I SA/Wr 220/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2485774

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 kwietnia 2018 r. I SA/Wr 220/18

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za I kwartał 2012 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że utrzymuje się z zasiłków z A i pensji partnera. Nie posiada żadnej wiedzy na temat działalności spółki, za zobowiązania której orzeczona została jej odpowiedzialność.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z partnerem i trzema synami (ur. (...), (...) i (...) r.), z którymi zajmuje mieszkanie gminne. Nie posiada jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Również członkowie rodziny nie posiadają majątku. Łączna kwota dochodów z tytułu zasiłków i wynagrodzenia za pracę na 1/2 etatu wynosi 4.359-4.459 zł netto.

Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały: rata kredytu 500 zł, media około 500-600 zł, żłobek 210 zł plus 6 zł dziennie wyżywienie, leki dla syna i skarżącej 100 zł rehabilitacja i terapia syna z autyzmem około 200 zł.

W wyniku wezwania strona dodatkowo oświadczyła, że nie pracuje, pobiera tylko zasiłki rodzinne na dzieci i zasiłek pielęgnacyjny na niepełnosprawne dziecko. Jej partner pracuje na 1/2 etatu. Skarżąca nie jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy i nigdy nie pobierała zasiłku dla bezrobotnych. Partner nie posiada rachunku bankowego. Miesięczne wydatki ponoszone w gospodarstwie domowym obejmują: opłaty za internet i telefon 125 zł, za telewizję 100 zł, energię elektryczną 150-200 zł, na żłobek 210 zł, pampersy, chusteczki, mleko (...) około 400 zł, leki 50 zł, ratę kredytu 515 zł, do opał w okresie zimowym 500 zł, na paliwo 500 zł. Strona wyjaśniła, że dowozi dzieci od żłobka i na terapię do S.

Przedłożone dokumenty potwierdzają złożone oświadczenia. Nadto wynika z nich, że za 2017 r. partner skarżącej uzyskał przychód ze stosunku pracy w wysokości 10.348,00 zł.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe zostało wykazane. Za uwzględnieniem żądania wniosku przemawia fakt, iż miesięczny dochód 5-osobowej rodziny, wynosi około 4.500 zł i w większości są to zasiłki otrzymywane z Pomocy Społecznej. Wskazana kwota musi wystarczyć nie tylko na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych w przeciętnym gospodarstwie domowym z trójką dzieci, ale także na zapewnienie stosownych terapii dla niepełnosprawnego syna.

Strona ani jej partner nie posiadają też majątku, z którego mogliby pozyskać dodatkowe środki na pokrycie kosztów udziału w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.