I SA/Wr 503/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2578048

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2018 r. I SA/Wr 503/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Ciołek, Daria Gawlak-Nowakowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 lipca 2018 r. sprawy ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2018 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zaskarżonej w części dotyczącej miesiąca września 2017 r. oddala skargę w całości.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr (...) z (...) lutego 2018 r. (dalej jako: SKO, organ odwoławczy), dotycząca decyzji Prezydenta Miasta W. z 24 listopada 2017 r. nr (...) (dalej jako prezydent, organ I instancji) w zakresie określenia Spółdzielni Mieszkaniowej A w W. (dalej jako: Strona skarżąca, Skarżąca, Spółdzielnia) opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w W. przy ul. G. 4-20, 22-40, 42-54 za miesiące: wrzesień, październik i od listopada 2017. Zaskarżoną decyzją utrzymana w mocy została decyzja prezydenta w zakresie rozstrzygnięcia o opłacie dotyczącej miesiąca września 2017 r., a uchylono i przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji określenie opłat za miesiące: październik 2017 r. oraz za okresy miesięczne od listopada 2017 r. Strona skarżąca nie zgodziła się z częścią decyzji SKO pozostawiającą w obrocie prawnym rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie opłaty za miesiąc wrzesień 2017 r. i wniosła w tym zakresie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a pozostawiła poza zakresem zaskarżenia pozostałe okresy tj.: październik i kolejne miesiące od listopada 2017 r. - uchylone do ponownego rozpatrzenia przez SKO.

Odnosząc się do zaskarżonej części decyzji SKO należy wskazać, że dotyczy ona stanu faktycznego, w którym organ I instancji przyjął, że w wyniku przeprowadzonych w miesiącu wrześniu 2017 r. kontroli i rekontroli w zakresie prawidłowego prowadzenia segregacji odpadów komunalnych na terenie wskazanej na wstępie nieruchomości, pomimo zadeklarowania przez Spółdzielnię - w złożonej 19 września 2017 r. deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych taka segregacja - zdaniem prezydenta nie była prowadzona. W konsekwencji organ I instancji opierając się na ustaleniach kontroli przeprowadzonych w dniach 22.09. i 25 września 2017 r. oraz rekontroli w dniu 26 września 2017 r., wezwał pismem z 27 września 2017 r. Spółdzielnię o złożenie deklaracji w których zostanie wykazana opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi według stawki dla odpadów zbieranych i odbieranych w sposób nieselektywny. W odpowiedzi na wezwanie organu Spółdzielnia pismem z 12 października 2017 r. poinformowała, iż przekazała mieszkańcom wyniki kontroli i wskazała im konsekwencje finansowe w postaci podniesienia opłat mające swoje źródło w niedostosowaniu się do obowiązku segregacji odpadów, a ponadto zwróciła uwagę, że sygnalizowała organowi nieprawidłowości w odbiorze odpadów i brak odpowiedniego oznakowania pojemników. Strona skarżąca, zauważyła również, że pojemniki na odpady segregowane są przepełnione, co w związku z brakiem oznaczeń (z każdej strony pojemnika) na jakiego rodzaj odpadów jest on przeznaczony, powoduje niewłaściwą segregację odpadów. W konsekwencji Spółdzielnia poinformował, że wstrzymuje się ze zmianą deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi m.in. za miesiąc wrzesień 2017 r.

W wyniku przeprowadzonego - wszczętego postanowieniem z (...) października 2017 r. nr (...) nr ewid. (...) - postępowania w przedmiocie określenia Spółdzielni wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od miesiąca września 2017 r. dla nieruchomości położonej w W. przy ul. G. 4-20, 22-40, 42-54 prezydent wydał na Stronę skarżącą decyzję z 24 listopada 2017 r. nr (...), w której opierając się na danych wynikających z przeprowadzonych kontroli i rekontroli oraz powołując się na przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach określił m.in. za miesiąc wrzesień 2017 r. opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 28.690,00 zł stosując stawkę dla odpadów zbieranych w sposób nieselektywny.

