Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54726

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 30 sierpnia 2001 r.
I SAB 5/01

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Rausz.

Sędziowie: NSA Marek Stojanowski (spr.), SO (del.) Cezary Pryca.

Protokolant: Joanna Chojnowska.

Uzasadnienie faktyczne

Józefa F. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta O. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w O. przy ul. Z. 40, oznaczonej w ewidencji gruntów dla obrębu 117 jako działka nr 8 o powierzchni 534 m2 . Wskazała, że postępowanie organów administracji toczy się już bardzo długo i jest dla niej krzywdzące.

Prezydent Miasta O. w odpowiedzi na skargę wskazał, że Józefa F. wystąpiła w dniu 28 stycznia 2000 r. z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 8 o powierzchni 534 m2, położonej w O. przy ul. Z. Z uwagi na dużą liczbę wniosków, ówczesny Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami zamieszczał w nich klauzulę o przekroczeniu terminów przy załatwianiu wniosku, na co wnioskodawca wyrażał zgodę. Wnioski realizowano z opóźnieniem. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r. (K8/98 OTK 2000/3/87) orzekł niezgodność z Konstytucją kilku przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 65, poz. 746 późn. zm.), w tym i art. 5 i 5a regulujących sposób i zasady ustalania i uiszczania opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Z uwagi na powyższe, zaproponowano wnioskodawczyni przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności z odpłatnością określoną w oparciu o aktualną wartość rynkową gruntu, na co Józefa F. nie wyraziła zgody, wnosząc jednocześnie skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. co do przekształcenia. Prezydent Miasta O. twierdzi ponadto, że w aktualnym stanie prawnym nie ma możliwości wydania decyzji w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem 14 kwietnia 2000 r.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym występuje wówczas, gdy organ ten, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego, niż poprzednio wymienione, aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt. 1-4 powołanej ustawy o NSA.

Z akt sprawy wynika, że Józefa F. dnia 28 stycznia 2000 r. złożyła do Urzędu Miasta w O. wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wnioskiem tym więc zostało wszczęte postępowanie administracyjne, które do dnia dzisiejszego nie zostało zakończone. Nie ulega zatem wątpliwości, że w postępowaniu tym terminy, jakie przewiduje Kodeks postępowania administracyjnego dla załatwienia sprawy, nie zostały dotrzymane. Formalnie więc istniałaby podstawa do zobowiązania przez Sąd organu administracji publicznej właściwego do załatwienia sprawy do wydania w zakreślonym przez Sąd terminie decyzji kończącej postępowanie w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W przedmiotowej sprawie nasunęła się jednak wątpliwość czy zarzut bezczynności organu jest w tym przypadku zasadny. Rzeczywiście, postępowanie wszczęte przed Prezydentem Miasta O. toczy się długo i organ administracji pozostawał w zwłoce. Początkowo organ administracji informował o tym, że ma do załatwienia wiele takich wniosków i że nie jest w stanie ich załatwić w terminie przewidzianym w art. 35 kpa. Skarżąca wiedziała o tym i wyrażała na to zgodę (podpis na wniosku). Czy takie postępowanie było prawidłowe czy też nie, to pozostaje kwestią do dyskusji. Jednakże w dniu 12 kwietnia 2000 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok i orzekł o niezgodności z Konstytucją kilku przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. z 1999 r. Nr 65, poz. 746), w szczególności dotyczących sposobu ustalania i uiszczania opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (art. 5 i 5a). Zakwestionowane przepisy faktycznie były źle zredagowane, niejasne, nieczytelne i po wyroku Trybunału Konstytucyjnego utraciły moc obowiązującą. Pozostałe jednak przepisy powołanej ustawy z dnia 4 września 1997 r. nadal obowiązywały. Organ administracji powiadomił o tym Józefę F. proponując przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z odpłatnością określoną w oparciu o aktualną wartość rynkową gruntu (pismo Urzędu Miasta w O. z dnia 15 czerwca 2000 r.). Skarżąca jednakże nie wyraziła na to zgody. Z uwagi więc na brak stosownych przepisów, organ administracji nie miał możliwości załatwienia sprawy. Przepisy takie zostały wprowadzone ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U z dnia 13 lipca 2001 r. Nr 72, poz. 749). Dopiero z tą chwilą pojawiła się możliwość rozpoznania wniosku skarżącej, co organ administracji jest obowiązany uczynić.

Powyższe więc prowadzi do konkluzji, że nie można organowi administracji przypisać bezczynności przy załatwianiu niniejszej sprawy. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, należało na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA skargę oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.