Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1777615

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 lipca 2015 r.
I SAB/Wa 164/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie skargi na działanie organu postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

T. G. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta (...) w rozpoznaniu jej wniosków z dnia 9 maja 2014 r. i 6 listopada 2014 r. skierowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) za pośrednictwem skarżonego organu.

Skarga ta została rozdzielona na dwie skargi. Niniejsza sprawa sądowa dotyczy bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 6 listopada 2014 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1.

decyzje administracyjne;

2.

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3.

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4.

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5.

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6.

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7.

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8.

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Treść pisma T. G. - stanowiącego skargę na bezczynność Prezydenta (...) wniesioną do Sądu - wskazuje, że jego przedmiotem jest nierozpoznanie jej wniosków skierowanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) (wniesionych za pośrednictwem Prezydenta (...)). We wnioskach tych podnosi, m.in. fałszowanie stanu faktycznego i wytwarzanie fałszywych treści. Ponadto w piśmie z dnia 6 listopada 2014 r. bezczynność co do skargi z dnia 5 maja 2014 r.

Po pierwsze, należy podnieść, że bezczynność Prezydenta (...) w rozpoznaniu wskazanego wniosku skarżącej z dnia 6 listopada 2014 r. nie mieści się w zakresie uregulowanym w pkt 1-4a ww. przepisu. T. G. domaga się bowiem rozpoznania jej skargi - na zawieranie nieprawdziwych treści w decyzjach i dokumentach Prezydenta (...). Tym samym wniosek skarżącej z dnia 6 listopada 2014 r. uznać należy za skargę powszechną, uregulowaną w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje działania organów władzy publicznej w przedmiocie skarg powszechnych, a także bezczynności w tych sprawach - wobec tego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Po drugie, skarga jest niedopuszczalna również z tego powodu, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku może dotyczyć tylko takiego organu, do którego wniosek został skierowany lub został mu przekazany, zgodnie z właściwością do rozpatrzenia.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność tego organu, za pośrednictwem którego jedynie złożyła skargę powszechną.

Niniejsza skarga na bezczynność Prezydenta (...) nie dotyczy zatem podmiotu, od którego strona domagała się działania, gdyż pismo zostało skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...). Z tego też względu Prezydent (...) nie miał żadnego obowiązku rozpoznania tego podania - skoro nie zostało one do niego skierowane.

Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.