Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2724824

Wyrok
Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego w Warszawie
z dnia 20 marca 2018 r.
II C 4846/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Anna Maria Konarzewska-Ptasiewicz.

Sentencja

Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie II Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na rozprawie spraw z powództwa A. R., W. R., D. M. (1), A. M., M. M., D. M. (2), K. R. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę orzeka:

I. powództwa oddala;

II. zasądza od powodów: A. R., W. R., D. M. (1), A. M., M. M., D. M. (2), K. R. na rzecz pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwoty po 900,00 zł (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Uzasadnienie faktyczne

Pozwami z dnia 3 lipca 2017 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) powodowie A. R., K. R., W. R., D. M. (1), A. M., M. M., D. M. (2) wnieśli o zasądzenie od pozwanego (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwot po 400 euro wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 lipca 2016 r. do dnia zapłaty, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że w dniu 2 lipca 2016 r. miała odbyć lot nr P7 8330 na trasie R.-K. liniami lotniczymi pozwanego. Lot ten został odwołany

(pozew z dnia 3 lipca 2017 r. k.2-3, pozwy w aktach do łączonych).

W odpowiedzi na pozwy złożonej w dniu 6 lipca 2017 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej), pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Pozwany podniósł, że powodowie nie wezwali skutecznie pozwanego do zapłaty, nadto zarzucił brak odwołania lotu, bowiem rejs o numerze P7 8330 nie był w ogóle planowany w dniu 2 lipca 2017 r. oraz podniósł zarzut błędnego określenia daty początkowej odsetek

(odpowied * na pozew z dnia 6 lipca 2017 r. k.21-23).

S ąd ustalił następujący stan faktyczny.

Powodowie zawarli umowę o imprezę turystyczną z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach, której mieli odbyć przelot w dniu 2 lipca 2017 r. z R. do K.

(rezerwacja nr (...) k. 4).

W dniu 21 września 2016 r. pełnomocnik powodów przesłał do pozwanej reklamację dotyczącą odwołanych lotów (...) oraz (...) 8330

(email z reklamacj ą k. 5-6).

Pozwany zawarł z (...) S.A. umowę dotyczącą czarteru samolotów pozwanego m.in. na trasie K.- R.-K. w okresie od dnia 28 maja -1 października 2016 r. o nr (...) oraz (...).

(aneks do umowy (...) 687, k. 50-53).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach spraw, które nie były kwestionowane co do wiarygodności, treści bądź autentyczności przez żadną ze stron. Nie wzbudziły one również wątpliwości Sądu.

Pozwany kwestionował fakt, że w dniu 2 lipca 2016 r. planował i odwołał lot nr P7 8330 na trasie R. - K., jak również fakt skutecznego wezwania go do zapłaty przez powodów.

Uzasadnienie prawne

S ąd zważył co następuje.

Powództwa nie zasługiwały na uwzględnienie i podlegały oddaleniu w całości.

Zagadnienia dotyczące możliwości dochodzenia odszkodowania za opóźniony lot uregulowane zostały przepisami unijnymi i zawarte są w Rozporządzeniu nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającym wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającym rozporządzenie nr 295/91 (dalej: "rozporządzenie nr 261/04").

Zgodnie z treścią rozporządzenia 261/04 "odwołanie" oznacza nieodbycie się lotu, który był uprzednio planowany i na który zostało zarezerwowane przynajmniej jedno miejsce.

Zgodnie z Artykułem 3 ust. 2 rozporządzenia 261/04 ma ono zastosowanie pod warunkiem, że pasażerowie:

a) posiadają potwierdzoną rezerwację na dany lot oraz, z wyjątkiem przypadku odwołania, o którym mowa w art. 5, stawią się na odprawę pasażerów,

- zgodnie z wymogami i w czasie określonym uprzednio na piśmie (w tym poprzez środki elektroniczne) przez przewoźnika lotniczego, organizatora wycieczek lub autoryzowane biura podróży, lub, jeżeli czas nie został określony,

- nie później niż 45 minut przed ogłoszoną godziną odlotu; lub

b) bez względu na przyczynę zostali przeniesieni przez przewoźnika lotniczego lub organizatora wycieczek z lotu, na który mieli rezerwacje, na inny lot.

