I1 C 2686/2019 - Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3160931

Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 12 sierpnia 2020 r. I1 C 2686/2019

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Ilona Będźkowska.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2020 r. w G. sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedziba w M. przeciwko

D. M. o zapłatę

I. oddala powództwo;

I. kosztami postępowania obciąża powoda uznając je za w całości uiszczone.

Uzasadnienie faktyczne

Powód (...) spółka akcyjna z siedzibą w M. wniósł o zasądzenie od pozwanego D. M. kwoty 6319,51 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.

Uzasadniając swoje żądanie podał, że dochodzona przez niego wierzytelność wynika z umowy pożyczki z dnia 26 lutego 2018 r. zawartej przez pozwanego ze spółka (...) za pomocą środków porozumiewania się na odległość oraz że pożyczka ta stała się wymagalna w dniu 12 marca 2018 r.

W dniu 11 lipca 2019 r. w elektronicznym postepowaniu upominawczym wydano nakaz zapłaty, od którego pozwany wniósł sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa.

Powód podtrzymał powództwo.

( pozew k. 3 - 5, nakaz zapłaty k. 6, sprzeciw k. 7)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W wydruku ramowej umowy pożyczki nr (...) z dnia 26 lutego 2018 r. jako dane osobowe pożyczkobiorcy zostały wymienione dane osobowe pozwanego, jako pożyczkodawca został zaś wskazany pierwotny wierzyciel (...). W kolejnym wydruku zatytułowanym umowa pożyczki nr (...) z dnia 26 lutego 2018 r. podano ponownie dane pozwanego a także, że pożyczka dotyczyła kwoty 5358,43 zł pożyczonej na okres 14 dni, tj. do dnia 12 marca 2018 r., z obowiązkiem jej zwrotu wraz z prowizją w kwocie 696,60 zł. Warunki tej umowy miały zostać potwierdzone przez pozwanego wpłatą 0,01 zł w dniu 11 stycznia 2017 r. Pierwotny wierzyciel w dniu 3 stycznia 2018 r. przelał na konto pozwanego kwotę 4500 zł.

dowód: wydruki zatytułowane: ramowa umowa pożyczki-k. 52-54; umowa pożyczki nr (...) k. 55, potwierdzenie przelewu k. 56, 58 /

Powód w dniu 21 lutego 2019 r. zawarł z O. sp. z o. z siedzibą w W. ramową umowę przelewu wierzytelności. Umowa ta zawierała załączniki między innymi załącznik numer 3 zawierający wykaz wierzytelności. Tego samego dnia strony zawarły również porozumienie do umowy ramowej przelewu wierzytelności. Wykaz wierzytelności do tego porozumienie zawierał 40 stron. Pełnomocnik powoda dokonał wyciągu z tego dokumentu i opatrzył go potwierdzeniem za zgodność z oryginałem. W jednej linijce tego wyciągu znalazły się m.in. dane osobowe pozwanego.

dowód: umowa ramowa przelewu wierzytelności z dnia 21.02.2017- k. 34-42; porozumienie nr 1 k. 46, wyciąg z załącznika k. 47- 50, potwierdzenie przelewu k. 51

Sąd zważył, co następuje:

W świetle powyższych ustaleń przedmiotowe powództwo podlegało oddaleniu, jako nieudowodnione. Rozstrzygając w powyższy sposób Sąd miał na uwadze, iż żądanie pozwu powód wywodził z faktu zawarcia przez pozwanego w dniu 26 lutego 2018 r. umowy pożyczki, której pozwany nie spłacił, przez co - wg twierdzeń pozwu - wg stanu na dzień 24 czerwca 2019 r. pozostał po stronie pozwanej obowiązek zwrotu pożyczki w wysokości objętej żądaniem pozwu.