Od decyzji prezydenta Spółdzielnia wniosła odwołania wskazując w szczególności na naruszenie zarządzenia w sprawie wprowadzenia procedury przeprowadzenia kontroli przestrzegania obowiązujących zasad segregacji odpadów komunalnych na terenie miasta W. Spółdzielnia zarzuciła, iż w zaleceniach pokontrolnych polecono niezwłoczne zastosowanie się do obowiązku segregacji odpadów komunalnych lub dokonanie korekty deklaracji uwzględniając wyższą stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem Spółdzielni chronologia zdarzeń w postaci rekontroli w dniu 26 września 2017 r. i wystosowanie już 27 września 2017 r. pisma o korektę deklaracji uniemożliwiła Stronie skarżącej wykorzystanie jednej z dwóch możliwości wykonania zaleceń pokontrolnych w postaci zastosowania się do tychże zaleceń, co jest istotne z uwagi na ilość osób zamieszkujących skontrolowane nieruchomości. Spółdzielnia zakwestionowała również możliwość zastosowania do Jej sytuacji ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1454) - dalej jako u.c.p.g., w oparciu o który to przepis w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właściwy organ wójt, burmistrz lub prezydent miasta w drodze decyzji określa wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem Skarżącej w ustalonym wobec Niej stanie faktycznym owe uzasadnione wątpliwości nie wystąpiły, bowiem organ nie wykazał, by mieszkańcy nieruchomości spółdzielni prowadzili nieprawidłową segregacje odpadów. Okoliczności wynikające z protokołów kontroli zdaniem Strony skarżącej mają charakter incydentalny, a nie powtarzalny i nie mogą przesądzać o nieselektywnej zbiórce odpadów.

SKO nie uwzględniło podniesionej przez Spółdzielnię argumentacji i w zaskarżonej decyzji uznało, że zgromadzony materiał dowodowy odnośnie miesiąca września 2017 r. przemawiał za stwierdzeniem zaistnienia w sprawie uzasadnionych wątpliwości do których odwołuje się art. 6o u.c.p.g. Organ odwoławczy wskazał, że za uzasadnioną wątpliwość, co do danych zawartych w deklaracji należy uznać okoliczności wskazujące, że pomimo zadeklarowania zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny faktycznie na nieruchomości zbierane są odpady w sposób zmieszany. Fakt zaś zbierania odpadów na nieruchomościach Spółdzielni w sposób zmieszany w miesiącu wrześniu 2017 r. został stwierdzony w dniach 22, 25 i 26 września 2017 r., co potwierdza treść protokołów i dokumentacja zdjęciowa. Organ odwoławczy podkreślił, iż każdorazowo w kontroli uczestniczył przedstawiciel Spółdzielni, który nie wniósł żadnych uwag i zastrzeżeń do treści protokołów kontroli. Z kolei w piśmie wystosowanym przez Spółdzielnię jako stanowisko wobec ustaleń kontroli Skarżący wskazał, że poinformował mieszkańców o wyniku kontroli i konsekwencjach wynikających z niesegregowania odpadów oraz zaapelował o segregowanie odpadów celem ochrony funduszów lokatorów. W piśmie tym Strona skarżąca wskazała ponadto, iż nieprawidłowej segregacji odpadów, winny jest brak systematycznego odbioru odpadów, a także brak właściwego oznakowania pojemników. Zdaniem organu odwoławczego we wspomnianym piśmie Spółdzielnia potwierdziła więc brak segregacji odpadów wskazując jednakże, iż nie wynika ona ze złej woli mieszkańców, co jednak nie ma znaczenia dla zaistnienia podstawy do zastosowania art. 6o u.c.p.g. Ustosunkowując się do podnoszonych przez Spółdzielnię problemów związanych z odbiorem odpadów i oznaczeń pojemników, które były wielokrotnie sygnalizowane organowi właściwemu dla wymiaru opłaty z tytułu gospodarowania odpadami, organ odwoławczy zauważył, że nieprawidłowości z odbiorem odpadów czy też przepełnieniem pojemników nie stwierdzono podczas kontroli w miesiącu wrześniu 2017 r. Wskazano również że ustawodawca nie dopuścił nawet minimalnej ilości mieszania odpadów, której nieprzekroczenie powodowałoby uznanie że odpady są zbierane w sposób selektywny. SKO uznało ponadto, że wymieniony w regulaminie przeprowadzenia kontroli przestrzegania obowiązujących zasad segregacji odpadów komunalnych nakaz wskazania zaleceń pokontrolnych został spełniony, a posłużenie się w zaleceniach terminem niezwłocznie upoważniało do przeprowadzenia rekontroli w dniu następnym lub po trzech dniach i nie naruszyło żadnych przepisów.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego w zakresie miesiąca września 2017 r. Spółdzielnia wniosła skargę do tut. Sądu, w której zarzuciła:

