Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 11 grudnia 2006 r.
I SA/Wr 1386/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca).

Sędziowie WSA: Katarzyna Radom, Asesor Ewa Kamieniecka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2006 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy ze skargi E. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...), nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wójt Gminy W. M. nakazem płatniczym z dnia (...), nr (...), ustalił E. A. łączne zobowiązanie pieniężne za 2006 r. w kwocie (...), przyjmując za przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym grunty rolne o pow. (...) (sklasyfikowane jako B RV, tj. użytki rolne-grunty rolne zabudowane), natomiast podatkiem od nieruchomości grunty pozostałe o pow. (...) (sklasyfikowane jako Ba, tj. grunty zabudowane i zurbanizowane-tereny przemysłowe). Użytki rolne klasy V na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podlegały zwolnieniu od podatku rolnego, zaś wysokość podatku od nieruchomości wyliczono przy zastosowaniu stawki podatkowej 0,33 zł za 1 m2 powierzchni gruntu przewidzianej dla gruntów pozostałych w uchwale nr IV / XXXIX / 229 / 5 Rady Gminy Wisznia Mała z dnia 22 listopada 2005 r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości w 2006 r.

W odwołaniu E. A. zakwestionowała opodatkowanie podatkiem od nieruchomości gruntów o pow. (...) wskazując, iż na tych gruntach prowadzi działy specjalne produkcji rolnej, nie zaś działalność gospodarczą, co powoduje, że zakwalifikowanie ich do gruntów pozostałych jest merytorycznie niezasadne i niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Strona dołączyła jednocześnie do odwołania kserokopię zgłoszenia zmian danych ewidencji gruntów i budynków, które nie zawierało jakichkolwiek dat i pieczęci potwierdzających złożenie tego zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w T.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia (...), nr (...), utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji podnosząc głównie, iż podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, przez co grunty oznaczone symbolem Ba (grunty o pow. (...)), które nie są zaliczane do użytków rolnych, lecz do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych-terenów przemysłowych, nie podlegają podatkowi rolnemu, lecz podatkowi od nieruchomości. Zdaniem organu odwoławczego prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, co odbywa się poza gospodarstwem rolnym, a więc na gruntach niebędących użytkami rolnymi, nie jest podstawą do opodatkowania gruntów zajętych na taką działalność podatkiem rolnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło również w uzasadnieniu decyzji, iż organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji, ani odmiennego ich kwalifikowania dla potrzeb podatku, np. ze względu na sposób użytkowania czy zagospodarowania. Odnośnie załączenia przez stronę do odwołania zgłoszenia zmian danych ewidencji gruntów i budynków organ II instancji wskazał, iż dokument ten nie stanowi dowodu w rozpatrywanej sprawie, ponieważ nie zawiera pieczątki wpływu, podpisu przyjmującego, ani też daty.

W skardze na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości, podatniczka zarzuciła:

1)

naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. ustawy o podatku rolnym oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez uznanie gruntów o pow. (...) za grunty pozostałe i przyjęcie stawki 0,33 zł,

2)

naruszenie art. 75 § 1 k.p.a. poprzez stwierdzenie, iż załączone do odwołania zgłoszenie zmian danych ewidencji gruntów i budynków skierowane do Starostwa Powiatowego w T. nie stanowi dowodu w rozpatrywanej sprawie.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła zwłaszcza, iż nie podziela założenia organu odwoławczego, że działy specjalne produkcji rolnej prowadzone są na gruntach niebędących użytkami rolnymi, gdyż wylęg drobiu jest działalnością rolniczą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zaś wylęgarnia drobiu w L. P. prowadzona jest na gruntach prowadzonego przez nią gospodarstwa rolnego, stanowiąc tym samym zorganizowaną całość gospodarstwa również pod względem gospodarczym, jak i ekonomicznym. Strona podkreśliła także, iż organ odwoławczy pominął w swych ustaleniach okoliczność, iż skarżąca, będąc właścicielem gospodarstwa rolnego, jest podatnikiem podatku rolnego. Podatniczka wskazała również, wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż załączone do odwołania zgłoszenie zmian danych ewidencji gruntów i budynków może stanowić w świetle art. 75 § 1 k.p.a. dowód w niniejszej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podkreślając ponownie, iż podstawowym kryterium rozstrzygającym o sposobie opodatkowania gruntów są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, nie zaś sposób użytkowania czy zagospodarowania tych gruntów, w tym także prowadzenie działalności rolniczej w zakresie wylęgarni drobiu w ramach gospodarstwa rolnego. W przekonaniu organu odwoławczego jedynie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, podlegają opodatkowaniem podatkiem rolnym. Organ II instancji zwrócił szczególną uwagę, iż fakt posiadania przez skarżącą użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 1 ha, tworzących gospodarstwo rolne, nie ma wpływu na klasyfikację spornych gruntów, a tym samym na sposób ich opodatkowania. Kolegium podniosło przy tym, iż nie neguje, że prowadzony przez skarżącą wylęg drobiu jest działalnością rolniczą, jednocześnie jednakże podkreślając niezasadność zarzutu pominięcia w swoich rozważaniach okoliczności prowadzenia przez skarżącą gospodarstwa rolnego, oraz dowodząc, iż prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej samo w sobie nie przesądza o opodatkowaniu wszystkich gruntów posiadanych przez prowadzącego takie działy, bez względu na sposób ich sklasyfikowania w ewidencji gruntów i budynków, podatkiem rolnym.

Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia jako dowodu w sprawie wniosku o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków organ odwoławczy wskazał, iż wobec braku dowodu potwierdzającego jego złożenie we właściwym organie należy przyjąć, że wniosek ten jest tylko ewentualna prośbą o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków, i jako zdarzenie przyszłe i niepewne nie może być uznany za dowód skutkujący w sprawie.

Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżącej wnosił i wywodził jak w skardze oraz zażądał zasądzenia kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych, sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.

Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nie narusza prawa.

Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia tego sporu ma treść przepisów art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, oraz art. 1 ustawy o podatku rolnym mówiącego o tym, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Z przywołanych powyżej przepisów jasno zatem wynika, iż decydującym kryterium zastosowania właściwej formy opodatkowania gruntów (podatek rolnym czy podatek od nieruchomości), jest przyjęta klasyfikacja przedmiotowych gruntów w ewidencji gruntów i budynków. W przypadku sklasyfikowania tych gruntów jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych pierwszeństwo będzie miał zawsze podatek rolny, za wyjątkiem sytuacji, gdy grunty te zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, gdyż wówczas opodatkowane zostaną podatkiem od nieruchomości.

Wobec wyczerpującej definicji działalności rolniczej zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, jak też w art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w przedmiotowej sprawie nie było wątpliwości, iż prowadzenie przez podatniczkę działu specjalnego produkcji rolnej w postaci wylęgu drobiu nie jest tożsame z prowadzeniem działalności gospodarczej, a tym samym przesądzający o formie opodatkowania gruntów położonych w L. P. o pow. (...) był aktualny na dzień wydania decyzji zapis w ewidencji gruntów i budynków, z którego wynikało, że sporne grunty to tereny przemysłowe oznaczone symbolem "Ba".

Rację miał zatem organ odwoławczy, powołując się na brzmienie art. 21 ust. 1 ustawy- Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz na przepisy ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, iż podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, przez co, dopóki klasyfikacja spornych gruntów nie zostanie zmieniona, będą one podlegały podatkowi od nieruchomości.

Na marginesie tej części rozważań podnieść trzeba, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w niniejszej sprawie podlegały wyłącznie grunty, nie zaś budynki gospodarcze, które na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b i lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych są zwolnione od podatku od nieruchomości. W tej sytuacji jakiekolwiek odniesienia w decyzji do kwestii opodatkowania części dwóch budynków gospodarczych położonych na działce nr (...) (w pozostałej części budynki te usadowione są na gruncie-działce nr (...), która nie była objęta nakazem płatniczym z dnia (...)) były zbędne.

Za nietrafny należało uznać także zarzut naruszenia art. 75 § 1 k.p.a., a właściwie będący jego odpowiednikiem w postępowaniu podatkowym przepis art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż po pierwsze projektowi zgłoszenia zmian danych ewidencji gruntów i budynków (wypełniony formularz zgłoszenia bez dat, prezentaty lub podpisu przyjmującego pracownika Starostwa Powiatowego w T.) trudno przypisać znamiona dokumentu prywatnego, nie mówiąc o dokumencie urzędowym, a co istotniejsze po drugie-co słusznie podniósł również organ odwoławczy-podstawą do opodatkowania spornych gruntów podatkiem rolnym byłoby dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków, nie zaś samo złożenie wniosku o dokonanie takowych zmian.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.