten nowy sposób zakończenia postępowania kasacyjnego, kolidujący z intencją strony skarżącej, nadano obowiązkowi z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. walor zrównany z obowiązkiem przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c.). Nie są to jednak obowiązki tożsame, zatem nie jest spełnieniem wymagania z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. jedynie wskazanie podstaw kasacyjnych lub odwołanie się przez skarżącego do ich uzasadnienia, bez przedstawienia okoliczności nawiązujących do treści art. 393 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 k.p.c. Stanowi o tym jednoznacznie art. 3933 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., wskazujący m.in. na odmienny przedmiot regulacji dotyczącej podstaw kasacji oraz okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, jakkolwiek argumentacja strony skarżącej może się w obu tych kwestiach częściowo pokrywać i uzupełniać. Rozpoznanie kasacji następuje tylko z przyczyn kwalifikowanych, gdyż tylko one decydują o wyniku przedsądu (art. 393 k.p.c.). Kasacja nie zawierająca przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, dotknięta jest brakiem istotnym, powodującym jej odrzucenie a limine, bez wzywania o uzupełnienie w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (zob. postanowienia SN z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 (OSNC 2001, nr 3, poz. 51) i z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00 (OSNC 2001, nr 3, poz. 52)). W wymaganiu z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. idzie o przedstawienie argumentów, które - w ocenie strony skarżącej - stoją na przeszkodzie wydaniu postanowienia o odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania stosownie do art. 3937 w związku z art. 393 k.p.c. (post. SN z dnia 25 maja 2001 r., V CZ 65/01, nie publ.). Podobnie jak przy podstawach kasacyjnych (zob. np. wyrok SN z dnia 17 stycznia 1997 r., I PKN 62/96, OSNAP 1997, nr 17, poz. 313), obojętne jest miejsce w skardze kasacyjnej, w którym zostają przedstawione okoliczności uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania (postanowienie SN z dnia 27 lutego 2001 r., V CZ 1/01, nie publ.). Okoliczności te powinny być jednak tak przedstawione, by sąd nie musiał się ich domyślać, a zatem najlepiej w oddzielnej jednostce redakcyjnej kasacji, jako odrębny element pisma procesowego (postanowienia SN z dnia 23 maja 2001 r., V CZ 49/01 i V CZ 55/01, nie publ. oraz z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22).

Kasacja wniesiona przez pełnomocnika uczestnika postępowania Wojciecha N. nie zawiera w ogóle - w powyższym rozumieniu - przytoczenia okoliczności wymaganych przez art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. i dlatego podlega odrzuceniu (art. 3937 § 2 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.