I SA/Wr 2503/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - OpenLEX

I SA/Wr 2503/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1650585

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2015 r. I SA/Wr 2503/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka jawna z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2011 r. postanawia z urzędu zawiesić z urzędu postępowanie sądowe.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Wa. z dnia (...) r. nr (...), określającą "A" spółka jawna z/s w K. (dalej: skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym za styczeń 2011 r.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju opałowego skarżąca obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm. - dalej: u.p.a.). Wyjaśnił, że skarżąca z uchybieniem terminu złożyła miesięczne zestawienie oświadczeń nabywców ww. oleju o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszyła normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżąca zarzuciła naruszenie:

1)

art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady proporcjonalności - adekwatności, polegające na nieuzasadnionej fiskalizacji wobec podatnika, niewspółmiernej do ewentualnego naruszenia przez niego przepisów prawa podatkowego, odnoszących się do formalno - technicznych czynności sprawozdawczych, bez naruszenia materialnej istoty obowiązku podatkowego w zakresie uzyskania oświadczeń o przeznaczeniu wyrobu do celów opałowych, co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie jego wysokości i przesądza o prawidłowym działaniu podatnika;

2)

przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 4, art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 4 pkt 1 i ust. 14 u.p.a. poprzez:

a)

bezzasadne przyjęcie, że podatnik nie spełnił warunku złożenia miesięcznych zestawień oświadczeń, co skutkowało zastosowaniem stawki akcyzy w wysokości 1.822 zł/1000 I, podczas gdy zestawienia te zostały złożone w trakcie postępowania, a także zrównanie w skutkach uchybienia terminu do złożenia zestawień z ich całkowitym niezłożeniem i niezasadne potraktowanie uchybienia terminu jako niespełnienia warunku;

b)

niewłaściwe przyjęcie, że wymóg sporządzenia przez sprzedawcę miesięcznego zestawienia oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego, przewidzianego w art. 89 ust. 14 u.p.a., ma charakter materialnoprawny, podczas kiedy obowiązek sporządzenia zestawień jest wyłącznie obowiązkiem o charakterze formalnym, nierodzącym konsekwencji utraty przez podatnika uprawnień do zastosowania obniżonej stawki akcyzy w przypadku złożenia zestawień po terminie, a nadto zastawienie oświadczeń oraz termin ich przedstawienia organowi podatkowemu nie kształtuje stawki akcyzy, która jest uzależniona wyłącznie od prawidłowości uzyskanych oświadczeń;

3)

przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm. - dalej: O.p.), poprzez:

a)

nieuwzględnienie złożonych w trakcie postępowania zestawień miesięcznych oświadczeń skutkujących konwalidowaniem braku wcześniejszego złożenia tych zestawień;

b)

nieuwzględnienie złożonych zestawień oświadczeń, które doprowadziły do pełnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, skutkiem którego powinno być uznanie, że podatnik dopełnił formalności wynikających z obowiązku złożenia zestawień miesięcznych oświadczeń, co w efekcie winno skutkować zastosowaniem obniżonej stawki podatku akcyzowego;

c)

nieuwzględnienie złożonych zestawień miesięcznych oświadczeń jako dowodu wskazującego na dokonanie sprzedaży oleju opałowego na cele opałowe;

Tak stawiając zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Wa. w całości.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. (I SA/Wr 562/14) tut. Sąd skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści:

1.

"czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.Urz.UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

2.

czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?;

3.

czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?".

Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe.

W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści.

W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE, udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.

Z tych też względów, WSA we Wrocławiu - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.