- naruszenie prawa materialnego tj. art. 6o ust. 1 u.c.p.g. przez przyjęcie że zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracjach złożonych przez Stronę skarżącą w sytuacji gdy dane zawarte w deklaracji są prawidłowe i nie wystąpiły żadne okoliczności poddające w wątpliwość dane zawarte w tych deklaracjach, ponadto

- podniosła błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść decyzji przez przyjęcie, że zaszły przesłanki do nałożenia na mieszkańców nieruchomości wyższych opłat za odbiór odpadów komunalnych, podczas gdy zebrany materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie, iż mieszkańcy nie segregują i nie segregowali odpadów w miesiącu wrześniu 2017 r.

W oparciu o zarzuty skargi Spółdzielnia wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego w zaskarżonym zakresie - dotyczącym miesiąca września 2017 r. i zasądzenie od SKO na Jej rzecz kosztów postępowania w sprawie wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Strona skarżąca kwestionuje, by w jej sprawie zaistniały uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w miesiącu wrześniu 2017 r., bowiem organ podatkowy nie wykazał, że prowadzona była nieprawidłowa segregacja odpadów przez zamieszkujące nieruchomość osoby. Ustalenia kontroli na które powołują się organy obu instancji dotyczyły sytuacji incydentalnej i nie mogą przesądzać o nieselektywnej zbiórce odpadów w miesiącu wrześniu 2017 r. Zarzucono, iż gmina nie stworzyła mimo obowiązku dogodnych warunków do prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów komunalnych. Podniesiono także, że organ uniemożliwił stronie realizację jednej z dróg prowadzących do dostosowanie się do zaleceń pokontrolnych w postaci niezwłocznego zastosowania się do obowiązku segregacji odpadów komunalnych, bowiem użycie terminu niezwłocznie nie oznacza działań natychmiastowych lecz realnie możliwych do realizacji w okolicznościach danej sprawy. Tymczasem wobec zamieszkiwania na terenie nieruchomości takiej a nie innej ilości osób Spółdzielnia nie była w stanie zrealizować w ciągu 24 godzin jednej z możliwych dróg dostosowania się do zaleceń pokontrolnych mając na uwadze że rekontrola odbyła się 26 września 207 r., a już 27 września 2017 r. organ wystosował do Spółdzielni pismo w sprawie konieczności złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z zastosowaniem, stawki jak dla odpadów niesegregowanych.

W odpowiedzi na skargę SKO zaprezentowało argumentację podtrzymującą stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji akcentując, że nieprawidłowości w segregowaniu odpadów nie miały charakteru incydentalnego skoro ustalono dwukrotny fakt takiego zachowania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na podstawie i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej: jako p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w sprawie jest zasadność zastosowania wobec Spółdzielni art. 6o ust. 1 u.c.p.g. i obciążenia Strony skarżącej opłatą za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości jak za odpady nie zbierane i odbierane w sposób selektywny za miesiąc wrzesień 2017 r., mimo złożenia deklaracji z wykazaną selektywną zbiórką i odbiorem odpadów komunalnych. Zgodnie z art. 6o ust. 1 u.c.p.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania których na rzecz gminy lub ich związków obowiązani są właściciele nieruchomości, są daninami publicznymi o niepodatkowym charakterze. Zgodnie z art. 6q u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.) - dalej powoływana jako o.p. Decyzja określająca wysokość opłaty w oparciu o art. 6o u.c.p.g. ma charakter deklaratoryjny odpowiadający uregulowaniom zawartym w art. 21 § 3, w związku z art. 21 § 2 o.p., zgodnie z którymi to przepisami o.p. w razie niezłożenia deklaracji, bądź też stwierdzenia, że wysokość zobowiązania jest inna niż wynikająca z deklaracji organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