W rozpatrywanej sprawie pozwany zaprzeczył jednakże temu, aby żądanie pozwu było zasadne i wniósł o oddalenie powództwa. Obrona pozwanego przeciwko żądaniu pozwu pozostawała skuteczna. W ocenie Sądu, w żadnej mierze za wykazanie faktu zawarcia przedmiotowej umowy nie mogło bowiem zostać uznane przedłożenie przez powoda wydruków umowy ramowej i umowy pożyczki z wpisanymi tam danymi pozwanego oraz kolejnego wydruku zatytułowanego potwierdzenie wykonania transakcji wypłaty środków. Powód w żaden sposób nie wykazał, że w rzeczywistości to pozwany jest stroną tej umowy, że zaakceptował warunki na jakich umowa ta miała zostać zawarta i że pierwotny wierzyciel ze swojej strony wykonał umowę pożyczki. Kodeksowa definicja pożyczki wskazuje, że świadczeniem dającego pożyczkę jest przeniesienie na własność biorącego pożyczkę określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku i wykonanie tego świadczenia powód powinien udowodnić w procesie cywilnym. Tymczasem jak wynikło z treści ramowej umowy pożyczkobiorca winien zarejestrować się na platformie pożyczkowej i założyć konto użytkownika, kolejno należało dokonać przelewu weryfikacyjnego, złożyć wniosek o pożyczkę. Żadna z tych czynności nie została przez powoda udowodniona. Powód nie przedstawił ani dowodów na to, że pozwany zarejestrował się na platformie, ani że dokonał przelewu weryfikacyjnego, albowiem przelew weryfikacyjny z 11 stycznia 2017 r.,. w sposób oczywisty nie mógł dotyczyć ramowej pożyczki z dnia 26 lutego 2018 r.,. a zatem czynności prawnej dokonywanej ponad rok później. Powód nie wykazał także by kwota pożyczki wskazana w wydruku umowy pożyczki z dnia 26.02. 2018 r. została przelana na konto pozwanego lub inne przez niego wskazane. Jedyne potwierdzenie przelewu, które zaoferował powód dotyczy innej kwoty i innej daty a mianowicie kwoty 4500 zł przelane w dniu 3 stycznia 2018 r.

Skoro więc powód nie wykazał powyższych okoliczności, to przyjąć należało, iż tym samym to on uchybił jednej z podstawowych zasad postępowania cywilnego określonej w dyspozycji art. 6 k.c., a mianowicie obowiązkowi udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne.

Zdaniem Sądu, niewątpliwie to rzeczą powoda było dążenie do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów na poparcie żądania zawartego w pozwie. W rezultacie wszelkie zaniechania podejmowania takich działań przez stronę powodową, jej ewentualne zaniedbania i przeoczenia, musiały pociągnąć za sobą niekorzystne dla tej strony skutki procesowe.

Sąd zbadał także legitymację czynną powoda, albowiem pozwany kwestionował powództwo nie doprecyzowując swoich zarzutów, a wobec faktu, iż pozwany jest osobą fizyczną działająca bez pełnomocnika Sąd z urzędu zbadał legitymację czynną powoda.

Pełnomocnik może potwierdzać dokumenty za zgodność z oryginałem, ale nie ma uprawnień do potwierdzenia za zgodność z oryginałem wyciągu. Oczywistym jest, że przedłożone do pozwu wydruki strony 1, 19 i 40 ze 40 stron załącznika nie stanowią odpisu oryginalnego dokumentu. Zostały ograniczone do 3 z 40 stron z tego dokumentu, na dodatek dwie z tych stron są stronami w istocie pustymi, nie wypełnionymi żadną treścią. Na 3 stronach wykazano tylko dane wskazane pod pozycją 529 zawierające numer pożyczki, klienta, imię, nazwisko, pesel, datę okazania, datę zawarcia umowy i całkowite zadłużenie na dzień okazania. Uprawnienie do potwierdzania za zgodność z oryginałem wyciągu z dokumentów ma na podstawie art. 96 pkt 2 prawa o notariacie wyłącznie notariusz, a nie pełnomocnik. Zatem powód nie wykazał także by nabył wierzytelność przysługującą mu względem pozwanego. Powyższe w zestawieniu z niewykazaniem w sposób skuteczny, iż pozwany w ogóle taka umowę zawarł powoduje, iż powództwo nie zostało udowodnione w żadnym zakresie.

Mając powyższe na uwadze powództwo, jako nie udowodnione, zostało oddalone w pkt I wyroku w oparciu o przepis art. 6 k.c. a contario w zw. z art. 720 § 1 k.c. a contario.

W konsekwencji powód, jako strona przegrywająca został obciążony kosztami procesu.

1. Odnotować w rep. C i w kontrolce uzasadnień;

2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda;

3. Przedłożyć z wpływem lub za 25 dni.

G., dnia 28 września 2019 r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.