Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 72579

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) we Wrocławiu
z dnia 4 lutego 2000 r.
I SA/Wr 684/97

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we W., po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2000 r. sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 20 marca 1997 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 1996 r.:

oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia 20 marca 1997 r. Nr [...] Izba Skarbowa w W. uchyliła w części decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia 20 grudnia 1996 r. Nr [...] określającą wysokość niewykonanego przez G. Z. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 1996 r. W sprawie ustalono, że G. Z., mimo złożenia w dniu 28 października 1996 r. deklaracji w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 1995 r. do września 1996 r., zadeklarowanego zobowiązania nie wykonała. Urząd Skarbowy wskazaną decyzją określił wysokość zobowiązania: za luty 1996 r. w kwocie 350 złotych, za marzec 1996 r. - w kwocie 269 złotych, za kwiecień 1996 r. - w kwocie 676 złotych, za maj 1996 r. - w kwocie 950 złotych, za czerwiec 1996 r. - w kwocie 740 złotych i za lipiec 1996 r. - w kwocie 35 złotych. Kwoty powyższe są tożsame z kwotami zadeklarowanymi przez podatniczkę, z wyjątkiem kwoty za czerwiec 1996 r. Podatniczka bowiem wykazała w deklaracji zobowiązanie w niewłaściwej wysokości (691 złotych) a wobec jej niestawienia się w Urzędzie Skarbowym w celu skorygowania deklaracji - organ ten wydał decyzję z dnia 20 listopada 1996 r. Nr [...] określającą zobowiązanie za czerwiec 1996 r. w wysokości 740 złotych. W tej sytuacji organ odwoławczy, dostrzegając podwójne opodatkowanie za czerwiec 1996 r. uchylił w części decyzję organu I instancji i postępowanie w tym zakresie przed organem I instancji umorzył, utrzymując decyzję w mocy w pozostałej części. Jako podstawę rozstrzygnięć powołały organy podatkowe przepisy art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1, 5 ust. 1, 15 ust. 1 oraz 26 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.).

W skardze na decyzję ostateczną G. Z. przedstawiła przebieg działalności gospodarczej prowadzonej w Barze Pod G. w D. i stwierdzała, że przez długi okres nie była zorientowana w obowiązujących przepisach prawa podatkowego, zaś Urząd Skarbowy nie udzielił jej informacji ani w momencie rejestrowania działalności ani w toku późniejszej, wielomiesięcznej korespondencji. Skarżąca wywodziła ponadto, iż mimo opłacania podatku VAT przy nabywaniu towarów handlowych, nigdy nie odliczała podatku naliczanego od należnego. Żadnych wniosków skargi skarżąca nie precyzowała.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie z podtrzymaniem stanowiska zajętego w sprawie i wyjaśniał, że wobec obowiązku rejestracyjnego dopiero z dniem 3 czerwca 1996 r., skarżącej nie przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczanego od transakcji zawartych przed tą datą.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu stanu faktycznego i prawnego sprawy zważył:

Przede wszystkim trzeba wskazać, że nie mają w sprawie niniejszej żadnego znaczenia kwestie podnoszone przez skarżącą w skardze, a mianowicie co do zarzucanego przez nią organowi I instancji niedopełnienia obowiązku poinformowania skarżącej o obowiązującym stanie prawnym, co do nieskorzystania z odliczania podatku naliczanego od należnego a wreszcie - w przedmiocie trudnej sytuacji materialnej skarżącej, spowodowanej małą dochodowością prowadzonej placówki gastronomicznej.

Zakres orzekania w sprawie niniejszej ograniczany jest bowiem treścią przepisu art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ze zm.), nakazującego organom podatkowym wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w sytuacji, gdy zobowiązanie powstałe w trybie art. 5 ust. 2 ustawy, nie zostanie przez podatnika wykonane. Przepis art. 5 ust. 2 stanowi natomiast, że jeżeli z przepisów prawa wynika obowiązek wykonania zobowiązania podatkowego bez uprzedniego doręczenia decyzji, zobowiązanie to powstaje z chwilą zaistnienia okoliczności, z którymi przepisy prawa łączą powstanie tego zobowiązania.

Stosownie do przepisu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2 ustawy.

Według przepisu art. 10 ust. 1 podatnicy VAT obowiązani są składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Natomiast obliczanie i wpłata podatku do urzędu skarbowego przez podatnika powinna nastąpić bez wezwania, za okresy miesięczne, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym obowiązek podatkowy powstał.

Jest w sprawie niniejszej niesporne, że skarżąca mimo sporządzenia deklaracji podatkowych obliczonego przez siebie podatku nie wpłaciła do Urzędu Skarbowego. Stąd też zaistniały podstawy do wydania decyzji w trybie art. 5 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, określającej wysokość zobowiązania w podatku VAT.

Z tych wszystkich względów decyzje wydane w sprawie niniejszej odpowiadają prawu, co musiało przesądzić o bezzasadności skargi G. Z.

Naczelny Sąd Administracyjny zatem skargę tę oddalił po myśli przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.