Zdaniem składu orzekającego w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, na który składają się protokoły kontroli i rekontroli wraz z materiałem zdjęciowym organy nie tylko miały prawo powziąć uzasadnione wątpliwości, co do danych zawartych w złożonych deklaracjach odnośnie segregowania odpadów komunalnych, ale jednoznacznie wykazana została rozbieżność między zadeklarowanym przez Spółdzielnię selektywnym sposobem zbierania odpadów komunalnych na jej nieruchomości, a stanem faktycznym z którego wynikało nieselektywne zbieranie odpadów. Co więcej Spółdzielnia stanu faktycznego ustalonego przez organ I instancji nie kwestionuje lecz wprost potwierdza, bowiem nie tylko nie złożyła zastrzeżeń do protokołów kontroli/rekontroli, z których wynika okoliczność zbierania w sposób niesegregowany odpadów, ale również w piśmie z 26 października 2017 r. nie polemizując z zaistnieniem faktów wykazanych w protokołach kontroli/rekontroli wskazała jedynie na incydentalność zjawiska i jego przyczynę, która Jej zdaniem nie obciąża Spółdzielni. Sąd stoi na stanowisku, iż twierdzenie o niesegregowaniu incydentalnym przez nielicznych mieszkańców odpadów oznacza de facto, że odpady były segregowane w sposób nieselektywny. Nie ma przy tym prawnego znaczenia ilu lokatorów nie przestrzegało zasad selektywnego zbierania odpadów. To czy odpady są segregowane, czy nie obciąża Spółdzielnię jako właściciela nieruchomości. Skarżąca zadeklarowała selektywny zbiór odpadów do pojemników na odpady i to Ona jako właściciel nieruchomości odpowiada za to by w tych pojemnikach rzeczywiście znajdowały się odpady segregowane. Analiza regulacji u.c.p.g. dotyczącej gospodarki odpadami prowadzi do wniosków, że złożona deklaracja składana przez właściciela - Spółdzielnię dotyczy konkretnej nieruchomości, a właściwie odpadów na niej gromadzonych i sposób ich gromadzenia ma odzwierciedlać właśnie deklaracja. Inaczej rzecz ujmując to właśnie deklaracja wskazuje na sposób gromadzenia odpadów przez konkretny podmiot, a skoro tak, to ten właśnie podmiot odpowiada za gromadzenie tych odpadów zgodnie ze złożoną deklaracją. Przepis u.c.p.g., wiąże bowiem deklarację z faktycznym gromadzeniem odpadów, a w przypadku braku zgodności zadeklarowanego gromadzenia z rzeczywistym stanem rzeczy, organ został wyposażony w możliwość władczego rozstrzygnięcia o opłacie w drodze decyzji. Wymaga przy tym podkreślenia, że sposób gromadzenia odpadów bezpośrednio przekłada się na wysokość stawki opłaty.

Podnoszona przez Stronę skarżącą kwestia niezwłocznego wykonania (zastosowania) zaleceń wynikających z protokołów kontroli/rekontroli zdaniem Sądu nie ma wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji odnoszącej się do miesiąca września 2017 r. Jak już wcześniej bowiem wskazano w protokołach kontroli/rekontroli dwukrotnie ustalono fakt zbierania przez Spółdzielnię w sposób niesegregowany odpadów komunalnych właśnie w miesiącu wrześniu 2017 r. Wykonanie zaleceń, skoro opłata jest naliczana w sposób miesięczny może mieć znaczenie dopiero dla opłat za kolejne miesiące - co zresztą znajduje potwierdzenie w piśmie Spółdzielni z 12 października 2017 r. informującym zamieszkujące nieruchomość Strony skarżącej o konieczności segregacji odpadów (a więc na przyszłość), a brak jest informacji o działaniach dotyczących nieprawidłowości zaistniałych w miesiącu wrześniu 2017 r. Ponownie należy zauważyć, że na gruncie u.c.p.g. to Spółdzielnia odpowiada za to by w pojemnikach na odpady rzeczywiście znajdowały się odpady gromadzone zgodnie ze złożoną deklaracją, a w miesiącu wrześniu 2017 r. stan faktyczny odbiegał od zadeklarowanego (co zostało stwierdzone dwukrotnie pod koniec tego miesiąca).

