II C 2934/15 - Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2570371

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 9 marca 2016 r. II C 2934/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Łukasz Olczyk.

Sentencja

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w W. II Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Banku (...) S.A. w W. przeciwko P. S. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego P. S. na rzecz powoda Banku (...) S.A. w W. kwotę 8.557,82 zł (osiem tysięcy pięćset pięćdziesiąt siedem złotych i osiemdziesiąt dwa grosze) wraz z odsetkami umownymi liczonymi od kwoty 7.969,77 zł od dnia 6 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym, przy czym wysokość odsetek za okres od 1 stycznia 2016 r. nie może przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie;

2.

oddala powództwo o odsetki w pozostałym zakresie;

3.

zasądza od pozwanego P. S. na rzecz powoda Banku (...) S.A. w W. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

4.

nakazuje zwrócić na rzecz powoda Banku (...) S.A. w W. ze Skarby Państwa - kasy Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w W. kwotę 128 zł (sto dwadzieścia osiem złotych) tytułem nadpłaconej opłaty od pozwu.

5.

nadaje wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności.

Uzasadnienie faktyczne

W pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym dnia 16 września 2015 r. powód Bank (...) SA z s. w W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego P. S. kwoty 8.557,82 zł, w tym kwoty 7.969,77 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od 6 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty, oraz kosztów procesu. Wskazał, że pozwany zawarł z powodem dnia 31 października 2012 r. umowę pilnej pożyczki nr (...), z której tytułu powstało wymagalne zadłużenie: 7.969,77 zł tytułem kapitału; 317,92 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kwoty należności głównej od 15 grudnia 2014 r. do 6 kwietnia 2015 r.; 270,13 zł tytułem odsetek przeterminowanych za od kwoty należności głównej od 16 grudnia 2014 r. do 5 sierpnia 2015 r.

Dnia 14 października 2015 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy tut. sądowi.

Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie i nie stawił się na rozprawie.

Sąd ustalił, co następuje.

Dnia 31 października 2012 r. Bank (...) SA w W. i P. S. zawarli umowę pilnej pożyczki nr (...). Przyznana kwota pożyczki wynosiła 10.000 zł, a jej całkowity koszt (razem z prowizją i ubezpieczeniem) wynosił 12.281,60 zł. Okres spłaty pożyczki wynosił 72 miesiące, począwszy od 15 grudnia 2012 r. (umowa k. 37-39).

Pismem z 12 lutego 2015 r. powód wypowiedział umowę pozwanemu (k. 40).

Powód dnia 6 sierpnia 2015 r. wystawił wyciąg z ksiąg bankowych, stwierdzający wymagalne zadłużenie pozwanego z tytułu zawartej 31 października 2012 r. umowy pilnej pożyczki o nr (...), w wysokości na dzień 6 sierpnia 2015 r.: 7.969,77 zł tytułem kapitału; 317,92 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kwoty należności głównej od 15 grudnia 2014 r. do 6 kwietnia 2015 r.; 270,13 zł tytułem odsetek przeterminowanych za od kwoty należności głównej od 16 grudnia 2014 r. do 5 sierpnia 2015 r. (wyciąg k. 36)

Powód wzywał pozwanego do zapłaty pismem z 6 sierpnia 2015 r. (wezwanie k.35).

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje.

Pozwany nie stawił się na posiedzenie, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, nie złożył w sprawie wyjaśnień.

W takim przypadku sąd wydaje wyrok zaoczny przyjmując za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 340 k.p.c.).

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (art. 720 § 1 k.c.).

Jak wynika z niebudzących wątpliwości twierdzeń pozwu oraz załączonych dokumentów, powód udzielił pożyczki pozwanemu, której ten nie zwrócił w całości. Wobec wypowiedzenie umowy, wierzytelność stała się wymagalna.

Wedle niekwestionowanych twierdzeń i dokumentów, na dochodzoną kwotę składa się kwota 7.969,77 zł tytułem kapitału; 317,92 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kwoty należności głównej od 15 grudnia 2014 r. do 6 kwietnia 2015 r.; 270,13 zł tytułem odsetek przeterminowanych za od kwoty należności głównej od 16 grudnia 2014 r. do 5 sierpnia 2015 r.

W związku z tym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8.557,82 zł.

Powód żądał odsetek umownych od kwoty 7.969,77 od dnia 6 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym.

Od kwoty 7.969,77 zł zasądzono odsetki umowne liczone od dnia 6 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym, przy czym za okres od 1 stycznia 2016 r. w wysokości nie większej niż dwukrotność wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie.

Zgodnie bowiem ze znowelizowanym art. 481 § 2 1 i 2 k.p.c., maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie, licząc od dnia 1 stycznia 2016 r., nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie); jeżeli zaś wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, to należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. Stąd też zastrzeżenie w wyroku, że za okres od 1 stycznia 2016 r. odsetki umowne nie mogą przekroczyć dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (ponad to żądanie odsetkowe oddalono - pkt 2 wyroku).

Na podstawie art. 98 k.p.c. zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na kwotę tą składa się opłata od pozwu, jaką winien uiścić powód wnosząc pozew. Do akt nie dołączono dowodu opłaty od pełnomocnictwa pracownika banku (...).S.

Sąd nakazał zwrócić na rzecz powoda kwotę 128 zł tytułem nadpłaconej opłaty od pozwu (uiszczono łącznie 428 zł).

Na podstawie art. 333 § 1p 3 k.p.c. nadano wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności.

Zarządzenie: (...)

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.