II Ca 2380/18 - Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2673391

Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2019 r. II Ca 2380/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SO Beata Kurdziel.

Sędziowie SO: Lucyna Rajchel (spr.), Izabella Stawicka.

Sentencja

Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2019 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa B. W. przeciwko (...) Towarzystwu (...) z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 29 czerwca 2018 r., sygnatura akt I C 1349/17/P

1. oddala apelację;

2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

* ***** poczatektekstu

[Sąd 00:00:00.299]

... i posłuchać ustnego uzasadnienia.

[Sąd 00:00:04.543]

Sąd Okręgowy uznał apelację w całości za niezasadną. Ustalenia stanu faktycznego Sąd Okręgowy przyjmuje w całości, podziela i przyjmuje za własne, zresztą stan faktyczny nie był sporny między stronami, sporna była ocena tego stanu faktycznego. Całość argumentacji zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy podziela z jednym wyjątkiem co do podstawy prawnej rozstrzygnięcia i w konsekwencji nie ma powodu powtarzania całości argumentacji, jaka jest zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Co do poszczególnych kwestii to jedynie krótko należy wskazać, że podziela Sąd Okręgowy pogląd Sądu Rejonowego, iż nie jest to świadczenie główne, świadczenie wykupu, że tak skonstruowane świadczenie wykupu, jak zostało zrobione w umowie w istocie stanowi pewną sankcję za rozwiązanie umowy przed terminem, że sformułowanie jest nieprecyzyjne, ponieważ tego rodzaju określenie, jakie znajduje się w paragrafie 10 ustęp 5 umowy, gdzie określone są ogólnie koszty uniemożliwia ocenę, jakie to są koszty, jaka jest ich wysokość i jak w ogóle miałyby być obliczane. Nie zgadza się Sąd także z zarzutem apelacji, iż w przypadku powoda, który obecnie jest radcą prawnym, a w chwili zawierania umowy w 2009 r. był aplikantem radcowskim, należałoby go i jego pozycję przy zawieraniu umowy inaczej określić, ponieważ nie pozbawia to, sam fakt posiadanego zawodu, wykształcenia prawniczego, zwłaszcza na tym etapie szkolenia nie pozbawia go przymiotu konsumenta. I dotyczy to także sytuacji związanej z kosztami postępowania przed pierwszą i przed drugą instancją, a mianowicie fachowy pełnomocnik także może być reprezentowany w Sądzie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym czy adwokatem. Co do podstawy prawnej, którą zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy błędnie wskazał, wskazał bowiem przepis artykułu 410, czyli bezpodstawne wzbogacenie, to jest błędna podstawa, ponieważ jest to świadczenie z umowy, a bezpodstawne wzbogacenie jako podstawa może wchodzić tylko wtedy, gdy nie ma innej podstawy prawnej, tutaj ją mamy, w konsekwencji też nie ma potrzeby odnoszenia się do zarzutu apelacji dotyczącego nierozpoznania roszczenia w kontekście artykułu 409, bo skoro w ogóle nie ma mowy o bezpodstawnym wzbogaceniu, to i ten przepis nie będzie miał zastosowania. Co do odsetek to także prawidłowo Sąd Rejonowy przyjął datę odsetek, bowiem wbrew temu, co się podnosi w apelacji podstawą do zasądzenia odsetek nie będzie artykuł 817, nie jest to bowiem klasyczna umowa ubezpieczenia, w konsekwencji ten przepis nie będzie miał zastosowania. W konsekwencji całość apelacji uległa oddaleniu na podstawie artykułu 385 kodeksu postępowania cywilnego, a konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest także rozstrzygnięcie o kosztach na podstawie artykułu 98 k.p.c.

[Sąd 00:03:19.282]

To wszystko, dziękujemy bardzo.

[K. tekstu 00:03:21.153]

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.