Odnosząc się do podnoszonych przez Skarżącą okoliczności związanych z wywozem odpadów należy, po pierwsze stwierdzić, iż spór dotyczy opłaty z tytułu gospodarowania odpadami za miesiąc wrzesień 2017 r., a Strona skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu na nieprawidłowości w zakresie sposobu odbioru odpadów w tym miesiącu. Po drugie z protokołów kontroli i rekontroli, które zostały przeprowadzone pod koniec września 2017 r. nie wynika by pojemniki na odpady były przepełnione. Wreszcie zauważyć należy, że zgodnie z Uchwałą nr (...) Rady Miejskiej W. z 26 listopada 2015 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy W. - dalej jako Regulamin, w wersji obowiązującej w miesiącu wrześniu 2017 r. to na właścicielu nieruchomości - Spółdzielni ciążył obowiązek pozbywania się odpadów komunalnych w sposób systematyczny, gwarantujący utrzymanie czystości i porządku na nieruchomości (§ 10 ust. 1 Regulaminu). Ponadto o rodzaju, pojemności i lokalizacji ustawienia pojemników decyduje również właśnie właściciel nieruchomości (§ 8 ust. 8 Regulaminu), a w Regulaminie wskazana jest wyłącznie minimalna pojemność pojemników na odpady.

Mając na uwadze powyższy stan prawny oraz uwzględniając okoliczności faktyczne sprawy, należy stwierdzić, że prawidłowo organy określiły wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc wrzesień 2017 r. (w którym to miesiącu stwierdzono niezgodność stanu faktycznego z deklarowanym przez Skarżącą) według stawek, jak za gromadzenie i odbiór odpadów niesegregowanych. Zadeklarowanie przez Stronę skarżącą selektywnej segregacji, nakłada na Nią obowiązek rzeczywistego spełnienia związanych z deklaracją obowiązków. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że organ I instancji dokonał prawidłowego wyliczenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla wskazanej w decyzji nieruchomości, czemu dał wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, a co zasadnie zaakceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone przez organ i instancji postępowanie w ocenie Sądu było prawidłowe i doprowadziło do zgromadzenia materiału dowodowego, który pozwala uznać, że na nieruchomości Skarżącej gromadzono odpady o charakterze mieszanym. Nieselektywna segregacja odpadów przez mieszkańców podwyższa koszt, określonego w u.c.p.g., gospodarowania odpadami, co zgodnie z przepisami skutkuje koniecznością podwyższenia opłaty. Tak więc, zdaniem Sądu brak jest podstaw do podważenia oceny organów, że wobec wskazanych przez organy nieprawidłowości w zakresie zbierania odpadów zaistniałych we wrześniu 2017 r. uprawnionym było zgodnie z art. 6o ust. 1 u.c.p.g. wydanie decyzji określającej wysokość przedmiotowej opłaty za ten miesiąc właściwej dla odpadów niesegregowanych. Zasadnym było również ustalenie Spółdzielni wysokości opłaty za miesiąc wrzesień 2017 r. z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi przy zastosowaniu iloczynu ilości osób zamieszkujących nieruchomość i stawki opłaty miesięcznej za nieselektywny sposób zbierania i odbierania odpadów komunalnych z uwzględnieniem stawki opłaty za trzy pojemniki w przypadku gdy odpady są zbierane i odbierane w sposób nieselektywny.

Uznając, że skarżone rozstrzygniecie nie jest dotknięte wadami naruszenia przepisów postępowania jak i prawa materialnego, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. obowiązany był oddalić skargę, co też uczynił niniejszym wyrokiem.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.