Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1289650

Wyrok
Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 28 września 2000 r.
II AKa 266/00

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SA Wiesława Gawrońska.

Sędziowie SA: Jan Dybek, Marek Michniewski (spr.).

Przy udziale Prokuratora Prok. Apel.; Janusza Konstantego.

Sentencja

Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny, po rozpoznaniu w dniu 28 września 2000 r. sprawy K. K. i R. K. w przedmiocie odszkodowania z powodu apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 1 czerwca 2000 r. sygn. akt II Ko 118/99;

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Częstochowie.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 1 czerwca 2000 r. zasądzono do Skarbu Państwa na rzecz K. K. oraz R. K. po 50.000 zł z ustawowymi odsetkami od daty uprawomocnienia orzeczenia, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.

Z uzasadnienia wyroku wynika, iż kwota ta stanowi rekompensatę za śmierć ojca wnioskodawców P. K., który będąc zaangażowany w walkę o niepodległy byt Państwa Polskiego został aresztowany w dniu 27 listopada 1947 r. i w trakcie prowadzonego śledztwa przez funkcjonariuszy byłego Urzędu Bezpieczeństwa poniósł śmierć w dniu 1 grudnia 1947 r.

Powyższy wyrok w całości zaskarżył prokurator, zarzucając obrazę przepisów postępowania karnego, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 92 k.p.k., art. 167 k.p.k., art. 352 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych w sprawie wskutek nie przeprowadzenia w tym również z urzędu niezbędnych dowodów z zeznań ustalonych świadków, jak też art. 413 § 1 pkt 5 i 6 k.p.k. oraz art. 424 § 1 i 2 k.p.k., polegających na niewskazaniu w ogóle podstawy prawnej wyroku oraz nienależytym uzasadnieniu wyroku i wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie prawne

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy dopuścił się obrazy przepisu art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k., albowiem wbrew obowiązkowi wynikającemu z tego przepisu, nie wyjaśnił w uzasadnieniu podstawy prawnej wyroku.

To uchybienie proceduralne powoduje konieczność uchylenia wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Zgodzić się należy również z apelacją prokuratora, iż świadek K. K. została przesłuchana lakonicznie (w porównaniu z zeznaniami jakie złożyła na k. 6 akt G. K. B. Z. sygn. OK. SZ. 5S.2/98), a drugi z wnioskodawców R. K. nie został w ogóle przesłuchany, jednak skoro w rozprawach brał udział prokurator, to przecież mógł świadkowi K. K. zadawać pytania oraz złożyć wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka R. K. oraz innych osób, które mogą mieć informacje na okoliczności związane z aresztowaniem i śmiercią P. K.

Indolencja związana ze skromnością materiału dowodowego obciąża też niewątpliwie prokuratora, który - czego nie można pominąć - po zamknięciu przewodu sądowego uznał roszczenia wnioskodawców za zasadne i poparł wniosek, a następnie wywiódł apelację, czym wykazał brak konsekwencji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy prowadząc postępowanie dowodowe winien wykorzystać akt Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu sygn. OK. SZ. 5S.2/98 i rozpatrzyć możliwość przeprowadzenia dowodów z zeznań dodatkowych świadków, a w przypadku ich śmierci należy odczytać zeznania w oparciu o przepis art. 391 § 1 k.p.k. (B. K. - k. 16 i k. 48 - 50 akt G.K.).

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Apelacyjny orzekł jak wyżej.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.