Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1664786

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 9 września 2013 r.
I SA/Wr 616/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S.- W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia (...) 2013 r. Nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca w treści skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentowała, że kwota podatku określona w zaskarżonej decyzji jest wysoka, a łączne zobowiązanie podatkowe z tytułu siedmiu decyzji wynosi około 157.106 zł. Podniosła, że w trudnej sytuacji majątkowej strony, która utrzymuje się z emerytury w kwocie ok 1000 zł, ewentualne wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i powstania trudnych do odwrócenia skutków. Egzekucja uniemożliwi skarżącej prowadzenie jakiejkolwiek egzystencji. W zakresie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków, podnosi że przywrócenie stanu sprzed ewentualnego wykonania decyzji, będzie wiązało się z bardzo długim czasem i wyjątkowo dużym nakładem sił i środków. Skutki te będą miały zarówno charakter faktyczny jak i prawny. Zdaniem strony skutki prawne związane z egzekucją majątku ruchomego mogą być zupełnie nieodwracalne.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. tut. Sąd w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia o kosztów sądowych, postanowił przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi - jak wynika z powyższego - wyjątek od zasady, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r., I GZ 316/10, LEX nr 607229). Przechodząc do argumentu strony dotyczącego trudnej sytuacji materialnej skarżącej w konfrontacji z wysoką kwotą zobowiązań ciążącą na stronie, należy stwierdzić, że nie jest to w tym przypadku wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji. Przy tym chodzi tu nie o jakiekolwiek skutki egzekucji, lecz jedynie takie, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., I FSK 450/09). Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tak zdaje się rozumieć to skarżąca. Trudna sytuacja materialna skarżącej może mieć niewątpliwie wpływ na przyznanie prawa pomocy, co w przedmiotowej sprawie znalazło swoje odzwierciedlenie w prawomocnym już postanowieniu z dnia 8 lipca 2013 r. wydanym w tym przedmiocie, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., I FZ 189/10, LEX nr 643200) Zobowiązania podatkowe mają charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Wykonanie świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności, a ponadto zgodnie art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., 229, poz. 1954 z późn. zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.

Końcowo należy też podkreślić, że wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W tej kwestii jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 (LEX nr 569795), przyjmując, że "Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.". W tym kontekście należy powtórzyć, że trudna sytuacja finansowa skarżącej sama w sobie nie może stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za przesłanki takie mogłyby być uznane zilustrowane przez stronę stosownymi dokumentami konkretne okoliczności, wskazane jako ewentualne następstwa wykonania skarżonej decyzji. W niniejszej sprawie jednakże skarżąca takich okoliczności nie powołała. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.