Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54739

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 10 sierpnia 2001 r.
I SAB 1/01

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Rausz.

Sędziowie: NSA Anna Lech, SO Irena Kamińska (spr.).

Protokolant: prakt. Joanna Chojnowska.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący Marek K. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 23.08.2000 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 15.07.1956 r. Nr 4/56, z dnia 30.06.56 Nr 44/5, z dnia 21.07.1956 r. Nr 56/55 oraz utrzymanych ww. orzeczeniami w mocy orzeczeń Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 19 marca 1956 r. - w terminie określonym w art. 35 Kpa.

W dniu 26 września 2000 r. skarżący złożył zażalenie na bezczynność organu i wniósł o wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. W związku z zażaleniem Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w dniu 2.10.2000 r. pisemnie poinformował, iż nie jest możliwe rozpoznanie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa z uwagi na konieczność zgromadzenia całości akt sprawy, o które wystąpiono do Urzędu Wojewódzkiego. Równocześnie w piśmie tym stwierdzono, iż akta sprawy zakończonej decyzjami Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, z którymi związany jest wniosek, znajdują się w NSA w związku z zaskarżeniem ich przez Zakłady Farmaceutyczne "P." w K.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie i stwierdził, że zarzuty zawarte w skardze z dnia 5 stycznia 2001 r. nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy.

W szczególności z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 22 września 2000 r. Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wystąpił do Urzędu Wojewódzkiego o przesłanie akt sprawy, które to akta zostały przekazane do Urzędu w dniu 16 listopada 2000 r.

Nadto pismem z dnia 2 października 2000 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast poinformował Zbigniewa C., pełnomocnika Marka K., o braku możliwości rozpatrzenia wniosku w terminie określonym w art. 35 Kpa z uwagi na konieczność zgromadzenia całości materiału dowodowego sprawy, w tym nie tylko akt organu wojewódzkiego, ale także akt sprawy znajdujących się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku z zaskarżeniem przez Zakłady Farmaceutyczne "P." SA decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z 29 października 1999 r. Nr 13/99 o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia 28 stycznia 1999 r. Nr 40/92 o stwierdzeniu nieważności decyzji wywłaszczeniowo-odszkodowawczych dotyczących nieruchomości położonej w K.

Należy przy tym wskazać, że wniosek Zbigniewa C., pełnomocnika M.K., z dnia 23 sierpnia 2000 r., uzupełniony pismem z dnia 31 sierpnia 2000 r., odnosi się do decyzji wywłaszczeniowych i odszkodowawczych, których nieważność została stwierdzona przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia 28 stycznia 1999 r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia 29 października 1999 r., a jedynym orzeczeniem, których te decyzje nie dotyczą, jest wskazane przez wnioskodawcę orzeczenie Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 21 lipca 1956 r. Nr 56/55 o utrzymaniu w mocy orzeczenia z dnia 19 marca 1956 r.

W świetle powyższych ustaleń, w przekonaniu organu centralnego, nie zachodzi w niniejszej sprawie naruszenie wynikające z art. 35 § 1 Kpa obowiązku organu administracji publicznej załatwiania sprawy bez zbędnej zwłoki. Również zgodnie z art. 36 Kpa po upływie ustawowych terminów maksymalnych organ administracji publicznej zawiadomił stronę, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Natomiast twierdzenie strony zawarte w skardze z dnia 5 stycznia 2001 r., że organ powinien załatwić niniejszą sprawę nawet przed upływem ustawowych terminów do jej załatwienia i bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a jedynie w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania, pozostaje w sprzeczności z zasadami postępowania dowodowego, a w szczególności przepisu art. 80 Kpa, zgodnie z treścią którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Z powyższych względów również nieuzasadnione jest twierdzenie stron, że dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy postępowanie przed NSA nie ma znaczenia, tym bardziej że sam skarżący stwierdza, że decyzje zaskarżone do NSA przez Zakłady Farmaceutyczne "P." SA w K. są ściśle związane z wnioskiem z dnia 23 sierpnia 2000 r.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Decyzją z dnia 28 stycznia 1999 r. Nr 40/92 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził nieważność orzeczenia Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 15.07.1956 r. Nr 4/56 i utrzymanego nim w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 19.03.1956 r. Nr 55/II oraz orzeczenia Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 30 czerwca 1956 r. Nr 44/5 i utrzymanego nim w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 19.03.1956 r. Nr 56/II.

Kolejną decyzją z dnia 29.10.1999 r. Nr 13/99 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpatrzeniu wniosku Zakładów Farmaceutycznych "P." SA o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy opisaną wcześniej decyzję z dnia 28 stycznia 1999 r.

Skarżący stwierdza w skardze, że wniosek o stwierdzenie nieważności wskazanych w nim orzeczeń zmierzał jedynie do uzupełnienia wydanych już przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzji z dnia 28 stycznia 1999 r. i 29 października 1999 r., a fakt stwierdzenia tymi decyzjami nieważności orzeczeń Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej z dnia 15.07.1956 r. Nr 4/56 oraz z dnia 30 czerwca 1956 r. Nr 4/56, był skarżącemu znany. Wniosek nie wskazuje jednak, o jakiego rodzaju uzupełnienie chodzi. Należy w tej sytuacji uznać, że zarówno wniosek o stwierdzenie nieważności, jak i skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy orzeczenia Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 21 lipca 1956 r. Nr 56/55.

Zgodnie z art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do wskazanych w tym przepisie terminów nie wlicza się m.in. okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 Kpa).

Pismem z dnia 2.10.2000 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast poinformował skarżącego o przyczynach zwłoki z uwagi na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego w postaci akt organu wojewódzkiego oraz akt sprawy znajdujących się w NSA.

Okresy opóźnień powstałe z przyczyn niezależnych od organu spowodowane są działaniem czynników, na które organ nie miał wpływu. Mogą to być zarówno działanie sił przyrody, jak i działanie lub zaniechanie innych organów, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Należy zgodzić się z organem administracji, że dla rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej z dnia 21.07.1956 r. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania konieczne jest zgromadzenie całokształtu materiału dowodowego. Niemożność jego zgromadzenia z powodu m.in. sprawy zawisłej przed NSA, dotyczącej przedmiotowej nieruchomości, uznać należy za przyczynę opóźnienia niezależną od organu.

Wszystko to czyni skargę na bezczynność Prezesa UMiRM bezzasadną. Mając to na uwadze sąd, w oparciu o przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.