Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1966847

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 14 stycznia 2016 r.
I SA/Wa 726/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Emilia Lewandowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. L., A. M. i J. F. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2015 r. w sprawie ze skargi J. L., A. M. i J. F. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...) marca 2015 r., nr (...) w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2015 r.

Uzasadnienie faktyczne

Zarządzeniem sędziego z 10 września 2015 r. wyznaczono termin rozprawy. Zawiadomienie o terminie zostało wysłane pełnomocnikowi J. L., A. M. i J. F. (dalej: "skarżący") - adwokatowi S. B. Pomimo dwukrotnej awizacji (...) września 2015 r. i (...) września 2015 r. przesyłka nie została odebrana (koperta k. (...) akt sądowych). W związku z tym, zarządzeniem sędziego uznano ww. przesyłkę za doręczoną z upływem dnia (...) października 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 października 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 726/15, oddalił skargę.

Pismem z (...) listopada 2015 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie jego uzasadnienia. W uzasadnieniu wskazał, że jako pełnomocnik skarżących nie został zawiadomiony o terminie rozprawy. Nie otrzymał przesyłki zawierającej zawiadomienie, jak również awiza i powtórnego awiza o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. O fakcie wydania wyroku dowiedział się dopiero w dniu (...) listopada 2015 r. Jednocześnie wskazał, że w dniu (...) listopada 2015 r. złożył do Poczty Polskiej skargę, dotyczącą niedoręczenia przedmiotowej przesyłki. Pełnomocnik skarżących zaznaczył, że nie posiadał wiedzy o terminie rozprawy oraz o tym, że wyrok został wydany, dlatego też nie miał możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku w terminie 7 dni od jego ogłoszenia. Ponadto wskazał, że prowadzi dużą liczbę spraw administracyjnych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym i na wyznaczanych rozprawach zawsze jest obecny pełnomocnik główny lub substytucyjny.

Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do udzielenia odpowiedzi, czy uzyskał na piśmie stanowisko w przedmiocie skierowanej do Poczty Polskiej S.A. skargi, dotyczącej niedoręczenia przedmiotowej przesyłki.

Przy piśmie z dnia (...) grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżących przedłożył pismo Poczty Polskiej z dnia (...) grudnia 2015 r. wraz z odpowiedzią pełnomocnika skarżących na to pismo.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z art. 87 § 1-2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje negatywnych skutków dla strony lub upłynął rok od uchybionego terminu (wtedy przywrócenie dopuszczalne jest tylko wyjątkowo) - art. 86 § 2 i art. 87 § 5 p.p.s.a.

Pełnomocnik skarżących powziął wiadomości o wydaniu wyroku w sprawie (...) listopada 2015 r. W tym dniu ustała zatem przyczyna uchybienia terminu, w którym strona miała rzeczywistą możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Natomiast wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywróceniem terminu do jego złożenia został nadany w placówce pocztowej w dniu (...) listopada 2015 r. (koperta k. (...)). Uznać więc należy, że pismo z (...) listopada 2015 r. (zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku) wniesiono w ustawowym terminie 7 dni określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżących dokonał czynności, której nie dokonał w terminie - złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia.

Sąd nie stwierdził natomiast uprawdopodobnienia przez pełnomocnika skarżących okoliczności świadczących o nie ponoszeniu przez niego winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową stanowi bowiem konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa jednak, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt II FZ 400/07, OSP 2008/6/64). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, LEX nr 344095). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności.

Z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia (...) grudnia 2015 r., stanowiącego zawiadomienie o rozpatrzeniu skargi pełnomocnika skarżących w przedmiocie niedoręczenia przesyłki, zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy w niniejszej sprawie wynika, że przesyłka będąca przedmiotem interwencji, jako awizowana została złożona w Urzędzie Pocztowym (...) w dniu (...) września 2015 r. Powtórne zawiadomienie sporządzono w dniu (...) września 2015 r. i przekazano do doręczenia. Następnie w dniu (...) października 2015 r., z powodu niepodjęcia w terminie, dokonano zwrotu przesyłki.

Zarządzeniem z 10 września 2015 r. o wyznaczeniu terminu rozprawy wysłano zawiadomienie o terminie rozprawy na adres pełnomocnika skarżących wskazany przez niego. Pomimo dwukrotnej awizacji (...) września 2015 r. i (...) września 2015 r. przesyłka nie została odebrana (koperta k. (...)). Wróciła do Sądu z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie".

Wniosek o przywrócenie terminu nie spełnił, więc ustawowej przesłanki - braku winy strony, koniecznej do przywrócenia terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 1-2 i 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.