I SAB/Wa 474/19 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3085620

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2020 r. I SAB/Wa 474/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj.

Sędziowie WSA: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.), Bożena Marciniak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy

1. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu;

3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) na rzecz A. B. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z (...) listopada 2019 r. A.B. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z (...) sierpnia 2018 r., nr (...). Decyzją tą organ zawiesił postępowanie do czasu ustalenia następstwa prawnego po S. i Z. H. Organ wezwał wnioskodawczynię do wystąpienia do właściwego sądu o stwierdzenie nabycia spadku po S. i Z. H.

Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w terminie jednego miesiąca od otrzymania akt sprawy oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 2260/18 uchylił postanowienie Kolegium w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały zwrócone do organu w lipcu 2019 r. Skarżąca podniosła, że od daty otrzymania akt przez Kolegium pomimo upływu blisko czterech miesięcy organ nie rozpoznał wniosku z (...) sierpnia 2018 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że postanowieniem z (...) grudnia 2019 r., nr (...) przywróciło termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją własną z (...) sierpnia 2018 r., nr (...) o zawieszeniu postępowania, w sprawie o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w (...) z (...) grudnia 1953 r., (...) o odmowie przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości. Organ poinformował, że decyzją nr (...) utrzymał w mocy decyzję własną z (...) sierpnia 2018 r., nr (...). Wyjaśnił, że opóźnienie w rozpoznaniu sprawy wynikało z oczekiwania na zgłoszenie się do postępowania osób mogących być następcami prawnymi S. i Z. małżonków H. Ponadto wskazał, że od (...) listopada 2019 r. do (...) grudnia 2019 r. prace Kolegium zostały ograniczone ze względu na prace techniczne spowodowane zmianą siedziby.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niniejsza skarga dotyczy bezczynności organu, wobec czego Sąd rozpoznał ją w wyżej wskazanym trybie. Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 3 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie wniesienia ponaglenia. Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) pozostawało w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Trzeba mieć na uwadze, że maksymalny termin na rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 k.p.a., tj. termin miesiąca został w niniejszej sprawie znacznie przekroczony. Jak wynika z akt sprawy decyzja została wydana po ponad czterech miesiącach ((...) grudnia 2019 r.) od daty przekazania przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku z 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 2260/18 ((...) lipca 2019 r.) oraz po wniesieniu przez skarżącą skargi do Sądu (skarga z (...) listopada 2019 r.).

Wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) decyzji z (...) grudnia 2019 r., nr (...) przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd powoduje, że brak jest podstaw do zobowiązania organu do załatwienia sprawy na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych też względów, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 600/12 wskazał, że sprawa administracyjna jest załatwiona w chwili wydania przez organ aktu kończącego postępowanie. Skoro organ wydał decyzję (postanowienie), to usunął tym samym stan bezczynności, a zatem Sąd winien postępowanie sądowoadministracyjne umorzyć w tym zakresie.

Oceniając charakter bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) Sąd uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Tak długie procedowanie przez Kolegium niewątpliwie godzi w zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) oraz zasadę zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Zdaniem Sądu, przekroczenie przez Kolegium terminu o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a. na załatwienie sprawy miało charakter rażąco nadmierny.

Postanowieniem z (...) października 2018 r. Kolegium odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją organu z (...) sierpnia 2018 r. Postanowienie to zostało zaskarżone do Sądu. Wskutek uchylenia przez Sąd, wyrokiem z 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 2260/18, postanowienia Kolegium akta wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przekazane do organu (...) lipca 2019 r. (data stempla wpływu akt do organu). Dopiero postanowieniem z (...) września 2019 r. organ przywrócił termin do złożenia wniosku o ponowne rozparzenie sprawy. Na skutek wniesienia przez skarżącą ponaglenia z (...) września 2019 r. oraz skargi z (...) listopada 2019 r. Kolegium rozpoznało wniosek i (...) grudnia 2019 r. wydało decyzję nr (...), którą utrzymało w mocy decyzję własną z (...) sierpnia 2018 r.

Z przyczyn wyżej omówionych Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku wydano na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, opłata za pełnomocnictwo w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.