Zgodnie z Artykułem 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 261/04, w przypadku odwołania lotu, pasażerowie których to odwołanie dotyczy mają prawo do odszkodowania od obsługującego przewoźnika lotniczego, chyba że: i) zostali poinformowani o odwołaniu co najmniej dwa tygodnie przed planowym czasem odlotu, ii) zostali poinformowani o odwołaniu w okresie od dwóch tygodni do siedmiu dni przed planowym czasem odlotu i zaoferowano im zmianę planu podróży, umożliwiającą im wylot najpóźniej dwie godziny przed planowym czasem odlotu i dotarcie do ich miejsca docelowego najwyżej cztery godziny po planowym czasie przylotu, lub (...)) zostali poinformowani o odwołaniu w okresie krótszym niż siedem dni przed planowym czasem odlotu i zaoferowano im zmianę planu podróży, umożliwiającą im wylot nie więcej niż godzinę przed planowym czasem odlotu i dotarcie do ich miejsca docelowego najwyżej dwie godziny po planowym czasie przylotu.

O istocie rozpoznania niniejszej sprawy stanowi zatem ustalenie czy powodowie spełnili przesłanki wskazane ww. rozporządzeniu i nabyli prawo do uzyskania odszkodowania.

Zgodnie z art. 6 k.c., strona wywodząca z danego faktu skutki prawne powinna fakt ten udowodnić. Przyjęty przez ustawodawcę system kontradyktoryjnego procesu cywilnego oznacza, że strona prowadzi proces na własne ryzyko, w tym będące elementem procesu postępowanie dowodowe. (...) udowodnienia faktu, o którym mówi ten przepis, nie stanowi obowiązku prawnego. Norma wyrażona w tym przepisie nie jest bowiem adresowana do strony, ale do sądu. Niekiedy twierdzi się, że art. 6 k.c. wyraża "powinność procesową", rozumianą jako powinność strony "wobec niej samej", wypełnianą we własnym jej interesie (dla wygrania procesu). Jest to efekt spostrzeżenia, że konsekwencją niewykazania przez stronę prawdziwości jej twierdzeń o istotnych faktach jest to, że fakty te nie będą stanowiły podstawy rozstrzygnięcia sądowego, przez co strona nie osiągnie korzystnego dla siebie orzeczenia.

O istocie sprawy rozstrzygało zatem to, czy lot trasie R.-K. w dniu 2 lipca 2016 r. o nr P7 8330 był planowany przez pozwanego i miał być przez niego obsługiwany oraz czy został odwołany w rozumieniu rozporządzenia 261/04.

Pozwany zaprzeczył jakoby w dniu 2 lipca 2016 r. był planowany i odwołany lot na trasie R.-K. o nr P7 8330, na udowodnienie tego faktu przedstawił aneks do umowy zawartej z podmiotem pośredniczącym pomiędzy przewoźnikiem a m.in. biurami podróży w czarterze samolotów. W treści przedstawionego aneksu wskazano zakres czasowy czarteru samolotów latających na trasie K.-R.-K., jednakże miały one inny numer lotu aniżeli wskazywany przez powodów. Dodatkowo jeszcze pozwany wskazywał, że w dniu 2 lipca 2016 r. odbył się lot o numerze (...) na trasie R.-K. i ten lot również nie został odwołany.

Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Sądu powodowie nie wykazali, iż zostały spełnione przesłanki wskazane w rozporządzeniu nr 261/04 warunkujące nabycie prawa do odszkodowania za odwołany lot.

Powodowie są stroną przegrywającą sprawę, więc na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, w myśl której strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, winni są zwrócić przeciwnikowi - pozwanemu koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Powodowie przegrali proces w całości, z tego też względu koszty procesu zostały w całości zasądzone od nich na rzecz pozwanego w wysokości po 900 zł, na którą to kwotę składały się koszty zastępstwa procesowego, której wysokość ustalono na podstawie § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.