Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1664873

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 9 września 2013 r.
I SAB/Wr 6/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom.

Sentencja

Wrocław, dnia 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka jawna w W. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie rażącego przekroczenia terminów załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę.,

Uzasadnienie faktyczne

W związku z trwającą kontrolą podatkową, Burmistrz Miasta i Gminy W. wezwał w dniu (...) kwietnia 2013 r. A sp.j. w W. (dalej: skarżąca), w trybie art. 287 § 3 w zw. z art. 126 i 155 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm., dalej O.p.), do przedłożenia do dnia (...) kwietnia 2013 r. szczegółowego załącznika do deklaracji na podatek od nieruchomości za 2013 r.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem z dnia (...) kwietnia 2013 r., zatytułowanym "Skarga na naruszenie prawa przez organ" zakwestionowała podstawę prawną działań organu i zarzuciła naruszenie prawa urzędnikowi, który podpisał wezwanie w imieniu Burmistrza Miasta i Gminy W. Wskazała, że zgodnie z art. 292 O.p. w zw. z art. 189 § i § 2 O.p. termin do przedłożenia dowodu pozostającego w dyspozycji podatnika nie może być krótszy niż trzy dni.

Pismem z dnia (...) kwietnia 2013 r. organ kontrolny poinformował skarżącą, w oparciu o art. 36 w zw. z art. 237 § 4 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej k.p.a.), że jej skarga nie zostanie załatwiona w ustawowym trzydziestodniowym terminie w związku ze złożonym i budzącym szereg wątpliwości charakterem sprawy. Jako nowy termin załatwienia sprawy organ wyznaczył dzień (...) czerwca 2013 r.

Pismem z dnia (...) maja 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie "na nierozpatrzenie skargi w terminie", wskakując jako podstawę prawną art. 37 w zw. z art. 237 k.p.a., domagając się wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia jej skargi i zarządzenia wyjaśnienia przyczyn oraz ustalenia osób winnych niezałatwienia skargi w terminie a także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów do załatwienia skarg w przyszłości.

W uzasadnieniu zakwestionowała w szczególności to, że organ nie wyjaśnił na czym polega złożoność sprawy i wątpliwości z nią związane.

Pismem z tego samego dnia skarżąca wniosła o wskazanie konkretnych czynności podejmowanych przez organ kontrolny w sprawie oraz wyjaśnienie przesłanek "złożoności sprawy" i "jej wątpliwego charakteru".

Pismem z dnia (...) czerwca 2013 r. organ kontrolny uznał skargę skarżącej za zasadną, informując ją, że dwudniowy termin do przedłożenia stosownych dokumentów został wyznaczony omyłkowo.

Pismo to doręczono skarżącej tego samego dnia.

Następnie skarżąca wniosła w dniu (...) czerwca 2013 r. skargę na bezczynność organu kontrolnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Kontrola ta, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że zasadą jest dopuszczalność drogi sądowo-administracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania z zakresu administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w zakresie postępowania skargowego objętego regulacją działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast.k.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg (tzw. powszechnych) cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Tym samym zawiadomienie nie dotyczy stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Należy wobec tego wskazać, że działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych kontroli sądowej, który zawiera art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Oznacza to, że również bezczynność organów administracji publicznej w tym zakresie nie będzie podlegać kontroli sądów administracyjnych a to z uwagi na ograniczony, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., katalog przypadków kiedy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy podlega kontroli sądowej.

Tym samym w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast.k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 Lex 557044).

W świetle powyższego skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.

| |

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.